یکم از زیبایی های ادبیات ببینیم: هر که در زد بر دلت،در را شتابان وا مکن طفل گاهی بر دری،بازی کنان سنگی زند

ولی من دلم برا ویوی دانشگاهمون تنگ میشه🥲

شهریارا چه بجا زد فلکت سنگ محک تا تو باشی که طلا خرج مطلّا نکنی

سلام بر آنان که شبانگاهان می جنگند و صبح دم با کفن باز میگردند !!! @fadaeie_ghadir

بر یار جفاپیشه و امتحان هشت صبح لعنت.

مغزم می‌گه لباس جدید قلبم و خودم با هم می‌گیم کتاب جدید

‹ ای خوش آن وقت که ما را دلِ بی غم بوده است. ›

ادبیات زیبای من خطاب به بعضیا صراحتا میگه: 

به هر کار کردم تو را آزمایش سراسر فریبی، سراسر زیانی و گر آزمایمت صدبار دیگر همانی همانی همانی همانی

:)

«در پایان، همین که به رنج من رضایت دادی، همه چیز را فهمیدم.»

حُسن ختام هوای بارونی:)

دو گونه انتظار انتظار فرج و آرزو و امید و دل بستن به آینده دو گونه است: انتظاری که سازنده و نگهدارنده است، تعهدآور است، نیروآفرین و تحرک‌بخش است، به گونه‌ای است که می‌تواند نوعی عبادت و حق‌‌پرستی شمرده شود؛ و انتظاری که گناه است، ویران‌گر است، اسارت‌بخش است، فلج‌کننده است و نوعی «اباحی‌گری» باید محسوب گردد. 📚 استاد مطهری، قیام و انقلاب مهدی (ع)