🔰رشد و تربیت،در پرتوی ابتلائات مومن را که خدا مبتلا میکند و برای او گرفتاری می‌آورد؛ به نقص عضو و نقص مال مبتلا می‌فرماید، دزد مالش را می‌زند، بچه‌اش مریض می‌شود، خودش مریض می‌شود، سرطان به او می‌دهد، همه اینها موجبات تطهیر نفس از أرجاس و آثام است، خدا می‌خواهد او را پاک کند. انبیاء و اولیاء را هم که پاک هستند خدا مبتلا می‌کند، تا آنها را بالاتر ببرد و رشد دهد و قلب آنها اتّساع پیدا کند و وسعت یابد؛ چرا؟ چون باید خدا درون این قلب بیاید، قلبی که خدا می‌خواهد در او بیاید باید آن‌قدر سعه و عظمت داشته باشد که با آن مصیبت‌ها تکان نخورد؛ واقعا هم اینها تکان نمی‌خورند. 📚کتاب #گلشن_احباب ج۹ https://eitaa.com/ranjganj

🔰برخورد مومن با ابتلائات بر مومن ابتلائات زیادی وارد می‌شود، ولی مومن در ابتلائات صابر است، هیچ تکانی نمی‌خورد، هر چه ایمانش قوی‌تر و راسخ‌تر باشد صبر و تحملش در بلا بیشتر است، چرا؟ چون سعه صدر پیدا کرده است. ولی هرچه ایمان ضعیف‌تر باشد تحمل انسان کمتر، جزع و فزعش بیشتر است. 📚کتاب #گلشن_احباب ج۹، ص ۱۷۳ https://eitaa.com/ranjganj

🔖 #عکس_نوشته 👤 آیت اللـه حسینی طهرانی: 🔸 ریشه تمام دردها و رنج‌ها و مصیبت‌ها وابستگی و تعلقّات مادی است. 📚 کتاب شریف «طریق‌نور» ج۱، ص۱۵۲ 🆔 Nooremojarrad_com

«دشواری خلق از دو چیز است: پیش از وقت می خواهند و بیش از روزی.» ✍خواجه‌عبدالله‌انصاری 📚رسائل فارسی، ج۲، ص۵۱۵ @ranjganj

باید با رنج ارتباط خوبی برقرار کنی یا رنج رو خودت مث بچه آدم میپذیری یا میپذیروننت😅 @ranjganj

👌

🔸 رنج، دشمن انسان نیست؛ بخشی از مسیرِ بالغ‌شدنِ اوست. #رنج #رشد #معنای_زندگی #انسان @ranjganj

#اولواالالباب (646) #توکل #حسبی_الله #بندگان_ویژه (94) #صبر (75) #مالکیت_و_مملوکیت (47) #تسبیح (30) پیام اصلی: ✅ ایمان به مرگ و موقت بودن دنیا و آخرت و ابدیت آن، هم تحمل ما را در سختی‌ها بالا می‌برد و تعلق ما را به لذت‌ها کم می‌کند. ✅ فکر کردن به مرگ بدون ایمان به ابدیت، یا انسان را به پوچی می‌رساند یا دچار ابدانگاری دنیا می‌کند. ✅ وقتی اعتقاد به ابدیت تنها در عالم ذهن بماند و تبدیل به ایمان قلبی نشود، مدیریت سبک زندگی را به دست نمی‌گیرد. ✅ ایمان به ابدیت فقط مناسک ما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد،‌ همۀ رفتارها و گفتارها و خوشحالی‌ها و ناراحتی‌های ما تحت تأثیر ابدیت قرار می‌گیرد. @tafsire_tarbiati

💢تاثیر معنای رنج بر شخصیت فرض کنید دو برادر همسان را به مدت سه سال هر روز به بدترین شکل کتک بزنند، 🔸 به اولی بگویید کتک خوردنش جزئی از یک تمرین ورزشی است 🔸 به دومی هیچ دلیلی برای کتک خوردنش ارائه ندهید، برادر اول بعد از سه سال به ورزشکاری قوی و با اعتماد به‌نفس بالا، و برادر دوم به انسانی سرخورده و آسیب‌دیده و احتمالا سرشار از عقده‌ها و رنج‌ها تبدیل می‌شود. کتک خوردن و رنج برای هر دو برادر یکسان است؛ اما تفاوت در حکمتی است که می تواند به رنج کشیدن‌ «معنا» بخشد، و در ذهنیتی است که بر اساس آن این اتفاقات را تفسیر و برداشت می‌کند. یکی به امید روزهای بهتر درد را تحمل می‌کند، و دیگری با هر ضربه خرُدتر، رنجورتر و ناآرام‌تر می شود... 🔹اینکه چگونه با سختی‌ها و مشقت‌های زندگی کنار بیاییم و به آن‌ها واکنش نشان دهیم، نهایتاً محصول یک «تصمیم شخصی» است. تصمیمی در نوع نگرش به پدیده‌ها و ذهنیت و افکاری که به واسطه آنها پدیده‌ها را تفسیر می‌کنیم. 🔹می‌توانیم تصمیم بگیریم به سختی‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی از منظر «معنا و حکمت» نگاه کنیم تا در پسِ هر ضربهٔ روحی و هر لطمهٔ جسمی تنومندتر، مقاوم‌تر و آگاه‌تر بیرون بیاییم، 🔸یا اینکه تصمیم بگیریم در بهترین حالت، یک «قربانی منفعل» با حیاتی پر از رنج و غم باشیم. https://eitaa.com/ranjganj

🔷 گاهی از حسرت و درد، درک و معرفت می رُوید. من راه رفتن را از یک سنگ آموختم، دویدن را از کرم خاکی و پرواز را از یک درخت. بادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی‌شناختند! پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند! پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختند زیرا چنان غرق در پرواز خود بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند! اما سنگی که درد سکون را کشیده بود، رفتن را می‌شناخت و کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود، دویدن را می‌فهمید و درختی که پاهایش در گل بود، از پرواز بسیار می‌دانست! آنها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت... عرفان نظر آهاری #درد #صبر #موفقیت https://eitaa.com/ranjganj

✅همراهی انسان با رنج در دنیا 🔹علامه طباطبایی: 📌 خلقت انسان بر اساس رنج و مشقت است، هیچ شأنى از شؤون حیات را نخواهى دید که توام با تلخی‌ها و رنج‌ها و خستگی‌ها نباشد، از آن روزى که در شکم مادر روح به کالبدش دمیده شد، تا روزى که از این دنیا رخت بر می‌بندد، هیچ راحتى و آسایشى که خالى از تعب و مشقت باشد نمی‌بیند، و هیچ سعادتى را خالص از شقاوت نمی‌یابد، تنها خانه آخرت است که راحتی‌اش آمیخته با تعب نیست. https://eitaa.com/ranjganj