این خبر جدیدی نیست. بابازاده دوباره خودش رو دلقک رسانه کرده. اینبار در مورد بیژن مرتضوی، گفت به ایران برگشته و بیژن خان یه ویدئو گرفت و توش بابازاده رو با خاک یکسان کرد و گفت هم خودش دروغگوئه هم خبرگزاریش. بابازاده هم گفته بود ساعت ۹ مستندات می‌ذاره. ببخشید بچه ها، کسی ساعت داره بهم بگه چنده؟

می‌دونم زیاد شد ولی همشون خبرای مهمی بودن.

خواندن هر کدام از شعرهای این آلبوم، یعنی شعر های استاد پرتو کرمانشاهی و مولانا که من هم خرسندم سهمی در یکی از قطعات داشتم، لحظه های قشنگی برایمان در بر دارد. اما باید وقت بیشتر و روح بیشتری صرف کنیم تا با شعر زندگی کنیم. -محمدعلی بهمنی

1:30 پر نقش تر از فرش دلم بافته‌ای نیست از بس که گره زد به گره حوصله ها را پ.ن: از اولش بشنوید.

قطعه حاضر اقتباسی است از ملودی و اجرای ماندگار استاد ابراهیم شریف‌زاده و ادای دینی است به میراث موسیقی مقامی خراسان که به مناسبت زادروز حضرت مولانا و با شعری از این شاعر و عارف گرانقدر و با همکاری جمعی از هنرمندان ایرانی و ترک تهیه و اجرا شده امید که بر جان و گوش مشتاقان خوش بنشیند. -علیرضا قربانی

2:24 تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من بی پا و سر کردی مرا بی خواب و خور کردی مرا سرمست و خندان اندرآ ای یوسف کنعان من

اینو بشنوید. بعد در موردش صحبت می‌کنیم. فکر کنم از چندین لحاظ خیلی جای صحبت داره.

خب، نظری نیست؟ اگر هر نظری دارید توی ناشناس بگید، من هم می‌نویسم در موردش.

همونطور که توی متن خوندید ملودی آوازی بر اساس یکی از آواز های ابراهیم شریف زاده و موسیقی خراسان زیباست. نکته‌ی جالب اینه که همون‌طور که می‌دونیم موسیقی بلخ هم به همین شکله چون اصولاً جزو خراسان بزرگ بوده. و بلخ، زادگاه مولاناست. چه دقتی. چه دقتی. البته می‌تونیم در مورد ریشه‌ی موسیقی خراسان هم بیشتر صحبت کنیم ولی فکر کنم همینقدر کافیه.

ولی چند تا چیز خیلی خیلی واضح داره به گوش می‌رسه. موسیقی ترکیه. موسیقی عثمانی. و دقت می‌کنیم و می‌بینیم بخشی از تنظیم بر عهده‌ی جوشکن کارادمیر، هنرمند ترکه. و ترکیب ساز های ترکیه با ساز های ایران چیز جالبی ساخته. دقت کنید، یک طرف آواز مربوط به شرق میشه، و طرف دیگه موسیقی مربوط به غرب. باز باید از نبوغ حسام ناصری بگیم که هر چقدر بگیم کم گفتیم. واقعا ایده های جالبی برای این مدل تلفیق داره.

و میشه از یه جنبه‌ی دیگه بهش نگاه کرد. این قطعه بر خلاف اکثر قطعه های آقای قربانی، میشه گفت کاملا اصیله. در واقع منظورم اینه که کمتر به سمت تلفیق با موسیقی پاپ رفته و کلاسیک بودن خودش رو خیلی حفظ کرده. کاری که الان باید بکنیم اینه که واکنش های این قطعه رو بررسی کنیم. اون وقت می‌تونیم خیلی بیشتر در مورد اون بحثی که در مورد تلفیق موسیقی مطرح کردیم صحبت کنیم.