ماه راستش یکی از اخلاقایی که آزارم میده شکستن قوله، ادما اگه اعتماد ندارن به خودشون پس به چه دلیلی قول میدن ؟
این روزا شکننده شدم، ضعیف شدم اگر ایندفعه بیوفتم کسی نیست بلندم کنه زخمامم معلوم میشه توانایی معاشرت با ادمای قدیمی رو ندارم
چه برسه اشنا شدن با ادم جدیدی. دقیقا تو نقطه ای ایستادم که میگه هیچ کس را نمیخوام به یاد بسپارم. هیچکس را نمیخواهم به یاد بیاورم.
ماه خیلی برام سوالِ که اگه روزی کسی ازم بپرسِ که تا به حال تونستی زندگی بکنی من قرارِ که چه جوابی بهش بدم.
واردِ مرحلهایی از زندگی شدم که اگر دقت کرده باشی بیشتر تو سکوتم و پر از سوالم. امیدوارم زودتر جوابهارو پیدا کنم. زودتر تصمیم درست رو بتونم بگیرم چون دیگه توان و تحملم؛ حوصلهی اما، اگر، شاید و احتمالات رو نداره و فقط به دنبالِ قاطعیت و مصمم بودن هستش. و در پایانِ حرفهام به اونی که کنار پنجره اتاق بنده، تمامی مهمات نظامی استان رو به همراه گازِ پیکنیکی منفجر کرد؛ لعنت و نفرین و هرچی فحش بدجور برای شما.
