شَرده یا شَدّه مادربزرگ، صندوقچه‌ی چوبیِ کنج اتاق را باز کرد. بوی چوب قدیمی با عطر تند نفتالین که همیشه لای لباس‌هایش بود، در فضا پیچید. تعدادی پارچه‌ی رنگ‌وارنگ و زیبا را از دل صندوق بیرون کشید. آن‌ها را در بقچه‌ای گره زد. فکرم به هزار راه رفت؛ لابد می‌خواست ببرد پیش خیاط‌ محل، اما خودش گفته بود فردا شب اول محرم است و پیراهن مشکی‌اش را از همین حالا پوشیده بود. پس این پارچه‌های سرخ و سبز و زرد چه بود؟ تا خواستم بپرسم، بقچه را به دست پدربزرگ داد و گفت: «این هم نذر امسالم. چند تا از اون خوش‌رنگ‌ها رو که از کویت آوردی، جدا کردم تا ببری.» کنجکاوی امانم نداد، پرسیدم: «ننه! اینا که خیلی قشنگه، حیفه بدی به کسی. کجا می‌خوای ببری‌شون؟» لبخند، گوشه‌ی لبش نشست، گفت: «جوابت رو نمی‌دم. فردا شب که رفتی حسینیه، خوب چشم‌هات رو باز کن اون‌وقت می‌فهمی این پارچه‌ها قراره تن کی باشه.» هرچه اصرار کردم، لب از لب برنداشت. آن شب و تمام روز بعد، علامت سوال بزرگی در سرم چرخ می‌خورد. دلم می‌خواست عقربه‌های ساعت تندتر بدوند تا راز پارچه‌های رنگی مادربزرگ برملا شود. شب اول محرم فرا رسید. وارد حسینیه که شدم، انگار دنیا یک‌باره سیاه شده بود. همه سیاه‌پوش بودند، هرچه چشم گرداندم، چیزی پیدا نکردم. در دلم گفتم: «ننه حتماً خواسته دستم بندازه!» با صدای طبل و شیپور هیئت، رشته‌ی افکارم پاره شد. نگاهم به در ورودی گره خورد. آنچه می‌دیدم، باورکردنی نبود. قبل از ورود هیئت، چوب‌ بلندی که دورتادورش را با پارچه‌های رنگی و پرطمطراق پوشانده بودند، بالای سرِ جمعیت در هوا می‌رقصید. پشت سرش هم یک مدل دیگر بود. پارچه‌های ننه هم لابه‌لای آن‌ها بود. پدربزرگ را میان جمعیت یافتم. سمتش دویدم. پرسیدم: «بابا! اینا چیه؟» او مرا در آغوش کشید و روی زانویش نشاند. صدای سنج و دمام فضا را پر کرده بود. پدربزرگ سرش را در گوشم آورد و گفت: «به این می‌گن "شَرده". از قدیم رسم بوده مردم نذر می‌کردند، پارچه‌های نو و قشنگ می‌آوردند تا برای علمِ حسینیه شرده درست کنیم.» به شرده‌ی کوچکتری اشاره کردم و پرسیدم: «اون یکی چرا فرق داره؟» پدربزرگ سر تکان داد و گفت: «اون یادگار پدربزرگ منه. قدیم‌ها، پدربزرگم یواشکی از صندوق مادرش پارچه‌های قیمتی برمی‌داره تا همین شرده رو برای هیئت درست کنه. وقتی کارش تموم می‌شه، می‌بینه انقدر بلند شده که از پله‌ها رد نمی‌شه! ناچار، از بالای پشت‌بوم خونه، شرده رو پایین می‌اندازه تو کوچه. از اون روز تا حالا، همین شرده‌ی قدیمی، جلودار هیئت ماست.» از شنیدن داستان دزدکی پارچه برداشتن پدربزرگ پدربزرگ، خنده‌ام گرفت. خواستم بلند بخندم که پدربزرگ انگشتش را روی بینی‌اش گذاشت و گفت: «هیس! حُرمت داره دخترم.» ساکت شدم و نگاهم دوباره روی پارچه‌های رنگارنگ ثابت ماند. به آن پارچه‌هایی فکر کردم که مادربزرگ حتی برای خودش هم حیفش می‌آمد بدوزد، اما برای خیمه‌ی حسین (ع) به راحتی بخشیده بود. شرده‌گردانی در حسینیه باب‌الحوائج شاه‌جهان‌آباد میبد. ✍سرکار خانم ف.زارعشاهی #سرای_اهل_قلم_میبد

● برای ما شما همه چیزین آقا سید علی .... فاصله‌ی زمینین تا آسمون! ما توی کتاب انسان ۲۵۰ ساله‌ و دونه دونه کلمه‌های شما یاد گرفتیم؛ ولایت یه حقیقته ! که در طول زمان شکل‌های مختلف می‌گیره! گاهی میشه ابراهیم! گاهی میشه موسی! گاهی میشه طالوت! گاهی میشه علی! گاهی میشه روح‌الله! گاهی میشه سید علی! گاهی میشه سید مجتبی! سلام الله علیهم.... ● ما توی دنیا یه وظیفه داریم ؛ اونم امام‌داریه ... که همه‌ی تاریخ، شیعه توش ضعف داشت ! ● خدایا امروز عاشوراست! اما فرق داره با همیشه... ما یه عاشورای دیگه رو هم تازه درک کردیم! به حقّ امروز، ما رو به «فهم مقام امام» موفق کن و به «مقام امن امام‌داری» برسون! @ostad_shoaje | montazer.ir

🎙 #مشق_عشق | رسم عاشقی قمر بودی و با چشمان خود شق‌القمر کردی کویر تشنه‌ای را با نگاهت شعله‌ور کردی 📞 شعرخوانی خانم اشرف دهقانی (شاعر میبدی) 🌙 با موضوع: حضرت ابوالفضل العباس (ع) 🔔 در روزهای محرم، هر روز با جدیدترین اشعار و نغمه‌های مناسبتی، همراه شما در «رسم عاشقی» هستیم. 🔹 برنامه «رسم عاشقی» 🔸 هر روز ماه محرم | ساعت ۱۸:۰۰ تا ۱۹:۴۰ 📻 موج FM | ردیف ۹۱.۳ رادیو میبد؛ آوای همت و هنر 🇮🇷 @Radiomeybod

🎥 یزید در کاخ سفید شام: تمدن حسینی از بین خواهد رفت؛ من علمدار حسین را کشتم #سیدکاظم_روحبخش https://eitaa.com/joinchat/2334982163C65bbc6af0d

🌹تصاویری از فرمانده شهید یگان موشکی سپاه پاسداران سر لشکر محمود باقری در دسته‌های عزاداری عاشورای حسینی 🇮🇷کانال‌های #نشریه_عبرتهای_عاشورا 🇵🇸 🌍 @ebratha_ir ایتا ŸŸ @ebratha.org سروش ŸŸ @ebratha_ir بله

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ» اگه می‌خوای «خداوند» نِگات کُنه...! امام جعفر صادق سلام الله علیه: «مَنْ قَرَأَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ أَلْفَ مَرَّةٍ سُورَةَ الْإِخْلَاصِ نَظَرَ الرَّحْمَنُ إِلَيْهِ وَ مَنْ نَظَرَ الرَّحْمَنُ إِلَيْهِ لَمْ يُعَذِّبْهُ أَبَدا»: هر کس روز عاشورا، هزار مرتبه سوره توحید بخواند، خداوند متعال به او نگاه [لطف] خواهد کرد و هر کس که خداوند به نگاه کند، هرگز او را عذاب نخواهد کرد. 📚إقبال الأعمال،ج۲،ص۵۷۷. ✍ حجت‌الاسلام صبرآمیز: 🔸سوره مبارکه توحید راسوره اخلاص گویند، چون خالص در توحید است.انسان را خالص از ناخالصی‌ها می‌کند، موحد میکند. 🔹در این سوره مبارکه،ذکری از بهشت و نعمت‌هایش نیامده،ازجهنم و از عذاب های آن نیامده، تکلیفی نیامده، امر نیست، نهی نیست، نام کافرین و معاندین و منافقین نیامده، فقط خداست و خدا و خدا «ارواحنا له الفداء» ...! 🔸این سوره، متراکم از اسرار توحید است. اگر هزار مرتبه تلاوت آن در روز عاشورا وارد شده، برای آنست که حق تعالی به انسان نظر کند. 🔹یعنی ای کسی که نگاه اشک‌آلودت در این روز به موحد واقعی اباعبدالله و صحنه کربلاست، پس تو هم موحد واقعی شو تا خدا به تو نظر کند و آتش توحید و محبت الهی، آتش جهنم اعمالت را بسوزاند و برق نگاه حق تعالی، لهیب جهنم را از وجودت محو کند. 🌹نکته: چه بهتر ثواب قرائت هزار مرتبه سوره توحید به نیابت از انبیاء، اولیاء الهی، شهدا، علما و بزرگان و شیعیان بی‌وارث و بد وارث و اجداد و تمام حق‌داران به پیشگاه سیدالشهداء سلام الله علیه هدیه شود. #کانال_شیخ_هادی_والا | قوانین الهی کسب ثروت عضوشوید 👇 @valahadi

🏴 یا بقیةالله آجرک الله 😭💔❤️‍🔥 مقتل‌خوانی جانسوز شهید محراب آیت‌الله سید محمدباقر حکیم در روز عاشورا

سلام و تسلیت یک بیت روضه: علی اکبر، نمک زندگی ام بود ، ولی نمک زندگی ام را به زمین پاشیدند

🔴آیت الله حائری شیرازی ▪️ امام حسین علیه السلام در شب عاشورا یک جور سخن گفت و در روز عاشورا یک جور دیگر. شب عاشورا، سخن از «نمی‌خواهم، احتیاج ندارم، بروید، بیعتم را برداشتم» بود. روز عاشورا می‌گوید: «بیائید به من کمک کنید، آیا یاور و مددکاری هست؟ هل من ناصر ینصرنی؟» ▪️ شب صحبت می‌کند تا مبادا خبیثی در بین طیّب‌ها باشد، و روز سخن می‌گوید تا مبادا طیّبی در بین خبیث‌ها مانده باشد. ▪️ شب غربال می‌کند تا فقط «صالحان» با او بمانند و روز غربال می‌کند تا فقط «اشقیاء» در مقابل او ایستاده باشند. 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat