📪 پیام جدید https://eitaa.com/58154030/1747 چی باعث شد سختی ها و فضای خشک حوزه رو تحمل کنید. #دایگو

گفتم دیگه یه هدفی داشتم(اگه بهش بشه گفت هدف بیشتر شبیه به یه رویا)که بخشیش مربوط به همین بود البته فکر میکردم میتونم الان دیگه فکر میکنم نمیتونم

📪 پیام جدید قمی هستید؟ همش باید توی حجره باشید؟ ینی اونجا زندگی میکنید؟ #دایگو

قمی که نیستم ولی بایدی هم نیست اختیاری میمونم

📪 پیام جدید واقعا خسته شدم من میخوام‌ الان تا سال دیگه باید تعیین رشته کنم و خب دلم میخواد برم حوزه ولی خانواده ام نمیزارن میگن میخوای بری چیکار ؟ برو ریاضی بری حوزه هیچ کاری گیرت نمیاد و هدفی نداره و از این حرفا واقعا اگه بدون شوخی بیان ازتون بپرسن که حوزه رفتی که چی ؟ چی میگین ؟ واقعا نمیدونم چیکار کنم کمکم کنید #دایگو

من واقعا آدم مناسبی برای مشاوره و اینا نیستم اگه خواستید پیوی پیام بدید معرفیتون کنم به اساتید

حقیقتا سخنگوی دولت اولین زنیه که تمایل شدید دارم کتکش بزنم

یه چیز خیلی خوب تو ذهنم بود اومدم بنویسم برق اومد یادم رفت

اه

این زنا چرا مردن؟

کاتارسیس یک مفهوم فلسفی در مطالعات هنر است، به معنای تزکیه و تطهیر درونی. ارسطو یکی از کارکردهای مهم هنر را کاتارسیس میداند. کاتارسیس با تراژدی در ارتباط است، موقعیت تراژیک، یعنی تماشای کسی که مستحق رنجی نیست اما در میان آن رنج گرفتار شده، حس ترس و ترحم را در ما بیدار می‌کند و این به اعتقاد ارسطو موجب تزکیه و پالایش درونی می‌شود و قوای انسان را به تعادل می‌رساند. اما تراژدی منحصر در هنر و داستان نیست. خود واقعیت گاهی بیش از حدی که بشود تحمل یا حتی روایتش کرد، تراژیک است. تئودور آدورنو یک فیلسوف آلمانی است که بیش از ۲۰۰۰ سال بعد از ارسطو، این جمله مشهور را گفته که: «بعد از آشویتس، شعر گفتن بربریت است» آشویتس جنایتی مرتبط با هولوکاست است که طی آن بیش از یک میلیون نفر کشته شدند. آدورنو می‌گفت عمق وحشت و فاجعه این اتفاق، دیگر توسط هنر قابل انعکاس نیست و تلاش برای آمیختن این منتهای تراژدی با تکنیک‌های هنری و زیبایی‌شناختی، توهین به قربانیان است. همه‌ی اینها را گفتم که بگویم تماشای یک کودک فلسطینی، در حالی که از زیر پوست رنگ و رو رفته‌اش تمام استخوان‌هایش پیداست، منتهای کاتارسیس است. دردی است که بی‌حسی و رخوت جهان را پالایش میکند. هیچ هنری، نمی‌تواند از این تصویر رسا‌تر باشد. تراژدیِ واقعیت انقدر بالا گرفته که جایی نمانده برای تکنیکهای هنری. تمام آثار هنری پیرامون غزه، کپی‌های حقیری اند که هیچ چیزی ندارد که به واقعیت اضافه کنند. تمام تلاش هنرمند همواره عقب تر از بار سنگین این تراژدی است. همه‌ی این‌ها را گفتم که بگویم، غزه نجات‌مان می‌دهد، اگر تماشایش کنیم.