پایسیز، انتظار تقریباً تموم شده. تا همین جام خوب دووم آوردی.

من همه دار و ندارم، همان زلف، همان چارقدِ روی سرم را و همان قلب پر از تاب و تبم را سر آن راه رها کردم و اینجام کنون؛ من دگر هیچ ندارم نه پناهی که تو را ترک بدان سوی کنم، نه امیدی که ز تو بند و بدان روی کنم من تو را دارم و ایمان به خدا آن خدایی که تو را خلق و مرا بند به مِهرَت کرده، و مرا غرق در این ناز و محبت کرده آن خدایی که تو را آنِ من و آنِ تو، من آورده.. پس کنون ما هستیم؛ من و تو فارغ از این آه و فغان، ناله و غم، سور و سرور هردو یکجا هستیم؛ ما بر آن عهد که بستیم، گر گَه آگاه و اگر گَه مستیم، به همه حال خرامان هستیم. #دستنویس

شنوای نظرات شما هستیم. هرچند که تاحالا این مدلی ننوشته بودم

Where you and i had to say Goodbye..

به ماگ و هایلایترم توجه لازم رو بفرمایید. هردوتاشم هدیه‌ی حنا خانوم، بعد از آخرین امتحانه:)

بچه‌ها این منم. حتی یه بار تو خیابون با کتف خوردم به تیر چراغ برق💔

یه بارم اومدم به ستون خونه تکیه بدم، خیلی ریلکس با نیم متر فاصله تکیه دادم و تقریبا با مغز خوردم زمین💔 *اینو یادم نبود محیا یادآوری کرد😂

بچه‌ها من تیر خوردم😭💔

دلم گرفته.

لطفاً برام آرزوهای قشنگ بکنید🤍

روستای زیبا:)