قدِ خاموشی ِ یک زیرگذر غمگینم مثل گنجشک که خورده به سپر غمگینم رفتم از دست و نیاورد به دستم، دستی من از این دست " مکرر" چه قَدَر غمگینم سرو ماندم که جگر گوشه ی پاییز شوم طلبیدند فقط سایه و بر غمگینم سرد و گرم است زمینی که در آن می شکنم آه... تقصیر کسی نیست اگر غمگینم من به اندازه ی تنهاییِ تن ها، زخمم! مثل یک فاحشه ی تجربه گر غمگینم! زندگیِ سگی و صبر عظیم شتری یک نفر آدمم و چند نفر غمگینم🫠:)! طاهره خنیا

اما چشمانش ؛ از هر چه گذر کردم عاقبت نتوانستم از آنها عبور کنم...!

نویسنده فرحبخش من

_هر روز غم تازه‌تری آمد و نگذاشت دنبال غم کهنه‌ی دیروز بگردیم..

-ما حنجره در حنجره در حنجره بغضیم ما آینه در آینه در آینه دردیم.

-نفرت بال میدهد، عشق میشکند

ارغوان بانو