نزاریا بهم بخندن و بگن تو هیچکسو نداریا ... #بابای‌من

تنهایی فراتر از اینه که صرفا یک حس باشه تنهایی یک دنیاست که شیرینی و تلخی داره برای درونگراها شیرینی هاش بیشتره و برای برونگراها تلخی هاش ... تنهایی برای من یعنی : بیرون رفتن بدون مقصد و هم‌قدم یه هفته انتظار برای چند ساعت بودن کنار یه سری آدم محدود .. خیره شدن به سقف لیست تماسی که پر شده از مامان و خواهر و ته تهش دایی سکوت غرق شدن توی رویایی که باید برای تحققش دعا کرد نه تلاش فاصله گرفتن از آدمایی که خیلی برام مهم بودن آشنا شدن با خود واقعی آدما محدود شدن یهویی دایره ارتباطی به تناسب کمتر حرف زدن راحت تر پذیرفتن هر چیزی حفظ فاصله توی هر ارتباطی .. اینا بخش تلخش بود👆 اینا بخش شیرینشه👇 دائم الذکر شدن بیشتر شدن محبت خدا و اهل بیت توی قلب کمتر شدن ارزش دنیا در نظرم داشتن وقت خالی برای گذروندن با خودم قوی تر شدن بیشتر فکر کردن .. دیدن واقعیت ها فاصله گرفتن از آرمان (البته نمیدونم شایدم این یکی خیلی شیرین نبود ..!) تمرکز روی خانواده و مفهومش اعتقاد راسخ و قلبی پیدا کردن به فانی بودن دنیای تنهایی دنیای جالبیه ولی با همه اینا به عنوان یه برون گرا واقعا از حضور در این دنیا ناراضی و ناراحتم ...

دلم شله مشهدی میخواد .. و دونات رضوی و آب سقاخونه (: میگن خدا حاجت شیکمو زود میده امیدوارم ..

سر فرصت باید راجب صدا و سیما بنویسم ولی فعلا میشه بهم بگید که از بین برنامه های زیر کدوما رو دیدید ، کدوم قسمت و نظرتون چی بوده؟ شفرونی رک کارناوال نیمه شب پامپ اسکار اکنون

تولد آقازاده ترین آقازاده عالم مبارک شیعه 😍 وقتشه که امام رضا به مناسبت پدر شدنشون بهمون شیرینی یه کربلا بدن 🥲🥲

اگر پزشکیان رو استیضاح کنن هم خوبه نشد لا اقل همتی سکته کنه بمیره ...

اصلا من چرا اسم میارم؟ نابودی ظالمانی که آگاهانه ظلم و ستم میکنن به این مردم و آگاهی جاهلانی که نادانسته هیزم میریزن تو آتیش دشمن ...

درسته روز پدر ولادت حضرت علیه ولی بابای من امام رضاست ♡

روزت مبارک باباترین بابای دنیا ...❤️

یهو همچی بهم میریزه و من عقب میوفتم از زندگیم انگار وسط مشایه وایسادم سیب زمینی سرخ شده بگیرم و میبینم که کاروان ۱۰ تا عمود جلو تره و باید بدو ام تا بهشون برسم ... تنها تفاوتش اینه که وقتی دنبال کاروان میدوام خوشحال بودم اما وقتی دنبال زندگیم میدوام اصلا خوشحال نیستم ...

نمیدونم کی اما بالاخره یه روزی میفهمیم که لازم نبود کافی باشیم ناکافی بودن رو خدا برای انسان خلق کرد ‌‌؛ اونروز دیگه حس ناکافی بودن برامون زجر آور نیست !

داشتم فکر میکردم این اشک چیه که اینقدر محتاجش ام و عملا میرم روضه که اشک گدایی کنم ، یادم افتاد که : و اشک آب رحمتی‌ست که همه تیرگی هارا از سینه میشوید