(این نامه توسط جغدی بینوا از هاگوارتز که حین پرواز از کنار اردوگاه گیرش انداختم ارسال شده است)
اهم ، من که هیچوقت مثل آدم *دورگه¿* نتونستم یه چیز درستدرمون و احساسی و ادبی و... بنویسم و شما دیگه به بزرگی خودتون ببخشید😔🎀
داره سال ۱۴۰۵ میشه * هورا ! * و بالاخره ارور ۴۰۴ تموم میشه * خیلی هورا ! * و من خیلی خوشحالم که تو این مدت با شما آشنا شدم:)
خوشحالم که خوششانس بودم و این سال حداقل این ویژگی خوب رو داشته💞
خلاصه که عید همگی _ دوستام تو مدرسه ، دوستای مجازیم ، بچه های ایستگاه که انقدر زیادین * و البته فوقالعاده! * اسم نمیبرم چون می ترسم یکی رو جا بندازم🦖 هر کسی که تا حالا باهاش صحبت کردم ، هر کسی که تا حالا باهاش صحبت نکردم ولی این پیامو داره می بینه _ مبارک ترین باشه💅🏻
* جملهم اصلا مبنی نداره میدونم🕴*
به امید بهترین سال:>
_ محیا ( شاید هم سوگورو )
هدایت شده از شماره "۱"
پرواز.
کلمهای دورتر از هرچیز دیگر.
کلمهای ورای تصور، خاطرهای پس ذهن مشوش او که هیچ رنگ و بویی نداشت.
خاطرهای که در عین فراموشی، تنها خاطرهی واضحش بود.
روزها و شبها با حسرت مینشست و بر زیر کتفش انگشت میکشید تا شاید پشت آن زخم بزرگ، نشانهای از بودن بال پیدا کند.
همانطور که اشک در چشمانش جمع میشد، آنها را میبست و ابرها را به یاد میآورد، نور خورشید که بر روی دستانش میرقصید و باد که لابهلای موهایش میپیچید.
پرواز تجربهای بود که به حسرت و توهم میمانست،
تجربهای که یادآوری آن شادی داشت اما به همراهش نیز غمی وصف ناپذیر میآمد.
غمی وصف ناپدیر برای فرشته سقوط کرده...
هدایت شده از شماره "۱"
آدمهایی را دیدید که همیشه خوشحال و خوش رفتارند؟
دیدید که لحظهای با تلنگری کوتاه میزنند زیر همه چیز و گریه میکنند؟
لحظهای امانشان دهید.
فقط ماسک دروغین خوشحالیشان ریز غمهایشان خرد شده.
فقط چند لحظه فرصت دهید.
فرصت دهید تا مانند هزاران بار قبل تکههای ماسکشان را بچسبانند و دوباره بخنند.
فقط چند لحظه! تحمل کنید...
تحمل کنید و دوباره لبخند دروغینشان را ببینید و آنها قلب خرد شدهشان که از زهر غم مرده را پنهان کنند.
#yggdrasil
بالاخره یه ناشناس سالم هورا!
https://abzarek.ir/service-p/msg/3836093
هدایت شده از Daily Wizards📜
هر جا بچه های ایستگاه ببینم به خودم میگیرم✅
هدایت شده از Daily Wizards📜
تبریک به همه ی اسم های اینجا.
و همه ی افرادی که بعد اینجا آشنا و دوست شدیم.
و همه ی افرادی که هیچ وقت دو به دو حرف نزدیم اما روح هامون با هم ملاقات کردن.
و همه ی افرادی که اینجا یا تو کافه کتاب بودن.
و همه ی افرادی که از خوندن پیاماشون قلبم گرم شد و همیشه بودن، یه مدتی بودن یا فقط یه بار اومدن، اما یه گوشه از قلبم جا گرفتن و عشقی رو تو ذهن و دلم شکوفا کردن.
و هر کسی که این پیام رو میبینه.
و البته آرزوی خوشی و شادی:)
هدایت شده از شماره "۱"
بچههای ایستگاه 34، بچههای اژدها سواران کتابخوان، اعضای آکیا، اعضای اکیپ مارول، ممبرای اینجا، ایگدراسیل، کانالای اونوری مثل املت، اخگر نقاشای ایتا، سنترال، آپادا، میرزا، جوربه، و استادانی مثل استاد هیلان، استاد آنجل و استاد انکی و استاد مشترک.
(و استاد تهی و استاد برهان که منو نمیشناسن)، بانو کاساندرا و اعضای اسسیای هنگ اوت، بچههای دیگه آپولو مثل رزی بانو، اسلیترینیهای دارک آکادمیا (یا تالار اسرار) و قاتلا...چیز نویسندههای کتابخونه زیرشیروونی.
خلاصه که من سعی کردم هر کسی رو که میشناسم بگم دیگه نمیدونم اصلا منو میشناسن یا اینجا رو میبینن، و هر کس دیگهای که جا انداختم اما با هم صحبت کردیم، عیدتون مبارک. امیدوارم سال جدید براتون پر از روابط تازه و تجربههای قشنگ باشه. پر از کتابای جدید و موفقیتهای قشنگ امیدوارم خبر بد نشنوید و امیدتونو از دست ندید.
امیدوارم سال جدید به مراتب براتون بهتر از امسال باشه.
از طرف ویدار برای همتون، میراژ برای برخیتون و آپولو برای اقلیتتون.
_شماره "۱"