من که می‌دونم امتحان خیلی سخته ولی نمی‌تونم ثابت کنم:

خیلی وقتا یه نفر تو قلب‌مون خیلی مهمه، خیلی عزیزه، ولی باتوجه به موقعیت و اتفاقاتِ پیش اومده، ترجیح میدیم سکوت کنیم و دیگه مزاحم اون آدم نشیم.. تهش هم میشیم بی‌معرفت.. دردناکه ولی واقعیته (:

امان از دلخوری‌های کوچیکی که حل نمیشن و تو قلبِ آدما رشد میکنن و اونقدری بزرگ میشن که یه نفر رو برای همیشه ساکت میکنن..

لعنت به فاصله‌ها.. یه مدت که دور باشیم دیگه نمی‌تونم برگردم به اون دوستی (: 💔 نمی‌دونم شاید فقط من اینطوری‌ام.. بعد از یه مدت انگار دوباره غریبه شدیم، دوباره باید از اول اون رابطه رو شروع کنیم، واقعا معذب میشم و نمی‌تونم با کسی که یه زمانی خیلیییی صمیمی بودم بعد از اینکه یه مدت فاصله افتاد دوباره همونقدر صمیمی باشم.. دلم برای خیلی از دوستام تنگ شده ولی دیگه انقدر معذب هستم که نمی‌تونم به هیچکدوم پیام بدم (:

یادش بخیر یه زمانی به هم زنگ می‌زدیم یک ساعت و نیم حرف می‌زدیم، الان یه پیام ساده هم نمی‌تونم بهش بدم (: حس غریبه بودن دارم الان دیگه.. ای کاش از همون اول این فاصله ایجاد نمی‌شد..

تف تو این زندگی واقعااا تفففف .

حالم:

بازم نشد که بشه. بازم برای هزارمین بار، نتونستم (:

هیچوقت اعتماد به نفس نداشتم. انگار کلا این آپشن روی من نصب نمیشه. 🙏🏻

واقعا چرا من نمی‌تونم عین آدم پیام بدم؟ چرا انقدر با طومارهام حوصله‌ی بقیه رو سر می‌برم؟ اصلا انگار نمی‌تونم پیام کوتاه بنویسم :/

˖ ࣪⊹ پایسیز خطرناکه، چون میتونه آدمارو طوری بفهمه که خودشون هم خودشونو نمیفهمن.

دنيـــٰــاى درون يک زن می‌تواند به همان سرعتى تغيير كند كه دنيـــٰــا در جنــگ تغيير می‌کند . - بلبل ¦ کریستین هانا .