بهتر نیست دایره‌ی مخاطبینِ سخنانِ حفظِ وحدتی خود را کمی بزرگتر بگیرید که علاوه بر مردم در خیابان، خبرگزاری‌ها و تعدادی از مسئولین هم جا شوند؟! ✍واحدی شهدِ شرح' 🌱@Shahde_Sharh

ازونجایی که من و فرهادزاده تقریبا همه اسم‌هایی که برای محصولات‌ کانال‌هامون انتخاب می‌کنیم بر محور «پِی» می‌چرخه، اسم این مدل سلسله‌پست‌ها رو گذاشتیم «پِی‌وَند» گفتم که آماده باشید برای #پی‌وند بعدی که ایشالا تا فردا ظهر آماده میشه... • @peyrang • پی‌رنگ •

ایشون هم فرهادزاده هستن که با سیستم عاریه‌ای ۴۰۰ میلیون تومانی داره «پِی‌درپِی» آماده می‌کنه...

کتاب: در آغوش نیل نویسنده: مهران کریمی موضوع: بازخوانی سنت‌های الهی در اندیشه و بیانات آیت‌الله خامنه‌ای • @peyrang • پی‌رنگ •

📝 سهمِ خدا از علم پادشاهان 🔻هرودوت معتقد بود که «تاریخ، پادشاه علوم و علمِ پادشاهان است.» این گزاره، تاریخ را تنها عرصه‌ قدرت‌نمایی فاتحانی می‌بیند که گمان می‌کنند با نبضِ سیاست و زورِ شمشیر، مسیر جهان را به میل خود رقم می‌زنند. از این منظر، تاریخ چیزی نیست جز فهرست مطول پیروزی‌های مادی. 🔻اما وقتی عمیق‌تر به منطق قرآن نگاه می‌کنیم، به یک «هندسه غیبی» می‌رسیم که تمام معادلات مادی را به هم می‌زند. منطقی که می‌گوید تاریخ، یک «فراتاریخ» دارد که اراده‌اش بر تمام این محاسبات و قدرت‌طلبی‌ها می‌چربد. فراتاریخی که ما از آن به عنوان «سنت‌های الهی» یاد می‌کنیم. 🔻برخلاف تصور رایج که حوادث را تصادفی یا صرفا ناشی از اراده‌ قدرت‌مندان می‌داند، تاریخ دارای «قانون» است. سنت‌های الهی، روابط علّیِ ثابت، فرازمانی و فرامکانی هستند که جهان‌شمول و بدون استثنا عمل می‌کنند. این قوانینِ لایتغیر، چارچوبی هستند که حتی اراده انسان نیز در درون آن‌ها معنا می‌یابد و بر اساس آن‌ها، تاریخ مسیری هدفمند و غایت‌مند را طی می‌کند. 🔻این کتاب با استخراج چهل سنت الهی از بیانات رهبر شهید، به ما یادآوری می‌کند که تاریخ، بی‌آغاز و بی‌فرجام نیست. این قوانین به ما می‌گویند که اگر در مسیر حق باشی، حتی بن‌بست‌ها هم به شکافتنِ دریا ختم می‌شوند. 🔻نام کتاب خود بزرگ‌ترین استعاره برای تبیین این قوانین است؛ عصاره‌ی همان فریادِ «انّ معی ربّی» است. نیل برای فرعون ابزارِ مرگ و بلعیدن بود، اما در منطقِ وحی، به امرِ خدا تغییر یافت و به گهواره‌ای امن برای موسی بدل شد. این پارادوکس نشان می‌دهد که وقتی قانونی برتر -سنت نصرت الهی- وارد عمل شود، ماهیتِ ماده تغییر می‌کند. نشان می‌دهد که یک پدیده واحد، می‌تواند برای باطل ابزار نابودی و برای حق، آغوشی امن باشد؛ همه چیز بستگی به این دارد که شما کجای این هندسه ایستاده باشید. 🔻کتاب، یک نقشه راه برای امیدواری هدف‌مند است. کتاب به ما یادآوری می‌کند که اگر فرعون‌های زمانه با تمام توان مادی‌شان به میدان آمده‌اند، نباید هراسید؛ چرا که تاریخ نه در دست پادشاهان، که در دستِ قدرتی است که نیل را مأمور به حفاظت از حق می‌کند. در نهایت، این «سنت‌ها» هستند که فاتح واقعی تاریخ را تعیین می‌کنند و اگر با این سنت‌ها هم‌راستا باشیم، حتی امواج سهمگین هم ما را به مقصد می‌رسانند. ✍🏻 محمدجواد مقدسی #معرفی_کتاب • @peyrang • پی‌رنگ •

1️⃣ فراتر از یک جنگ مذهبی دو ستون اصلی قدرت در اروپای قرون وسطی وجود داشت: کلیسا و نظام فئودالی که تقریباً تمام ساختار اجتماعی و سیاسی اروپا بر پایه این دو بنا شده بود. اما با آغاز جنگ‌های صلیبی، هر دو ستون به‌طور هم‌زمان به لرزه درآمدند. این جنگ‌ها صرفاً یک درگیری مذهبی نبودند، بلکه نقطه عطفی در تاریخ اروپا به‌شمار می‌آمدند. پاپ برای حفظ قدرت خود بیش از هر چیز به مشروعیت نیاز داشت و در شرایطی که حاکمان اروپایی در حال فاصله گرفتن از اقتدار او بودند، کلیسا راه‌حل را در طرح یک جنگ دینی دید. اما پاپ نه ابزار نظامی داشت و نه اجماع سیاسی کافی؛ چرا که امپراتوری روم شرقی که سال‌ها با جهان اسلام تعامل داشت، تمایلی به جنگ نشان نمی‌داد. در نتیجه، نخستین نیرویی که راهی میدان شد، نه ارتشی حرفه‌ای بود و نه اشراف و شوالیه‌ها، بلکه توده‌های فقیر و بی‌پناه مسیحی بودند؛ مردمی که با وعدهٔ نجات و بهشت به جنگ کشانده شدند. • @peyrang • پی‌رنگ •

2️⃣ سقوط اعتبارِ مقدس نتیجه نخستین جنگ صلیبی فاجعه‌بار بود. «لشکر پابرهنگان» به سختی شکست خورد و تقریباً هیچ‌کس به اروپا بازنگشت! این شکست، فراتر از یک ناکامی نظامی، ضربه‌ای بنیادین به اعتبار پاپ وارد کرد. پاپ به آن‌ها وعده داده بود: «شما لشکر خدا هستید و پیروزی‌تان قطعی است.» اما واقعیتِ میدان، پیروزیِ طرف مقابل را رقم زد و همین‌جا بود که دو اتفاق مهم رخ داد: ۱. تصور «مصونیت و حقانیت مطلق پاپ» ترک برداشت. برای اولین‌بار این پرسش مطرح شد که اگر اراده پاپ همان اراده خداست، چرا تقدیر در میدان نبرد به گونه‌ای دیگر رقم خورد؟ این شروعِ شکافی بود که بعدها به اصلاحات مذهبی ختم شد. ۲. مسیحیان با واقعیتی تازه روبه‌رو شدند: مسلمانان در دنیا دارای دستاوردهایی بودند که اروپا از آن بی‌بهره بود. این مواجهه باعث شد تمرکز از «آخرت‌گراییِ محضِ کلیسا» به سمت «تجارت و رفاهِ دنیوی» تغییر کند. به‌تدریج، جنگ‌های صلیبی از دست توده‌ها خارج شد و به دست پادشاهان افتاد. اما نکته مهم اینجاست که تا پیش از این، محور اصلی قدرت در اروپا فئودال‌ها بودند. مالکان زمین و اربابان محلی و کسانی که همه‌چیز به آن‌ها گره خورده بود. اما پس از جنگ‌های صلیبی، تمرکز قدرت آرام‌آرام شروع به جابه‌جایی کرد. امپراتورها نیرومندتر شدند و حتی توانستند مستقیماً با خودِ کلیسا درگیر شوند. به این ترتیب، هم‌زمان دو فرایند شکل گرفت: تضعیف اقتدار کلیسا و لق‌شدن نظم کهن فئودالی. • @peyrang • پی‌رنگ •

3️⃣ مرگِ سیاه! اما ضربه اصلی به نظام فئودالی از جایی دیگر وارد شد. سربازانی که از جنگ‌های صلیبی بازگشتند، دیگر آن انسان‌های پیشین نبودند. آن‌ها جهان‌دیده بودند، با فنون و حرفه‌های جدیدِ شرق آشنا شده بودند و دیگر حاضر نبودند «سِرف» یا «برده» باقی بمانند. اما فراتر از این بیداریِ ذهنی، حادثه‌ای سهمگین‌تر بنیادِ فئودالیسم را لرزاند: طاعون؛ مرگ سیاه. جاده‌هایی که برای جنگ باز شده بودند، با خود پدیده‌ای مرگبار اما تغییردهنده به نام «طاعون» را به قلب اروپا آوردند و نیمی از جمعیت اروپا به کام مرگ کشیده شد. نتیجه این فاجعه، یک چرخش اقتصادی بزرگ بود: نیروی کار به شدت کمیاب شد. حالا این «رعیت» بود که برای ارباب شرط می‌گذاشت. ارزش «انسان و مهارت او» ناگهان بالا رفت و نظام فئودالی که بر پایه نیروی کار ارزان و فراوان بنا شده بود، رو به فروپاشی رفت. • @peyrang • پی‌رنگ •

4️⃣ وقتی انسان گران می‌شود در همین نقطه، تغییری عمیق آغاز شد: انسانِ وابسته به زمین، به انسانی صاحب مهارت تبدیل شد. بسیاری از آن‌ها که جان سالم به در برده بودند، تلاش کردند خود را از فئودال‌ها بازخرید کنند. برخی به کارگاه‌های کوچک روی آوردند؛ به تولید، به حرفه و هر کاری که دیگر وابسته به ملکِ ارباب نبود. این کارگاه‌های کوچک به‌تدریج گسترش یافتند. برای فروش محصولات، به بازار نیاز بود و برای ادامه حیات، به امنیت و از آن‌جا که پس از سقوط امپراتوری روم غربی جاده‌ها ناامن بودند، مسیرهای آبی اهمیت پیدا کردند. کارگاه‌ها در کنار رودخانه‌ها مستقر شدند و صاحبان این کارگاه‌ها برای حفاظت، ناچار شدند در کنار یکدیگر جمع شوند. از دل این تجمع‌ها، شهر شکل گرفت؛ شهری که نه فئودال آن را اداره می‌کرد و نه کلیسا، بلکه خودِ مردم بر پایه منافع مشترک و مسئولیت جمعی آن را اداره می‌کردند. در همین فضا بود که نخستین نشانه‌های «جامعه مدنی» و «شهرنشینی» به معنای امروزین خود پدیدار شد. • @peyrang • پی‌رنگ •

5️⃣ کوچِ قدرت با گسترش تولید در شهرهای نوظهور، اتفاق مهم دیگری رخ داد؛ «تولید انبوه». با ظهور تولید انبوه، شکل تجارت نیز دگرگون شد و شهرهایی مانند ونیز به‌سوی سوداگری و جابه‌جایی کالا حرکت کردند. ثروت دیگر فقط از «زمین» یا تولید مستقیم به‌دست نمی‌آمد، بلکه از «گردش کالا» حاصل می‌شد. این به معنای ظهور منبعی تازه از قدرت بود؛ قدرتی که نه در اختیار کلیسا قرار داشت و نه در دست فئودال‌ها. در همین‌جا یک پیچ تاریخی مهم شکل گرفت. سوداگران که حالا با دانش تجارتِ جهانی مسلح شده بودند، به واردات کالاهای لوکس روی آوردند. مشتری اصلی این کالاها فئودال‌ها بودند؛ اشرافی که عادت به تجمّل داشتند اما روش‌های نوینِ پول‌سازی را نمی‌دانستند. فئودال‌ها پول نقد کافی برای خریداری این کالاهای وسوسه‌برانگیز نداشتند و در نتیجه، برای به دست آوردن آن‌ها، تنها دارایی و منبع اصلی قدرت خود را واگذار می‌کردند: زمین! به‌تدریج، زمین از دست فئودال‌ها خارج و به نقدینگی تبدیل شد تا صَرفِ مصرف شود. در مقابل، ثروت در دست طبقه‌ای نوظهور انباشته شد که راهِ به کار انداختنِ سرمایه را می‌دانست؛ طبقه‌ای که بعدها «بورژوازی» یا همان «طبقه متوسط شهری» نام گرفت. این طبقه، برخلاف فئودال‌ها -که قدرت‌شان ایستا و وابسته به خاک بود- قدرتی پویا داشت که از دل جاده‌ها، بنادر و کارگاه‌ها بیرون می‌آمد. حالا دیگر زمین به تنهایی ضامنِ آقایی نبود؛ این «سرمایه در گردش» بود که تعیین می‌کرد چه کسی بر کرسیِ نفوذ بنشیند. • @peyrang • پی‌رنگ •