هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر آرام‌تر از آهو بی‌باک‌تر از شیرم هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر مولانا

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو گوش طرب به دست تو بی تو به سر نمی شود مولانا

دلبر و یار من تویی رونق کار من تویی باغ و بهار من تویی بهر تو بود بود من خواب شبم ربوده‌ای مونس من تو بوده‌ای درد توام نموده‌ای غیر تو نیست سود من جان من و جهان من زهره آسمان من آتش تو نشان من در دل همچو عود من جسم نبود و جان بدم با تو بر آسمان بدم هیچ نبود در بین گفت من و شنود من مولانا

شعر❌ قند خالص✅😭

گر شرم همی از آن و این باید داشت پس عیب کسان زیر زمین باید داشت ور آینه وار نیک و بد بنمائی چون آینه روی آهنین باید داشت مولانا

اندر دل بی وفا غــم و ماتم باد آن را که وفا نیست ز عالم کم باد دیدی که مـرا هیچ کسی یاد نکرد جز غـم که هزار آفرین بر غم باد مولانا

اینجاست که بانو هایده میگه : کی میاد به حَرفای مَن گوش بِده آخه مَن غَریبه هَستَم با هَمه یکی هم آشنا میاد به چشم من ولی از بخت بدم اونم غمه مستی هم درد منو دیگه دوا نمیکنه غم با من زاده شده منو رها نمیکنه خسته از هرکی که بود خسته از هرکی که هست راه میفتم که برم مثل هر شب مست مست باز دلم مثل همیشه خالیه باز دلم گریه تنهایی می خواد بر میگردم تا ببینم کسی نیست میبینم غم داره دنبالم میاد ♭▿𝄞‌ིུ