اَز خُدا پُرسیدَم تو کِه میدونِستی میره چِرا آودیش تو زِندگیم گفت:والا اونجوری کِه اون گفت دوسِت دار‍َم مَنَم باوَرَم شُد

ملامت میکنندم دوستان در عشق ُ حق دارند ؛ تو بی‌زار از منی، اما مگر من دست بردارم؟

بی تو مهتاب شبی باز...ولش کن دیگر این منِ بی تو، مگر کوچه خیابان بلد است؟!

بَر سرش چتر گِرفتم دیدم ؛ او خودش باران بود ... !

به آغوش که می‌توان پناه برد وقتی از تمام جهان رنجیده ای؟

...

زیر باران ڪه به من زل بزنی خواهی دید فن تشخیص نم از چهره‌ی گریان سخت است...

روزها با فکر او دیوانه ام شب بیشتر هر دو دلتنگ همیم اما من اغلب بیش تر باد می گوید که او آشفته گیسو دیدنیست شانه می گوید که با موی مرتب بیشتر

این آخرین جمعه ی تابستون بود؟؟؟؟ جدا؟؟؟؟؟

آرزویی محال است دیدن دوباره ی او حسرتی تماشایی است خندیدن او

و اما اگر زمان مرگم فرا رسید و همدیگر را ندیدیم..... بدان من دیدن تو را بسیار آرزو کردم🙂❤️‍🩹

‍        شبيہ عشق ممنوعے، درون سينه‌اے حبسم        من آن احساس پنهانم ڪہ از ابراز می‌ترسم