در تمام طول سال منتظر تولد استاد علیزاده می‌مونم. چون استاد کلهر برای تبریک به ایشون عکس های جالبی رو منتشر می‌کنه.

راستی، نمی‌دونم گفته بودم یا نه. من فیزیک رو خیلی دوست دارم. یه بخشی شاید به خاطر رشته‌ام باشه. ولی کلا یکی از کار های محبوبم خوندن مطالبی در مورد فیزیکه.

امروز داشتم یک متنی می‌خوندم از استیون هاوکینگ که داشت سعی می‌کرد اثبات کنه اگر نسبیت و فرمول M رو درست در نظر بگیریم، سفر در زمان غیر ممکنه.

فارغ از بخش علمیش که خب درسته و حرفی توش نیست، شما چشماتون رو ببندید این آهنگ و آهنگ بعدش رو گوش بدید. شک نکنید صد سال قبل رو کامل احساس می‌کنید.

دوباره وسط کتاب استاد پایور یه چیز جالب دیدم.

می‌دونید که سال ۱۳۵۶ استاد شجریان از رادیو انصراف داد. خودش علتش رو وضع بد فرهنگ و هنر و سیستم های بد وزارتخانه نوشت. ولی خب اون سال ها درگیر فعالیت های سیاسی بودند و این هم می‌تونه دلیلش باشه. توی یکی از این مصاحبه های این کتاب به این موضوع اشاره شده و استاد پایور گفت که راست میگه و حق داره و وضع ما واقعا بده.

من اینجا چند تا نمونه از «وضع بد» گفتم. خودتون ببینید دیگه.

نکته اینه. اساتید معنای وضع بد رو وقتی فهمیدن که یک سال بعد یه مدت ۱۰ سال موسیقی ممنوع شد. و بعد از اون مصاحبه سال ۵۶، مصاحبه‌ی بعدی استاد سال ۶۹ بود.

این آقا رو حتما به یاد دارید. ایشون در طول جنگ آموزشگاه موسیقی که داشتند تخریب شد و توی این ویدئو گفتند می‌خوان آخرین صدایی که توی این آموزشگاه میاد صدای موشک و جنگ نباشه و صدای ساز باشه. ویدئوشون خیلی مشهور شد. خبر خوب اینه که آموزشگاهشون بازگشایی شده و دوباره شروع به کار کرده. امیدواریم هیچ وقت صدای جنگ جای صدای ساز رو پر نکنه.