در دنیای هنر، علم، صنایع و حتی مشاغل کوچه و بازار هم تعداد کمی بندباز را می‌شود دید که کارشان را جدی می‌گیرند و به آن عشق می‌ورزند اما تا دلتان بخواهد دلقک وجود دارد. دلقک های دنیای شبه هنر، دلقک های دنیای شبه علم و دلقک های زندگی روزمره. من اما می‌خواهم بندباز موسیقی سرزمینم باشم -علینقی وزیری

3:30

بهارا بنگر این خاک بلاخیز که شد هر خاربن چون دشنه خون ریز بهارا بنگر این صحرای غمناک که هر سو کشته‌ای افتاده بر خاک بهارا بنگر این کوه و در و دشت که از خون جوانان لاله‌گون گشت بهارا دامن افشان کن ز گلبن مزار کشتگان را غرق گل کن میان خون و آتش ره گشاییم از این موج و از این طوفان برآییم دگر بارت چون بینم، شاد بینم سرت سبز و دلت آباد بینم...

بهار آمد گل و نسرین نیاورد نسیمی بوی فروردین نیاورد چرا در هر نسیمی بوی خون است؟ چرا زلف بنفشه سرنگون است؟ چه آفت راه این هامون گرفته‌ست؟ چه دشت است اینکه خاکش خون گرفته‌ست؟ مگر خورشید را پاس زمین است؟ که از خون جوانان شرمگین است... بهارا تلخ منشین، خیز و پیش آی گره وا کن ز ابرو چهره بگشای بهارا شور شیرینم برانگیز سزار عشق دیرینم برانگیز هنوز اینجا جوانی دلنشین است هنوز اینکا نفس ها آتشین است اگر خود عمر باشد، سر برآریم دل و جان در هوای هم گماریم به نوروز دگر، هنگام دیدار به آیین دگر آیی پدیدار...