ما اغلب در راه توسعه خود را با سود و ترتیبات زود گذر اقتصادی فریب می دهیم و توانایی ها و امکان های خود را فدای روزمرگی می کنیم. مسئله ی مونتاز در کشور ما از همین جنس است. مونتاژ علاوه بر زیان های انباشته، خام فروشی استعماری و عقب افتادن در توانایی و فهم علمی، مهم ترین اثری که بر اقتصاد می‌گذارد، اثری فرهنگی و اجتماعی است. این اثر قضاوت مردم آن کشور از تولید داخل است. وقتی قدم در راه مونتاژ می گذاریم باید بپذیریم که همزمان از عدالت، دانش بنیان بودن و درون زایی اقتصاد دور می شویم. اما همزمان با این دور شدن و رژه رفتن محصولات بی کیفیت مونتاژ کاری در خیابان ها، بیمارستان ها و خانه ها مردم که این تولیدات را از خود نمی دانند و کارخانه های آنها را جدی نمی گیرند، فهمی نسبتا نازل از تولید داخل در ذهن و زبان خود جاری می کنند که البته موجب چرخه ی معیوب واردات و دوباره مونتاژ و خام فروشی می شود. تولید واقعی در هر کشوری با غیرت ورزی مردم و جسارت آنها همراه است همانطور که مردم ما امروز نسبت غرور آمیزی با موشک ها و توانایی های نظامی ما دارند.

. . 🔹رصدخانه؛ فصل سوم 🔻پرونده ی ویژه: برنامه جامع شهر اصفهان 🔺قسمت دوازدهم: شهرها و برنامه ها: افق آینده ی شهر اصفهان در برنامه چیست؟ گفت وگوی رصدخانه با 👤دکتر بابک صفاری معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه اصفهان 🔹چهارشنبه ۱مهر ماه، حوالی ساعت ۱۷:۳۰از شبکه اصفهان