لیبرا، بهشون خیره نشو.

یدفعه میگی قبول کن شیمی واقعیت داره الانم میگه به بقیه خیره نشو،یدفعه بگو بمیر دیگه

لیبرا، گل اپارتمانی بخر.

تو به این شاخه‌ و برگا میگی گل؟

بنظرم خودت پاشو برو تیمارستان

این متن از نمایشنامه شب هزار و یکم اثر جاودانه بهرام بیضایی بی‌نظیره: «خرد تا به زنان می‌رسد، نامش مکر می‌شود و مکر تا به مردان می‌رسد نام عقل می‌گیرد. درخواست توجه به زنان می‌رسد، نامش حسادت می‌شود و حسادت تا به مردان می‌رسد، می‌شود غیرت!»

اگه حتی منم توی ذهنت لبه پرتگاهم، بیا دست همو بگیریم و توی صورت پرتگاه قهقهه بزنیم و بهش بگیم ما فراتر از دوتا دوست خوبیم؛ مغزهای ما به هم وصله، ما یک روحیم در دو بدن. و عمرا بتونیم اینجا سقوط کنیم، چون از همین الان با شیطان حرفشو زدیم که وقتی مردیم اون عاقدمون برای تجدید عقد باشه. اگه بزنیم زیر حرفمون تا ابد نفرین میشیم! و بعدش یه خودکار پرت کنیم پایین و به افتادنش قهقهه بزنیم، و سرخوش از اونجا دور بشیم.

ارام نمیتونم بفرستمش برات پس خودت اینارو بفهم