و به راستی نعمت یک دقیقه شادکامی برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟

آن نخل ناخلف که تبر شد ز ما نبود ما را زمانه گر شکند ساز می‌شویم

20:20 پروژه‌ی اجرای «شهر خاموش» رو از فروردین‌ماه امسال شروع کردیم [۱۳۹۸] و متاسفانه اینقدر حوادث زیاد بوده، با توجه به اینکه ماهیت شهر خاموش در سوگ قربانیان بمباران شیمیایی حلبچه نوشته شده، هنوز با توجه به حوادث اخیر تازگی داره و هنوز مصداق داره. بنابراین برنامه‌ی امشب رو به خانواده های داغدار پرواز ۷۵۲ تقدیم می‌کنیم. «شهر خاموش» هم برای یادبود عده‌ای نوشته شده که در نقطه‌ی دیگری از کشورمون بر اثر بی‌مبالاتی و ندانم به کاری عده‌ای مسئول از دست رفتند و هنوز هم چیزی عوض نشده متاسفانه. به هر حال ما امیدی نداریم که دیگه این حوادث اتفاق نیفته. ولی امیدواریم باعث بشه ما در این روز های سخت کنار هم باشیم چون واقعا کسی رو نداریم. باید خودمون از خودمون حمایت کنیم و اجرای کنسرت و احیای فرهنگ یکی از این راه هاست. پس از شما ممنونم که به این اجرا اومدید و از همه‌ی مردم درخواست دارم از اجراهای موسیقی حمایت کنند. ممنونم. -کیهان کلهر

تو از تمام دهان های شهر می‌خوانی صدا یکیست اگر حنجره هزار و یکیست -غلامرضا طریقی

1:08 من آن کبوتر صلحم، مرا ز سر وا کن به دست تلخ‌ترین انتخاب ها بسپار مرا که آتشِ سودابه‌ها حریفم نیست، به شرط صلح، به افراسیاب ها بسپار

خنده‌های برادر من شما رو یاد کسی نمی‌اندازه؟ فقط صدای زیباش نیست، اون این خنده ها رو هم به ارث برده از استاد:) -علیرضا قربانی