کل سیوای پینترستم شده این ادیتا، دارم روانی میشم.

امیدوارم فردا یه ادم خوشحال واقعی باشید، امتحان تونو عالی بدید. فایتینگ !

درمورد ادیتا هم یه فکری میکنم، یا میفرستم شون اینجا یا خودمو از پنجره پرت میکنم پائین. بلاخره باید فنگرلی کنم یه جا.

برم فصل اول شو دوباره ریواچ کنم ؟

وای لورا بگیر بخواب، فکرای بیخود نزنه به سرت.

این همه درس بخون، بیشتر از بقیه تلاش کن، از خواب و خوراکت بزن، منابع دیگه رو مطالعه کن که اخرش غلط داشته باشم ؟ از بقیه امتحانمو بدتر بدم ؟ سر چند تا سوال بمونم ؟ واقعا دیگه خسته شدم .. نمیدونم مشکل از کجاست. دیگه بدم اومده این همه تموم خودمو بزارم اما بازم نتیجه شو نبینم.

سر امتحان اونیم که به همه کمک میکنه ولی کسی نیست به خود بدبختش کمک کنه.

میخوام به خاطرش ناراحت باشم و ساعت ها مثل ابر بهار گریه کنم، ولی مگه فایده ای داره؟ نمره‌م تغییر میکنه؟ پس بیخیالش.

اگه تو کارنامه ام نمره‌م بد شد تبدیل میشم به یه ادم افسرده و تاریک و سیاه :(

تا وقتی دوستای عزیزم هستن ناراحتی معنا نداره:(

فقط یه بافنده میدونه تموم شدم کاموا وسط بافتن یه چیزی چقدر حس بدی داره، تازه اگه کاموات پیدا نشه و کلی کارت عقب بیوفته دیگه واویلا.