💡 صرفه‌جویی افراطی 🔌 قسمت چهارم: از پریز بکشش بیرون یه اشتباه خیلی رایجی وجود داره! فکر می‌کنیم وقتی وسیله‌ای خاموشه، دیگه برق مصرف نمی‌کنه. در حالی که خیلی از این وسیله‌ها هنوز دارن یواشکی برق می‌خورن. شارژری که دو روزه تو پریزه، تلویزیونی که فقط با کنترل خاموش شده، مودمی که ساعت چهار صبح داره برای خودش کار می‌کنه، یا حتی اون چراغ قرمز کوچیک سه‌راهی که مودم و شارژر رو بهش وصل کردی! مصرف واقعی همیشه اون چیزی نیست که دیده میشه. بعضی هدررفت‌ها خیلی آروم و بی‌صدا اتفاق میفتن؛ جوری که اصلا آدم حواسش نیست. دو ثانیه بیشتر زمان نمی‌بره. قبل خواب برو دو شاخه رو از پریز بکش بیرون. کار خاصی نداره ولی وقتی این کارای کوچیک جمع میشن، تازه می‌فهمی چقدر مصرف اضافه تو زندگیمون عادی شده. پس یه 🔌 برام بذار و نظرت رو بگو: @mj_moghaddasi #صرفه_جویی_افراطی #جهاد_صرفه_جویی • @peyrang • پی‌رنگ •

خداروشکر بالاخره فصل دوم #دریچه آماده شد امشب قسمت اول منتشر میشه ✋🏻

👁‍🗨 #دریچه | جور دیگر باید دید... 📂 ایستگاه آخر تاریخ 1⃣ فوکویاما و آخرین انسان 👈🏻 لیبرال دموکراسی؛ آخرین فرم حکومت بشری و انسان لیبرال، آخرین انسان... 🎬 محمدجواد مقدسی #فلسفه_تاریخ • @peyrang • پی‌رنگ •

به قول فرهادزاده: ذهن استعمارزده رو باید بیشتر واکاوی کنیم... بیاید حالا یه مورد رو با هم واکاوی کنیم 👇🏻

ایشون فرمودند که از ترامپ باید ترسید! من می‌ترسم، بقیه هم می‌ترسند، شما هم بترسید! شاید بگی حرف بدی هم نیست حالا! چی می‌خوای بگی؟! خب پس بریم برای یادداشت امروز 👇🏻

📝 وقتی ترس، عقلانیت معرفی می‌شود 🔻بی‌شک دونالد ترامپ موجود هولناکی است؛ موجودی که بر لبه زرادخانه‌های اتمی ایستاده و از نابودی ملت‌ها و تمدن‌ها سخن می‌گوید، طبیعتاً باید هراس‌انگیز باشد. اما مسئله از جایی آغاز می‌شود که متن، این ترسیدن را تبدیل به یک امر بدیهی، ناگزیر و حتی نشانه‌ای از عقلانیت تلقی می‌کند. تمام متن یک ترجیع‌بند را تکرار می‌کند:«چطور ممکن است نترسیم؟» 🔻این پرسش، دقیقاً همان نقطه‌ای است که تمدن مدرن و امپراتوری‌های بزرگ روی آن ایستاده‌اند: «سیستمِ سیطره از طریق تکثیر رعب» قدرت‌های جهانی پیش از آنکه موشک‌ها و ارتش‌هایشان را به حرکت درآورند، ابتدا ذهن انسان را تسخیر می‌کنند. آن‌ها انسان را از درون تهی می‌کنند تا او با زبانِ خودش اعتراف کند که در برابر این حجم از قدرت مادی، چاره‌ای جز مرعوب شدن نیست و وقتی ذهن مغلوب شد، اسارتِ تن، پیشاپیش رخ داده است! درست در همین نقطه‌ انسداد روانی است که باید به دنبال نسخه‌ای برای علاج بود و چه نسخه‌ای بهتر از کلام امیر! 🔻توحید در منطق علوی، بحثی انتزاعی در گوشه کتابخانه‌ها نیست، بلکه یک جابه‌جایی بزرگ در کانون هراس انسان است. انسان تا زمانی که قبله‌ ترس‌هایش قدرت‌های زمینی باشد، همیشه مهارپذیر و قابل کنترل است. اما وقتی خوف اصلی متوجه خدا شد، هیمنه‌ ساختگی طاغوت آرام‌آرام در چشم انسان فرو می‌ریزد. برای همین است که شجاعت، نه یک ویژگی اخلاقیِ غریزی و تصادفی، بلکه ثمره‌ منطقی توحید است. موحد ابعاد خطر را می‌فهمن و آن را تحلیل می‌کند، اما از درون متلاشی نمی‌شود و فرسنگ‌ها فاصله است میان «شناختنِ خطر» و «زندگی کردن در ترس». 🔻زیدآبادی، عملاً دارد همان هیبت روانی امپراتوری را بازتولید می‌کند. او به جای آنکه دست انسان معاصر را بگیرد و از چاهِ این فرودستی بیرون بکشد، ترس از قدرت مادی را جامه‌ عقلانیت می‌پوشاند؛ و این، دقیقاً همان چیزی است که سیستم‌های سلطه همیشه تمایل دارند از زبان نخبگان جامعه شنیده شود! ✍🏻 محمدجواد مقدسی • @peyrang • پی‌رنگ •

کتاب: نگاهی دیگر به تاریخ در قرآن نویسنده: دکتر محمدحسین دانش‌کیا موضوع: تشابه‌ها، تفاوت‌ها و تعارض‌های گزارش‌های تاریخی قرآن با منابع تاریخی #معرفی_کتاب • @peyrang • پی‌رنگ •

📝 جهنمی که همین الان ما را فرا گرفته است! 🔻بیا تعارف را بگذاریم کنار؛ کتاب‌های تاریخ همیشه با ما غریبه‌اند. انگار همه‌چیز را از پشت یک شیشه‌ ضخیم و غبارگرفته نشان‌مان می‌دهند. به ما می‌گویند در فلان سال، فلان لشکر حرکت کرد، این تعداد آدم کشته شدند و این پرچم بالا رفت. کتاب‌های تاریخ، آدم‌ها را تبدیل به «عدد» می‌کنند و هیچ‌وقت به ما نمی‌گویند آن سربازی که در گرماگرمِ جنگِ احد پشتِ تپه ایستاده بود، چطور داشت با طمعِ درونش می‌جنگید؟ 🔻اما متنِ قرآن کار دیگری می‌کند. دوربین را از روی تعداد اسب‌ها و شمشیرها برمی‌دارد و صاف می‌آورد روی سینه‌ی آدم‌ها. دکتر محمدحسین دانش‌کیا در کتاب «نگاهی دیگر به تاریخ در قرآن» دقیقاً دست روی همین معجزه الهی می‌گذارد. 🔻او گزارشِ خشک و اداریِ کتاب‌های تاریخ (مثل طبری و واقدی) را در کنار آیاتِ جنگ‌های بدر، احد و تبوک می‌گذارد و یک سه‌گانه‌ را جلوی چشمانمان رو می‌کند: 1⃣ شباهت‌ها: جایی که هر دو روایت از یک زمینِ واقعیت بلند می‌شوند؛ اصل پدیده تاریخی، نوع پدیده تاریخی، آدم‌ها، جغرافیا و... یکی است. 2⃣ تفاوت‌ها: اما گاهی این دو روایت دارای اختلافی می‌شوند که در نگاه اول به‌نظر می‌رسد یکی از دو روایت دروغ می‌گویند! اما با اندک تأملی این تفاوت برطرف می‌شود. 3⃣ تعارض‌ها: جایی که خطِ سیرِ تاریخِ رسمی با قرآن فرسنگ‌ها فاصله می‌گیرد. مورخ همه‌چیز را به اشتباهات تاکتیکیِ نظامی ربط می‌دهد، اما قرآن دست می‌گذارد روی یک امدادِ غیبی یا یک طمعِ پنهانِ درونی و کلِ موازنه‌ی علت و معلولیِ مورخان را به هم می‌ریزد. 🔻نویسنده کتاب هم‌چنین نشان می‌دهد که وقتی قرآن مثلاً داستان حضرت موسی(ع) را چند بار تکرار می‌کند، زیاده‌گویی نیست؛ جابه‌جا شدنِ زاویه دید است. یک‌بار ماجرا را از چشمِ خسته و نگرانِ موسی می‌بینیم و یک‌بار از درونِ کاخِ فرعون. 🔻یا می‌بینیم، قرآن وقتی از فرعون و ظلمش حرف می‌زند، عاقبتش را به قیامتِ دور حواله نمی‌دهد، بلکه می‌گوید: «همین حالا دوزخ دورِ کافران را گرفته است!» این یعنی پدیده تاریخی، یک اتفاقِ تمام‌شده در گذشته نیست که رویش خاک نشسته باشد. هر تصمیمی که من و تو همین امروز در زندگی‌مان می‌گیریم، در همان ثانیه دارد آینده و ابدیتِ ما را شکل می‌دهد. 🔻 یا در جایی دیگر نویسنده ما را با مفهومِ «پیش‌بینی» در قرآن آشنا می‌کند. که قرآن چگونه وقتی از برخی مؤمنان در بدر سخن می‌گوید، عاقبت کارشان را هم پیش‌گویی می‌کند... 📌این کتاب یک دعوتِ صمیمی است؛ دعوتی برای اینکه به تاریخ نه به عنوان یک مشت خاطره‌ مرده، بلکه به عنوانِ آینه‌ای زنده برای فهمیدنِ احوالِ دلِ خودمان در معرکه‌های امروز نگاه کنیم. ✍🏻 محمدجواد مقدسی • @peyrang • پی‌رنگ •

از دیروز دارم به این جمله از پیام رهبری فکر می‌کنم 👇🏻 «و تعریف نقش جدّی برای مردم بعثت‌یافته در مسیر پیشرفت کشور و حرکت امیدوارانه به‌سوی آینده‌ی روشن است...» نقش جدی ما مردم چی می‌تونه باشه؟! @mj_moghaddasi • @peyrang • پی‌رنگ •

🔻 خلاصه بگم که به این «توافق» یا «تفاهم» یا هرچیزی که می‌خواهید اسمش را بگذارید خوش‌بین نیستم؛ به دو دلیل: 👈🏻 ۱. ترامپ سال‌ها توافقی که اوباما بسته بود را خیانت می‌دانست؛ و همین نگاه باعث شد به محض روی کار آمدنش توافق را پاره کند. حالا در شرایطی که بعد از دوبار حمله نظامی به ایران وارد فاز پرهزینه‌تری شده، عملاً برای عقب‌نشینی، مجبور است توافقی بهتر از توافق اوباما ببندد؛ توافقی که بتواند آن را نه به عنوان «عقب‌نشینی»، بلکه به عنوان «پیروزی» قالب کند و به مخاطب داخلی‌اش بفروشد. 👈🏻 ۲. از طرف دیگر، با وجود بن‌بستی که ترامپ در آن گیر افتاده و با توجه شخصیت نمایشی‌اش و با توجه به عدم وجود عقل سلیم در او، منطق رفتارش به سمت «جمع‌بندی نمایشی» میل می‌کند نه «حل‌وفصل پایدار». 🔻و در این چارچوب، او ترجیح می‌دهد با یک عملیات پر سر و صدای نهایی و اعلام پیروزی کارش را در ایران تمام کند؛ حتی اگر در واقعیت، دستاورد راهبردیِ قابل اتکایی تولید نکند. 📌هرچند در نهایت نیروی الهی که پشتیبان ماست و تا امروز توانست ترامپ را زمین‌گیر کند، در ادامه هم می‌تواند کاری کند که سگ زرد زوزه‌کشان دمش را روی کولش گذاشته و برود با همان ونزوئلا و کوبا با دمش گردو بشکند! خواهیم دید چه خواهد شد :) ✍🏻 محمدجواد مقدسی • @peyrang • پی‌رنگ •