حدود ۲۸ سال پیش، وقتی خیلی جوان بودم، این قطعه را که مجید درخشانی برای پدر ساخته بود، به عنوان «صدای شاهد» خواندم؛ برای پدرم، تا ملودی را با صدای من بشنود و بعد خودش آن را بخواند. اما هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاد و آن صدای شاهد، همان‌جا ماند. سال‌ها گذشت، من خواندم، تجربه کردم و مسیر خودم را در موسیقی پیدا کردم؛ و حالا، بعد از ۲۸ سال، آن صدای جوان دوباره به من رسیده است. صدایی که امروز منتشر می‌شود، در واقع پیش از تمام کارهایی قرار می‌گیرد که تا امروز از من شنیده‌اید؛ اولین صدای ضبط‌شده از مسیری که آن روز هنوز نمی‌دانستم به کجا خواهد رسید. این روزها که در کنار کمپین دیجی‌کالا مهر با عنوان «هرجا که تویی» هستم، بیشتر به همین فکر می‌کنم؛ این‌که ما هیچ‌وقت نمی‌دانیم نوجوانی که امروز در ابتدای راه ایستاده، فردا چه خواهد ساخت و به کجا خواهد رسید. شاید یک لپ‌تاپ، یک کتاب، یک ساز، یک فرصت یا حتی اعتماد یک نفر، برای ما چیز بزرگی به نظر نرسد؛ اما برای یک نوجوان می‌تواند آغاز یک راه باشد. من هم روزی جایی در ابتدای راه بودم؛ با صدایی که قرار بود فقط «شاهد» باشد. -همایون شجریان

6:12 می تراود مهتاب می درخشد شب‌تاب مانده پای آبله از راه دراز بر دم دهکده مردی تنها کوله بارش بر دوش دست او بر در، می گوید با خود: غم این خفته چند خواب در چشم ترم می شکند.

باشه. ولی اینکه پسر بزرگترین خواننده‌ی تاریخ موسیقی ایران بخواد خودش رو مثال بزنه برای محروم ترین دانش آموزای ایران یه کم غیر منطقیه. از این جهت که برای پیشرفت یکی مثل همایون همه چیز آماده بود، فقط پشتکار می‌خواست که البته بسیار مهم و سخته. ولی اصلا و به هیچ عنوان قابل مقایسه با کسایی نیست که فقط امکانات باعث شده تمام استعداد هاشون نادیده گرفته بشه.

البته نمی‌خوام حمله کنم بهش یا بگم کارش برای کمک به این بچه ها ارزشمند نیست. ولی خب یه کم عجیب بود این جمله ها. حالا قضاوت با شما.

و چند تا نکته رو من از نقد هایی که بهش شد دیدم و به نظرم منطقی بود. اولا کمک کردن، خیریه، با یه برند مشهور؟ این بیشتر شبیه به تبلیغ بود تا خیریه. منظورم اینه که خیلی جنبه‌ی مالی توش بزرگتر از جنبه‌ی انسانی به نظر می‌رسه که یه کوچولو باعث شده جالب نباشه. و این مورد که به نظرم خیلی منطقی بود. ما دانش آموزایی داریم توی شهر های دور افتاده که حتی نمی‌تونن به مدرسه برن. حتی عادی ترین امکانات و لوازم التحریر هم ندارن. بعد این وسط اهدای لپتاپ؟ شوخیه؟

و حتی همین اثر همایون شدیداً تبلیغاتی منتشر شده. حقیقتا این سبک انتشار قطعه به دل من که ننشست. ولی خب باز هم همون رو میگم، قضاوت با شما.

موسیقی؟ گفت بال پرواز می‌خواهد. شگرف شدم، گفتم مگر نداری؟ پریشان شد، کمرش را نشانم داد و گفت نمی‌بینی؟ کجاست این بالی که می‌گویی؟ من امّا گوش‌هایش را نشان دادم، گفتم آن‌جاست. دستانم را نشان دادم و گفتم این‌جاست. به نوازش تارها برآمدم و برایش خواندم، نوازش عشق است موسیقی، ترانه‌ی بال زدن پرنده است موسیقی، پرواز نداشته‌ی آدمی‌ست موسیقی، جریان زندگی‌ست موسیقی. فریاد آزادی‌ست، قدم بر ابرها گذشتن و لمس نور است. شفافیتِ آب‌ها و وسعت دریا، لطافت خداوند و کلماتِ ناگفته است موسیقی. شنید و پرواز کرد. بر قلّه‌ی کوه‌ها رسید، بال‌ها کمرش را شکافتند و به ستاره‌ها قد گرفتند. پرواز بود موسیقی، همان‌طور که او بود. برایش از خودش خواندم و نفهمید، گفت کیست این؟ خوشا به‌حالش! نفهمید و من بال‌هایم بُرید.

دارم سعی می‌کنم یه جوری بیان کنم که این زیباترین متنی بود که کسی برام نوشته ولی هر چیزی که بگم شبیه یه نت فالش وسط یه سمفونی شاهکاره. برای همین فقط می‌گم ممنونم که چنین چیزی رو برای من نوشتی.

تلفیق شعر و موسیقی در آثار استادِ ارجمند مشکاتیان جایگاهی ویژه داشت و این موضوع را می توان در آثاری که بر روی شعر نو، تصنیف شده است به وضوح دید. شاید برجسته ترین نمونه در این باره، تصنیف "قاصدک" بر روی شعری از "مهدی اخوان ثالث" با و همینطور همین قطعه با شعری از "نیما یوشیج"نیز دستمایه تصنیف دیگری قرار داده است که با مطلع "هست شب/ یک شب دم کرده و خاک/ رنگ رخ باخته است" که آغازی بسیار جذاب دارد.... تصنیف "هست شب"، یکی از مدرن‌ترین و پیچیده‌ترین قطعات ساخته‌شده در موسیقی سنتی ایران است. این تصنیف هم به لحاظ تلفیق شعر و موسیقی و هم به لحاظ فضاسازی بسیار مدرن آهنگساز در قالب یک اثر سنتی، یک شاهکار به‌حساب می‌آید. "استاد شجریان" نقل می‌کند که پس از شنیدن این کار با تردید به "مشکاتیان" گفته که این کار بسیار مدرن است شاید نشود آن را در این قالب خواند و "پرویز " از خواننده‌اش می‌خواهد که به او اعتماد کند و حاصل کار بدون اغراق هوش از سر می‌پراند. -...

6:00 هست شب آری، شب...

درست میگه. واقعا "بدون اغراق هوش از سر می‌پراند." فقط حوصله کنید، و کامل گوش کنید. و حواستون باشه که حتما در سکوت، تنهایی، تاریکی کم و در شب بشنوید. اگر با هندزفری می‌شنوید ترجیحا هر دو گوش هندزفری رو بذارید.