نکته اینه. اساتید معنای وضع بد رو وقتی فهمیدن که یک سال بعد یه مدت ۱۰ سال موسیقی ممنوع شد. و بعد از اون مصاحبه سال ۵۶، مصاحبه‌ی بعدی استاد سال ۶۹ بود.

این آقا رو حتما به یاد دارید. ایشون در طول جنگ آموزشگاه موسیقی که داشتند تخریب شد و توی این ویدئو گفتند می‌خوان آخرین صدایی که توی این آموزشگاه میاد صدای موشک و جنگ نباشه و صدای ساز باشه. ویدئوشون خیلی مشهور شد. خبر خوب اینه که آموزشگاهشون بازگشایی شده و دوباره شروع به کار کرده. امیدواریم هیچ وقت صدای جنگ جای صدای ساز رو پر نکنه.

حبیب الله شهردار، ملقب به مشیر همایون از کودکی نوازندگی را نزد اساتید سنتور شروع کرد. بعد تر در قزاق خانه با پیانو آشنا شد و پیانو را به صورت حرفه‌ای آموخت. مشیر همایون در کنسرت های انجمن اخوت پیانو می‌نواخت و با دیگر بزرگان هم عصر خود روابط دوستانه داشت و در سال ۱۲۸۹ با همان گروه برای پر کردن صفحه به انگلستان رفتند. آثار مشهوری از آن دوره به جا مانده. مشیر همایون هنرمندی با ذوق بود. و آهنگ های ایرانی را با پیانو لطیف و ماهرانه اجرا می‌کرد. او در طول زندگی خود آثار بسیاری خلق کرده که بعضی از آنها از نظر اساتید موسیقی، بهترین قطعه های موزیکال ایران بودند ولی هیچ وقت منتظر نشدند. مشیر همایون در سال ۱۳۰۲ زمانی مسئول شهربانی های شیراز و اصفهان بود و ایامی هم در زندان گذراند و پس از رهایی، اوقات خود را صرف موسیقی و سرودن شعر می‌کرد. او سال های پایانی عمر خود را در خلوت ترین خیابان های تهران، دور از غوغای شهر و در خلوتی با صفا گذراند و در بهمن ۱۳۴۸ درگذشت. -احسان عابدی

1:24

کیفیتش ضعیفه. و نتونستم بهترش رو پیدا کنم. این یکی از بهترین تکنوازی های پیانوی ایرانه. در دستگاه همایون. زیباست واقعا.

و ضمنا، باید در مورد انجمن اخوت توضیح بدم. روز های آینده حتما انجامش میدم. تقریبا هر چیزی که از موسیقی امروز ما مونده به خاطر انجمن اخوته.

چند تا موضوع این چند روز دیدم که نمی‌دونم از کجا شروع کنم و کدوما رو بگم.

پس بیاید به مناسبت عضویت سهراب پورناظری در آکادمی گرمی، یادی کنیم از چیزی که بهمن بابازاده اسمش رو گذاشته «بزرگترین دروغ تاریخ موسیقی ایران!»

در سال 2015 «حافظ ناظری» پسر شوالیه‌ی آواز ایران، استاد شهرام ناظری، در ادعایی مطرح کرد که آلبوم «ناگفته»، در بخش کلاسیک جوایز گرمی پذیرفته شده. بعد عکسی منتشر کرد و نوشت: «و بلاخره مرحلهٔ اول رأی گیری جوایز گرمی آغاز شد! وانتخاب ناگفته دربخش بهترین آهنگسازی سال موسیقی کلاسیک جهان و بهترین اثر کامپندیم (فرا فرهنگی) موسیقی کلاسیک جهان! قلبم بشدت می‌تپد».

کل خبرگزاری های ایران حسابی سن گتموم گذاشتن و در موردش صحبت شد. ولی وقتی اسامی رسمی نامزد های گرمی اومد، هیچ اسمی از او و آلبوم ناگفته وسطش نبود. این باعث شد تمام رسانه های ایران بهش حمله کنند بابت اینکه اون از اسم گرمی برای شهرت استفاده کرد و حرف الکی بود. بعد از منتظر شدن اون لیست، حافظ ناظری این متن رو منتشر کرد: «یک احساسی درونم مُرد، تا اونجا که به موسیقی و رأی هنرمندان مربوط بود با افتخار و بالاترین تعداد در هفت شاخه یکه تاز بودیم، ولی اونجایی که سیاست وسط آمد همه رو به عنوان یک ایرانی باختیم. واقعأ متأسفم وبسیار بسیار شرمندهٔ این همه عشق، محبت واعتقاد شما عزیزانم شدم.»