_

دردا... که چه شب ها که چه شب ها که چه شب ها.!

ایران بشم ؛ یمن شدن بلدی ‍؟!

_

حرمت زیباترین جای جهان است .

اللهم‌عجل‌لولیک‌الفرج

و‌در‌آن‌خواب‌بمیرم‌که‌تو‌آیی‌و‌بمانی( :

و او تا ابد؛ #دلنوشته

_

هر چه بجز خیال او قصد حریم دل کند در نگشایمش به رو از در دل برانمش :)

«هفتاد من» مَن اگر با مَن نباشم میشوم تنها ترین کیست با مَن گر شوم مَن باشد از مَن ما ترین مَن نمیدانم کی ام مَن ، لیک یک مَن در مَن است آن که تکلیف مَنش با مَن مَنِ مَن ، روشن است مَن اگر از مَن بپرسم ای مَن ای همزاد مَن! ای مَن غمگینِ مَن در لحظه های شاد مَن ! هر چه از مَن یا مَنِ مَن ، در مَنِ مَن دیده ای مثل مَن وقتی که با مَن میشوی خندیده ای هیچ کس با مَن ، چنان مَن مردم آزاری نکرد این مَنِ مَن هم نشست و مثل مَن کاری نکرد ای مَنِ با مَن ، که بی مَن ، مَن تر از مَن میشوی هرچه هم مَن مَن کنی ، حاشا شوی چون مَن قوی مَن مَنِ مَن ، مَن مَنِ بی رنگ و بی تاثیر نیست هیچ کس با مَن مَنِ مَن ، مثل مَن درگیر نیست کیست این مَن ؟ این مَنِ با مَن زِ مَن بیگانه تر این مَنِ مَن مَن کن از مَن کمی دیوانه تر ؟ زیر باران مَن از مَن پر شدن دشوار نیست ورنه مَن مَن کردن مَن ، از مَنِ مَن عار نیست راستی ! اینقدر مَن را از کجا آورده ام ؟ بعد هر مَن بار دیگر مَن چرا آورده ام ؟ در دهان مَن نمیدانم چشد افتاد مَن مثنوی گفتم که آوردم در آن هفتاد مَن ناصر فیض