رفاقت ها انواع مختلفی دارن. بعضی هاشون شرح حالیه. هر اتفاقی میوفته میری به رفیقت میگی و باهم راجبش صحبت میکنید. بعضی هاشون موزیکیه. هر چی قشنگ گوش دادی، حتما میفرستی براش. و این فرستادن ها کاملا دو طرفه س. بعضی هاشون آواتاریه. آواتار نداشته باشی اصلا سراغتو نمیگیرن، آواتارت عوض شه احوال پرسی ها شروع میشه. بعضی هاشون گیر و گوریه. وقتی به مشکل برمیخوری، از رفیقت کمک میخوای. و گاهی اوقات این نوع رفاقت ها هم دو طرفه س. بعضی رفاقت ها حول و محور سینماست. هر کی فیلم و سریال خفن دید میاد میگه. بعضی هاشون بند استیکر و گیفن. این دسته معمولا تو دایرکت اینستا بحث نمیکنن. چون اونجا خیلی خبری از استیکر و گیف نیست. فقط رفیق های قدیمی ن که میتونن همه این موارد رو یه جا باهم داشته باشن. چون رفیق های جدید فقط راجب قسمت کوچیکی از ما میدونن.
...:::@Paradox2:::...
جمع کردن جمعی که همه عین همن کار سختیه. جمعی که هیشکی روی مخ بغل دستی ش نیست. جمعی که حرفهات نیاز به توضیح اضافه و شفاف سازی نداره. جمعی که دیگه نگران نیستی چی راجبت فکر میکنن. جمعی که بیشتر از همیشه خداتو شکر میکنی. جمعی که دعواست سر زحمت کشیدن و کمک کردن. نگم براتون که چقد دلم تنگ شده واسه یه همچین جمع هایی.
...:::@Paradox2:::...
دوست داشتن، یه چیزی شبیه به گم شدنه، توی یه آدم دیگه. حالا هرچی کسی رو بیشتر دوست داشته باشی، عمیقتر گم میشی. یه جاهایی دیگه نمیدونی برای خودت داری زندگی میکنی یا برای اون. حالا دیگه همون آهنگی رو گوش میدی که اون گوش میده.
همون کاری رو انجام میدی که اون میخواد.
همون حرفی رو میزنی که اون دوست داره.
حالا دیگه حق داری حسادت کنی، حالا دیگه چشم به راه بودن معنی پیدا میکنه، حالا دیگه دوست داری نگران باشی.
...:::@Paradox2:::...
𝖯𝖺𝗋𝖺𝖽𝗈𝗑
اگه بودی منه مودی بودم از اون بچه خوباش -شروین ...:::@Paradox2:::...
اگه بودی برا من حتی اگه میزدی بهم زخم بازم نداشت برام درد؛
من از این آدمام که اگه بخوام بهت اهمیت بدم واقعا همه ی خودم رو برات میذارم. جوری که وقتی هیچ کس نیست، من هستم، وقتی همه هستن، من بیشتر هستم، وقتی همه اشکت و در میارن، من اشکات و پاک میکنم، وقتی غصه داری، منم باهات غصه میخورم، اولویتم میشی، بهت نشون میدم که کنارتم تو هر شرایطی، ولی وقتي قدرم رو ندونی، برام بی اهمیت میشی، کم رنگ میشی، تاجایی که دیگه اولویتم نیستی، دیگه بهت اهمیت نمیدم، نه میام حالت و بپرسم، نه میام اشکات و پاک کنم، نه میام بخندونمت، نه میام ناراحتت کنم، نه باهات غصه میخورم، نه میام باهات دعوا کنم، نه میام برای جلب کردن توجهت کاری کنم، نه میام آرومت کنم، نه میام حرصت و در بیارم، نمیام، دیگه نمیام.
...:::@Paradox2:::...
پرسیده بود کسی که بهتون بدی کرده رو چجوری می بخشید؟ اصلا می بخشیدش؟ گفتم انقدر نمی بخشم که برام کمرنگ شه و بعد ببینم چقدر بی اهمیته و می بخشمش.
گفت با اختلاف بهترین جواب بود.
خواستم بگم چون خود واقعیم رو نشون دادم قشنگ بنظر میاد.
وگرنه منم میتونستم بگم منطقی فکر می کنم و می بینم چقدر بخشش حس خوبیه و این حرفها.
از این حرفهای قشنگ که هرکسی بلده.
...:::@Paradox2:::...