سلام. بعد از فتنه اخیر و در آستانه روز جوان، خوانش شعری با عنوان نقش فضای مجازی و لزوم نظارت والدین و کنترل دولت بر فضای مجازی. ۴اسفند١۴٠۴.علی صالح پور «صالح».

نسل جوان ما نسل جوان ما چرا از ما جدا شد؟ وانگه خوراک حیله ها و فتنه ها شد! «گوشی» به دستش آمد و در گوشه ای رفت. جای حقایق با «مجازی» آشنا شد. تدبیر او افتاد در دست اجانب. گویا علیه «خانواده» کودتا شد! آموزش جنسی به او دادند و سکسی. صدها فساد از کار دشمن بر ملا شد. شد مدرسه تعطیل با صدها بهانه! گویی که کار تربیت یکجا رها شد. گوشی ناهار و شام او گشت و خوراکش! تحمیل بر او این امور ناروا شد. صد «شبهه» در ایمان و آیینش فکندند. راهی به سوی سرزمین ناکجا شد. فرزند ما از دست ما بیرون کشیدند! صد ارتباط نا مناسب «در خفا» شد. بهر وطن خواب پریشان دیده بودند. فرزند ما اینک خوراک حیله ها شد. گفتند با او تا به میدان‌ها بیاید. بنگر که این ظلم و جنایت تا کجا شد. گفتند با او تا زند آتش به خرمن. آنگه که رمز فتنه در کشور ندا شد! گفتند با او تا نماید قتل و غارت. آنگه که بلوایی و آشوبی بپا شد. گفتند باید تا دهی تغییر اوضاع. گویا که او ابزار دست اشقیا شد! شد اغتشاش و شورش و بلوا به کشور. خاک وطن خونین ز خون لاله ها شد. شکی نکن دست اجانب بود در کار. گویی که دشمن از خودی حاجت روا شد. مسجد در آتش سوخت اینک وای بر ما. خوشحال از این آتش کنون خصم دغا شد. گوید به مسولین جوانان ضد دینند. پس انتقام از این جوانان اقتضا شد. گوید به مردم حقتان اینک قصاص است. در حق ماموران چرا ظلم وجفا شد؟ القصه چون خون را به خون شستن رویه است. کشتار روز افزون دوام اشتبا شد. البته مجرم را نباید کرد تشویق. تنبیه مجرم انتهای ماجرا شد. باشد پیامم این که دریابی «جوان» را. این نعمت نیکو که از یزدان عطا شد. بنما نظارت ارتباطات جوان را. غرق مجازی از چه رو صبح و مسا شد؟ مسئول کشور خواب هستی یا که بیدار؟ باید نمایی کنترل ورنه خطا شد. با دست خود دادی تو کشور را به دشمن! نسل جوان ما چرا اینسان رها شد؟ «صالح» دهد بر والدین اینگونه پیغام. قلب جوانان بر محبتها وعا شد. با او محبت کن درون خانواده. در آن فضا کان مظهر لطف و صفا شد. ۴دیماه١۴٠۴.در آستانه ولادت حضرت علی اکبر و روز جوان. با توجه به فتنه های اخیر و نقش فضای مجازی در فریب جوانان ولزوم نظارت خانواده و کنترل دولت بر «فضای مجازی». علی صالح پور «صالح».

سلام علیکم. خوانش شعری به مناسبت ولادت با سعادت امام علی بن الحسین:زین العابدین(ع). علی صالح پور «صالح» (شاعر شعر و خوانشگر). ۴ بهمن١۴٠۴مطابق چهارم شعبان١۴۴٧ قمری.

انهدام کعبه! انهدام کعبه در دستور کار اشقیاست. کینه شان با دین و ایمان از سخنها برملاست. «ابرهه» با فیل آمد، لیکن او طرفی نبست! کینه ها در سینه هاشان بین که در نشو و نماست. ابرهه در هر زمان آید به شکلی تازه تر. این زمان اهداف آنان «محو قرآن» خداست. می زنند آتش به جان «مسجد و قرآن» ، عجب! مقصد آنان به غایت حذف نام انبیاست. چون نشد محوش کند «تحریف» شد برنامه اش. مقصد راحت ترش تغییر مغز و محتواست. روح را خواهند گیرند از مرام و دین ما. دین چو شد سطحی دگر ختم کلام و ماجراست. داعشی نقشش رواج انزجار از دین بُوَد. «فکر داعش» بر علیه دین چو نوعی کودتاست. بهترین حیلت که محو دین بُوَد با نام دین. اختراع داعش و برنامه خصم دغاست. کینه از «دین ولایی» دارد استکبار غرب. هرچه ضربت می خورد از دین و راه اولیاست. دین اگر در شکل اصلی عرضه گردد بر بشر. روی آوردن به دین در کل گیتی اقتضاست. کینه آنها بُوَد از مسجد و مکتب عیان. خاصه آن مسجد که محراب دل اهل ولاست. کینه هاشان «این سه روزه» شد به شدت آشکار! کشتن اصحاب مسجد از ره جور و جفاست. کینه آنها بُوَد از منطق اسلام ناب. منطق آنها چو بینی بغض و فحش و ناسزاست. کینه آنها بُوَد از «پرچم سرخ حسین» . جانشان از کینه اهل ولا ظرف و وعاست. فتنه ها را کن مروری تا که خود آگه شوی. از چه رو اقدام دشمن این امور نارواست؟ هدم مرکزهای دینی بس عجیب و نادر است. عقل و منطق گویدت اینها اموری نا بجاست. «اعتراضی» هست اگر باشد به دولت «بهر نان» . اغتشاش و آتش ای «صالح» طریق اشقیاست. بین که این آتش بگیرد در دو دنیا جانشان. یک سند از این جنایت‌ها کنون سبزه قباست! ٢۵دیماه١۴٠۴.در پی به آتش کشیده شدن مساجد و مراکز مذهبی و دینی، و از جمله امامزاده جلیل القدر:سبزه قبا، توسط اغتشاشگران(به دستور اربابان صهیونی و آمریکایی آنها) . علی صالح پور «صالح».

هماوردی فرعون با موسی فرعونی و کردی هماوردی به «موسی» . سازد ترا ولشگرت را غرق دریا. پنداشتی هستی خداوند ضعیفان. کردی هماوردی دگر با «رب اعلی» . حاکم شدی بر مال و بر ناموس مردم! وز کشتن آنان نداری خوف و پروا. بسیار کشتی طفلها را در رَحِم ها. شاید نیاید دشمنت هرگز به دنیا! «موسی» به دنیا آمد از الطاف داور. هرچند کردی قدرت حق را تو حاشا. وانگه درون کاخ تو بالید و رویید. تا دشمنی را با تو بنماید هویدا. مبعوث شد آن بنده حق بر رسالت. خواندت که گردی بنده خلاق یکتا. گردن کشی کردی و نمودی تبختر. باحق نمودی دشمنی پنهان و پیدا. بستی به روی مردمان راه هدایت. بر پا نمودی شیوه ایذا و غوغا. کردی شرارت بی امان در حق مردم. «إِنَّ مَعی ربّی» بگفتت گرچه موسی. بر گرد موسی آمدند آن قوم مظلوم. آواره گشتند از فشارت سوی صحرا. آماده کردی بهر شان نیروی جنگی. تعقیبشان کردی و راندی بی مهابا. زد با عصا موسی بر آن بحر خروشان. با امر حق راهی عیان شد روی دریا. از نیل بگذشتند آن قوم خداجو. غرق ترا کردند با «عبرت» تماشا. فرعونیان در آب دریا غرق گشتند. شد آن خداوند دروغین خوار و رسوا! با قدرت حق پیکرش آمد به خشکی. تا عبرتی گردد برای نسل فردا. «فرعون دوران» را بگو نک نوبت توست! چندی دگر فرعونی ات می گردد امحا. بر این «ترامپ» حیله گر یاد آوری کن. با ناوهایت می شوی مغروق دریا. دیگر بگو با این «نتانیاهو» ی وحشی. چندی دگر در گور می افتی سراپا. «نمرود» را هم پشه ای از پا در آورد. چیزی نماند از قدرتش باقی و برجا. باشد فراوان زین نمونه ها به تاریخ. بنگر تو در دوران ما بر «پهلوی ها» . دوران هریک از قضا وقتی سر آمد. آواره گشتند از وطن هرسو و هرجا. «صدام» هم باشد چو یک مصداق دیگر. کردند او را در قفس چون یک هیولا! القصه هرکس با «ولیّ حق» در افتاد. آتش نموده بهر او خالق مهیا. طاغوتها نابود می گردند یک یک. اما بماند «پرچم اسلام» بر پا. «صالح» تو از اخلاق فرعونی حذر کن. پرهیز کن از شیوه آشوب و بلوا. ٢٨دیماه١۴٠۴.گذر و نظری بر فرمایشات مقام معظم رهبری در مورد سرنوشت طاغوتهایی چون فرعون و.. .. ترامپ. علی صالح پور «صالح».

گرد وخاک فتنه گرد وخاک فتنه بر دامان این کشور نشست. دشمن از این کینه و اقدام خود طرفی نبست. باشد «ایران» چون درختی ریشه دار و استوار. قصد آن اکنون نموده این «ترامپ» جلف مست. خواست ابله ریشه ما را کَنَد از عمق خاک! او چه می دانست کاین ریشه چه سفت و محکم است! زین دلاور مردمان بس کینه دارد این پلید. گوییا این دشمن خونی ز منطق فارغست. فتنه ها بر پا نمود و کشت و بشکست و بسوخت. اهل آشوب عهد خود را با ره ملت گسست. عده ای مزدور را آورده بهر اغتشاش. «ملت ایران» خروشید و ره بیگانه بست. «مسجد و محراب» را این خصم دون آتش کشید! پشت این بیگانگان را ملت از «وحدت» شکست. خون «فرزندان میهن» بر زمین فتنه ریخت. ملت از فقدان فرزندان گرفتار غمست. کشته از هر سو شوَد یکسان بُوَد در نزد مام. کشور ایران کنون درگیر درد و ماتم است. از «شهیدان وطن» داریم هر دم افتخار. هر زمان بادا بر آنان صد درود وناز شست! «عامل بیگانه» هرکس شد بر او ننگست و عار. ننگ و نفرین باد بر هر خائن دشمن پرست! سالها کوی شهیدان قبله گاه «صالح» است. عمر او باشد در این میدان کنون افزون ز شصت. رایت «حب الوطن» بوده به دوشش هر زمان. این چنین بیرق بیامد از شهیدانش به دست. بر سر عهدیم و پیمان بی زوال و بی هراس. خورده از جام بلا هستیم از روز اَلَست. ٣٠دیماه١۴٠۴.پس از فرو کش نمودن فتنه اخیر دشمنان قسم خورده نظام وفریب خوردگان و مزدوران داخلی آنان. ١۴بیت به نیت١۴معصوم. علی صالح پور «صالح».