نمیدونم شما به کسایی که کم میارن چی میگید، اما حامد ابراهیم پور خیلی قشنگ میگه:
به رقصِ مرگ میان تَنَت ادامه بده
نفس بگیر و به جان کندنت ادامه بده
نومید نگرد، نزدیک است رسیدنت، ادامه بده:)
شاید زندگی همین باشد...
سقوط و پرواز؛
خسته بودن و دوباره برخاستن؛
ناامید شدن ولی ادامه دادن؛
در میان بغض ها خندیدن و درمیان خنده ها گریستن؛
ولی مطمئن باشید
اضطراب میگذرد بعد از اینهمه گرفتاری،
آسایش فرا میرسد.
و خداوند همه چیز را به روشی زیبا جبران خواهد کرد ✨:)