در این حالت، ما فقط می‌دانیم که «طبیعتِ عمل» خواسته شده است. عقل حکم می‌کند که با اولین ایجادِ طبیعت (اولین بار که نماز خواندید)، طبیعت محقق شد. با تحقق طبیعت، غرض مولا حاصل می‌شود و امر ساقط می‌گردد. نتیجه: اتیان دوم (انجام دوباره کار) به عنوان امتثال، محال است. چرا؟ چون می‌شود «امتثال بعد از امتثال». تبدیلِ یک امتثال به امتثال دیگر هم معنا ندارد. مثل این است که بگویید: «من نماز ظهر را خواندم و تمام شد، حالا می‌خواهم آن نمازِ خوانده شده را کنسل کنم و یک نماز دیگر جایگزینش کنم.» این عقلاً نشدنی است، مگر اینکه دلیل خاصی داشته باشیم. 🔻 صورت دوم: وجود اطلاق در صیغه امر (تمسک به اطلاق) فرض کنید مولا در مقام بیان بوده و کلامش اطلاق دارد. آیا می‌توانیم به اطلاقِ کلامِ مولا تمسک کنیم و بگوییم: «مولا نگفت فقط یک بار، پس من می‌توانم بار دوم هم انجام دهم»؟ مرحوم آخوند می‌فرمایند: خیر، اطلاق هم به درد اینجا نمی‌خورد. دلیل بسیار دقیق است: معنای اطلاق: اطلاق یعنی مولا قید نزده است. وقتی مولا می‌گوید «آب بیاور» و قید نمی‌زند، یعنی اگر شما در همان دفعه اول**، چهار لیوان آب با هم بیاورید (ایجاد طبیعت در ضمن افراد کثیر)، همه آنها مصداق اطاعت هستند. **تفاوت فرد طولی و عرضی: اطلاق می‌گوید شما می‌توانید طبیعت را در ضمنِ یک فرد یا چند فرد (به صورت همزمان/عرضی) ایجاد کنید. اما اطلاق نمی‌گوید که اگر یک بار آوردی و کار تمام شد و امر ساقط شد، دوباره می‌توانی از نو شروع کنی (فرد طولی). مثال کاربردی: اگر مولا بگوید «آب بیاور». شما می‌توانید یک پارچ آب بیاورید، یا یک لیوان. اگر یک لیوان آوردید و مولا خورد و سیراب شد، امر ساقط می‌شود. حالا اگر بگویید «چون کلام مولا اطلاق داشت، من می‌روم یک ساعت بعد دوباره آب می‌آورم»، این غلط است. اطلاق نمی‌تواند مرده را زنده کند! امری که با آبِ اول ساقط شد و مرد، با اطلاق زنده نمی‌شود تا شما بار دوم امتثال کنید. 🔴 مسئله تبدیل امتثال (تبدیل الاِمتثال بالاِمتثال) یک بحث ظریف در اینجا وجود دارد که آیا می‌توان امتثال را عوض کرد؟ یعنی مکلف عمل را انجام داده، اما پشیمان می‌شود و می‌خواهد یک فردِ بهتر و کامل‌تر را جایگزین آن کند. مثال: مولا آب خواسته است. شما در یک ظرف مسیِ معمولی آب آوردید (امتثال محقق شد). اما هنوز مولا آب را نخورده است یا هنوز غرض نهایی حاصل نشده است. شما با خود می‌گویید: «شایسته است برای مولا در ظرف بلورین و آب خنک‌تر بیاورم.» آیا می‌توانید آن آب اول را دور بریزید (یا نادیده بگیرید) و آب دوم را به عنوان امتثال اصلی ارائه دهید؟ پاسخ: بله، این در مواردی ممکن است. اما این نامش «امتثال بعد از امتثال» نیست؛ بلکه نامش «تبدیل الامتثال» است. یعنی امتثال اول را کالعدم فرض می‌کنید و دومی را جایگزین می‌کنید. نکته مهم: این تبدیل هم فقط تا زمانی ممکن است که غرض مولا حاصل نشده باشد. اگر مولا آب اول را خورد و سیراب شد، دیگر نه جای امتثال مجدد است و نه جای تبدیل امتثال. 🔻 تطبیق بر نماز (اعاده نماز): اگر کسی نماز فرادا خواند و بعد جماعت برپا شد. طبق قاعده اولیه: نماز اول صحیح است، امر ساقط شده و نماز دوم وجهی ندارد (چون امتثال بعد از امتثال محال است). اما در شرع دلیل خاص داریم که: «خداوند نماز دوم (جماعت) را به عنوان فریضه قبول می‌کند و نماز اول را نافله محسوب می‌کند» یا «نماز را اعاده کن». این موارد نیازمند دلیل خاص هستند و از مقتضای طبیعی صیغه امر و اطلاق به دست نمی‌آیند. طبق قاعده عقلیِ خشک، با انجام نماز اول، پرونده بسته می‌شود. 🔴 جمع‌بندی نهایی بحث (خلاصه استدلال) ۱. اصل ادعا: مرحوم آخوند فرمودند صیغه امر دلالتی بر تکرار یا مره ندارد. ۲. سؤال: اگر یک بار انجام دادیم، آیا بار دوم جایز است؟ (آیا می‌توانیم بگوییم چون دلالت بر "یک بار" ندارد، پس بار دوم هم مجاز است؟) ۳. پاسخ: خیر، جایز نیست (به عنوان امتثال). ۴. دلیل: با اولین وجودِ طبیعت، غرض مولا حاصل می‌شود. حصول غرض مساوی است با سقوط امر. وقتی امر ساقط شد، چیزی باقی نمی‌ماند که بخواهیم برای بار دوم اطاعتش کنیم. امتثالِ مجدد (دوباره انجام دادن) و تبدیلِ امتثال (عوض کردن کار انجام شده) عقلاً محال است، مگر اینکه ثابت شود غرض مولا با کار اول کامل نشده است (مثل اینکه آب را آوردید ولی مولا هنوز نخورده و هنوز تشنه است). بنابراین، دست ما از اطلاق کوتاه است. اگر شک کنیم که آیا می‌توانیم دوباره انجام دهیم یا نه، باید به اصل عملی رجوع کنیم (که معمولاً برائت از وجوبِ تکرار، یا استصحابِ سقوطِ تکلیف است).

نتیجه‌گیری استاد: تمسک به اطلاق برای توجیه تکرار عمل (اتیان مجدد مأموربه) صحیح نیست. اطلاق تنها می‌گوید مقید به "قید وحدت" نیست، اما این عدم تقیید به معنای تجویز تکرار پس از سقوط امر نیست. تکرار عمل نیاز به دلیل جداگانه دارد و ذاتِ صیغه امر (حتی با اطلاق) چنین اجازه‌ای نمی‌دهد. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

6️⃣7️⃣جلسه هفتاد و ششم 🔹 مقصد اول: اوامر 🔸 فصل دوم: صیغه امر 🔸 مبحث هشتم: عدم دلالت امر بر مره یا تکرار 🔸 ثمره بحث مره و تکرار 📖 ابتدای متن شروع: تنبیه... 🧠❗️این تقریرگرافی از طریق ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده و بدون مراجعه به صوت و یا متن تقریرات درس استاد، قابل فهم و استفاده نخواهد بود. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

6️⃣7️⃣جلسه هفتاد و ششم 🔹 مقصد اول: اوامر 🔸 فصل دوم: صیغه امر 🔸 مبحث هشتم: عدم دلالت امر بر مره یا تکرار 🔸 ثمره بحث مره و تکرار 📖 ابتدای متن شروع: تنبیه... 🧠❗️این تقریرگرافی از طریق ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده و بدون مراجعه به صوت و یا متن تقریرات درس استاد، قابل فهم و استفاده نخواهد بود. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

7️⃣7️⃣جلسه هفتاد و هفتم 🔹 مقصد اول: اوامر 🔸 فصل دوم: صیغه امر 🔸 مبحث نهم: فور و تراخی 📖 ابتدای متن شروع: المبحث التاسع... ﷽ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) «أكثَرُ ما تَلِجُ بهِ اُمَّتِي الجَنَّةَ ، تَقوَى اللّه ِ وحُسنُ الخُلقِ» بیشترین چیزی که امت من به واسطه آن وارد بهشت می‌شوند، دو چیز است: اول تقوای الهی و دوم حسن خلق. 🔴 مقدمه: تبیین محل نزاع در دلالت صیغه امر مرحوم آخوند خراسانی (رضوان الله تعالی علیه) در نهمین مبحث از فصل مربوط به صیغه امر، وارد بحث مهمی می‌شوند که آیا صیغه امر دلالت بر فور (شتاب و انجام فوری) دارد یا بر تراخی (جواز تأخیر)؟ و یا اینکه دلالت بر هیچ‌کدام ندارد؟ 🔻 نظر نهایی آخوند خراسانی: ایشان همان‌گونه که در مباحث پیشین (مانند بحث مره و تکرار) فرمودند، در اینجا نیز تصریح می‌کنند که صیغه امر، نه به حسب هیئت و نه به حسب ماده، هیچ دلالتی بر فور یا تراخی ندارد. مدلول صیغه امر به مقتضای تبادر، صرفاً «طلب ایجاد طبیعت» است. وقتی مولی می‌فرماید «اِضرِب» یا «صَلِّ»، تنها چیزی که از این کلام فهمیده می‌شود، درخواست انجام ماهیت عمل است. اما اینکه این عمل باید فوراً (در اولین زمان ممکن) انجام شود یا می‌توان آن را با تأخیر انجام داد، از خودِ صیغه و وضع لغوی آن فهمیده نمی‌شود. 🔻 نقش اطلاق در این بحث: اگر مولی در کلام خود قیدی نیاورد (مثلاً نفرمود «فوراً»)، ما با تمسک به اطلاق کلام و مقدمات حکمت، کشف می‌کنیم که قید زمانی خاصی مد نظر مولی نبوده است. نتیجه این اطلاق، جواز تراخی است. دقت کنید: جواز تراخی، مدلول وضعی صیغه نیست، بلکه نتیجه عدم تقیید به فوریت است. یعنی چون مولی دستور به فوریت نداده، عقل حکم می‌کند که مکلف مجاز است عمل را در زمان‌های بعدی نیز انجام دهد. 🔴 بررسی دلایل قائلین به فوریت (قرائن خارجی) گروهی ادعا کرده‌اند که اگرچه صیغه امر ذاتاً دلالت بر فور ندارد، اما به واسطه قرائن خارجی و آیات شریفه قرآن، ما ملزم هستیم که اوامر الهی را حمل بر فوریت کنیم. مهم‌ترین دلیل این گروه، تمسک به دو آیه شریفه است: 1. آیه مسارعت: «سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ» (به سوی آمرزش پروردگارتان بشتابید). 2. آیه استباق: «فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ» (در کارهای خیر از یکدیگر سبقت بگیرید). 🔻 نحوه استدلال: مستدل می‌گوید: «سارِعُوا» و «فَاسْتَبِقُوا» صیغه امر هستند و ظهور در وجوب دارند. متعلق این امر، «مغفرت» (یا اسباب مغفرت) و «خیرات» است. یکی از بزرگترین اسباب مغفرت و مصادیق خیرات، «امتثال اوامر الهی» است. بنابراین، شتاب گرفتن و سبقت جستن در انجام دستورات خدا واجب است. نتیجه اینکه: هرگاه دستوری از جانب مولی صادر شد، به حکم این آیات، باید فوراً و بدون فوت وقت انجام شود. 🔴 پاسخ‌های سه‌گانه آخوند خراسانی به استدلال قرآنی مرحوم آخوند در پاسخ به این استدلال، سه جواب متین و دقیق ارائه می‌فرمایند که ثابت می‌کند این آیات دلالت بر لزوم فوریت در تمامی واجبات ندارند. 🔻 جواب اول: حمل بر استحباب و ترغیب صیغه امری که در این آیات به کار رفته (سارعوا، فاستبقوا)، دلالت بر وجوب ندارد، بلکه حداکثر دلالت بر استحباب و ندب دارد. دلیل: اگر مسارعت و عجله کردن در انجام تکالیف «واجب» بود، معنایش این می‌شد که هر کس اندکی در انجام عمل واجب تأخیر کند (حتی اگر در وقتِ موسع انجام دهد)، مرتکب گناه شده و مستحق عقاب است. لحن آیات شریفه، لحن ترغیب و تشویق است، نه لحن تهدید و تحذیر. خداوند می‌خواهد بندگان را تشویق کند که زرنگ باشند و فرصت را از دست ندهند، نه اینکه اگر کسی نماز ظهرش را نیم ساعت دیرتر خواند، او را به جهنم ببرند. پس سیاق آیات با استحباب سازگارتر است. 🔻 جواب دوم: استهجان تخصیص اکثر اگر بپذیریم که این آیات دلالت بر وجوب دارند، با مشکلی بزرگتر مواجه می‌شویم و آن «تخصیص اکثر» است. ما می‌دانیم که در فقه شیعه و شریعت اسلام، اکثر واجبات «موسع» هستند و فوریت در آن‌ها شرط نیست (مثل نمازهای یومیه، ادای دیون غیر فوری، قضاها و...). تنها تعداد اندکی از واجبات هستند که فوریت در آن‌ها شرط است (مثل ازاله نجاست از مسجد یا نماز آیات در هنگام زلزله). اگر آیه بگوید «در همه خیرات عجله واجب است»، باید تقریباً تمام واجبات را از تحت این آیه خارج کنیم (تخصیص بزنیم). تخصیص اکثر در علم اصول، امری مستهجن و قبیح شمرده می‌شود. قانونی که تبصره‌هایش از اصل قانون بیشتر باشد، قانون حکیمانه‌ای نیست. 🔻 جواب سوم: ارشادی بودن اوامر این دقیق‌ترین جواب آخوند است. ایشان می‌فرمایند بعید نیست بگوییم اوامر موجود در این آیات (سارعوا و فاستبقوا)، اساساً امر مولوی نیستند، بلکه امر ارشادی هستند.

توضیح امر ارشادی: امر ارشادی یعنی راهنمایی عقل به سمتی که مصلحت در آن است، بدون اینکه مولی بخواهد یک وجوب شرعی جدید جعل کند. مانند دستور پزشک که می‌گوید «این دارو را بخور» یا «انار ترش نخور». عقل انسان درک می‌کند که انجام کار خیر، خوب است و زود انجام دادن آن بهتر است تا مبادا فوت شود (آفات سماوی و ارضی مانع شوند). آیات شریفه نیز ارشاد به همین حکم عقل می‌کنند. مثل آیه «أَطِيعُوا اللَّهَ» که ارشاد به حکم عقل مبنی بر لزوم اطاعت خالق است. نتیجه: در اوامر ارشادی، ما تابع «مرشدٌ الیه» (آنچه به آن راهنمایی شده) هستیم. اگر خودِ آن عمل (مرشد الیه) دارای فوریت باشد، عقل می‌گوید عجله کن. اگر آن عمل موسع باشد، عقل می‌گوید عجله کردن «خوب» است (کمال است)، اما ترک عجله عقاب ندارد. بنابراین، اگر فوریت واجب نباشد، این آیات نمی‌توانند وجوب فوریت را تولید کنند، بلکه صرفاً می‌گویند «شایسته است که انسانِ زیرک، در خیرات پیش‌دستی کند». 🔴 تتمه بحث: مسئله «فوراً ففوراً» مرحوم آخوند در پایان این فصل، به یک فرع دقیق اشاره می‌کنند. فرض کنید ما پذیرفتیم که دلالت صیغه امر (یا قرائن خارجی) بر فوریت است. حال اگر مکلف معصیت کرد و در «آنِ اول» (اولین زمان ممکن) عمل را انجام نداد، آیا در «آنِ دوم» و زمان‌های بعدی، باز هم فوریت لازم است؟ به عبارت دیگر: آیا دلالت صیغه بر فوریت، به نحو «فوراً ففوراً» است؟ (یعنی اگر الان نشد، بلافاصله بعدش واجب است و اگر باز نشد، بلافاصله بعدش...) یا اینکه با از دست رفتن زمان اول، اصلِ وجوب ساقط می‌شود؟ 🔻 تحلیل مسئله بر اساس وحدت و تعدد مطلوب: پاسخ این سؤال بستگی به این دارد که ما فوریت را چگونه قیدی برای واجب بدانیم: 1. وحدت مطلوب (وحدة المطلوب): اگر قید زمان و فوریت، رکنِ عمل باشد، به طوری که عملِ مقید به زمان خاص، یک موجود واحد و غیرقابل تجزیه باشد. در این صورت، با عصیان در زمان اول، کل مصلحت عمل از بین می‌رود و تکلیف ساقط می‌شود. (مثل روزه روز عاشورا که اگر کسی تا ظهر نخورد، دیگر روزه عاشورا از دست رفته است). در اینجا بحث «فوراً ففوراً» معنا ندارد؛ چون با ترک فوریت اول، اصل واجب منتفی شده است (مگر اینکه دلیل جدیدی برای قضا بیاید). 2. تعدد مطلوب (تعدد المطلوب): اگر اصلِ عمل (ذات عمل) یک مطلوب باشد و «فوری بودن آن» یک مطلوب دیگر. در این صورت، مولی دو چیز از ما خواسته: 1. اصل نماز 2. زود خواندن آن. اگر مکلف فوریت را ترک کرد، فقط مطلوب دوم را عصیان کرده، اما مطلوب اول (اصل نماز) هنوز بر گردن او باقی است. حال سؤال این است: آیا برای این اصلِ باقی‌مانده، در زمان دوم هم فوریت لازم است؟ اینجا باز هم نیاز به دلیل داریم. اگر دلیل بگوید «هر لحظه تأخیر ممنوع است»، پس در ثانیه دوم هم باید عجله کرد. 🔻 جمع‌بندی نهایی آخوند: از آنجا که خودِ صیغه امر دلالتی بر فوریت ندارد (نه وضعاً و نه اطلاقاً)، و قرائن خارجی (آیات) هم دلالت بر وجوب فوریت نداشتند، اصل بحثِ «فوراً ففوراً» مبنای محکمی در خودِ لفظ ندارد. اما اگر دلیل خارجی خاصی بر فوریت اقامه شد، باید ببینیم لسان آن دلیل چیست؟ آیا دلالت بر «وحدت مطلوب» دارد یا «تعدد مطلوب»؟ ظاهر بسیاری از واجبات موقت، «وحدت مطلوب» است (نماز در وقت). اما اگر دلیلِ فوریت، از باب «مسارعت به خیر» باشد (که گفتیم ارشادی یا استحبابی است)، با تعدد مطلوب سازگارتر است. خلاصه نهایی: صیغه امر دلالتی بر فور و تراخی ندارد؛ مقتضای اطلاق، جواز تراخی است. آیات «سارعوا» و «فاستبقوا» نیز یا مستحب هستند یا ارشادی، و نمی‌توانند تمام واجبات را فوری کنند. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

📊تقریرگرافی (چیست؟) 7️⃣7️⃣جلسه هفتاد و هفتم 🔹 مقصد اول: اوامر 🔸 فصل دوم: صیغه امر 🔸 مبحث نهم: فور و تراخی 📖 ابتدای متن شروع: المبحث التاسع... 🧠❗️این تقریرگرافی از طریق ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده و بدون مراجعه به صوت و یا متن تقریرات درس استاد، قابل فهم و استفاده نخواهد بود. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

📊تقریرگرافی (چیست؟) 7️⃣7️⃣جلسه هفتاد و هفتم 🔹 مقصد اول: اوامر 🔸 فصل دوم: صیغه امر 🔸 مبحث نهم: فور و تراخی 📖 ابتدای متن شروع: المبحث التاسع... 🧠❗️این تقریرگرافی از طریق ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده و بدون مراجعه به صوت و یا متن تقریرات درس استاد، قابل فهم و استفاده نخواهد بود. · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

📊تقریرگرافی (چیست؟) 🔖فایل PDF تجمیع تقریرگرافی 📚74 جلسه درسی ⬅️از ابتدای کفایة الأصول تا انتهای مبحث فور و تراخی➡️ 📔محدوده نیمسال اول 🔖 مرور آسان و خلاصه جلسات درسی 🔖آمادگی جهت مباحثه 🔖 پیش مطالعه دروس 🔖 حائز نکات مهم 🔖 آمادگی قبل از امتحانات کتبی و شفاهی 🔖 مرور کلی مباحث بخش · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول

بسم‌الله الرحمن الرحیم 🤝با عرض سلام و تحیت محضر اساتید ارجمند، طلاب گرامی و دانشجویان عزیز 🔰واحد نشر آثار و دروس استاد سعید رمزی، از ابتدای فعالیت خود، تمام اهتمام خویش را بر آن نهاد تا تقریرات متنی و تصویری دروس استاد سعید رمزی را با بهره‌گیری از متدهای نوین و کاربردی روز، به‌صورت رایگان در اختیار مخاطبان محترم کانال قرار دهد. لکن به دلیل هزینه‌های ارزی مربوط به ابزارهای هوش مصنوعی و نیز حق‌الزحمه همکاران اجرایی و ادمین‌های کانال، ادامه این مسیر به‌صورت رایگان با دشواری‌های جدی مواجه گردید؛ تا آنجا که حتی توقف فعالیت کانال نیز مورد بررسی قرار گرفت. ✔️با این حال، بذل محبت‌ها، همراهی‌ها و عنایات ارزشمند شما بزرگواران، انگیزه‌ای مضاعف در مجموعه ایجاد نمود تا این مسیر علمی استمرار یابد. ازاین‌رو مقرر گردید با دریافت حداقل مبلغ ممکن ـ ماهیانه شصت هزار تومان ـ امکان عضویت در کانال «تقریرات استاد سعید رمزی» برای علاقمندانی که به‌نحوی از تقریرات متنی و یا تقریرگرافی‌ها بهره‌مند می‌شوند، فراهم گردد. 💎شایان ذکر است عضویت در کانال تقریرات، برای تمامی بزرگوارانی که هر یک از مجلدات «الجامع من کفایة‌الأصول» را تهیه نموده باشند، به‌صورت رایگان خواهد بود. امید است به توفیق الهی، بتوانیم خدمت‌رسانی علمی خویش را به اساتید محترم، طلاب گرامی و دانشجویان عزیز، به أحسن وجه ادامه دهیم. ‼️شما می توانید نسخه PDF هفتاد چهار جلسه تقریرگرافی، از ابتدای کفایة الأصول تا ابتدای مبحث اجزاء (نیمسال اول سال تحصیلی) را از این لینک دانلود کنید ❗️زین پس ادامه تقریرات در کانال جدید ارائه خواهد شد... والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته 👥ارتباط با ما @younes_r · · ── · 𖥸 · ── · · 📚دروس استاد سعید رمزی ایتا @osaeedramzi تلگرام 🔊تقریرات کفایه استاد رمزی ایتا @ramzikefayeh تلگرام 📚الجامع من کفایة الأصول