دختر جون، گند زدی؟ اشکال نداره. بیشتر گند بزن. بهتر گند بزن. این زنجیره‌ی متنفر شدن از خودت بعد از هر اشتباه رو تو پاره کن.

چجوری میشه زندگیمو بزارم یه گوشه و فرار کنم؟

انگل‌ها (وطن فروش‌ها) همیشه فکر می‌کنند میزبان خانه‌ی آن‌هاست. آن‌قدر تغذیه می‌کنند، تا فراموش می‌کنند اگر بدن بمیرد، آن‌ها هم جایی برای ماندن ندارند.

برای درکِ غم این روزها زیادی جوان و برای تحملش زیادی پیرم.

رهبر شهید؛ مردی که آنقدر که مشهور بود، شناخته نشد :))

روز خوبی نبود برام. خداجون اینجور آدما رو فرسنگ ها از من دور کن. من زندگی بی دراما‌ و نازنازی خودمو میخوام.

روز اول کاریم به شدت پر کار و جالب و خسته کننده بود.

صبورانه رفتار می‌کنم و انتظار دارم همون‌قدر صبورانه باهام رفتار شه ولی هربار باید به خودم یادآوری کنم که ساز و کار آدما به این صورته که هرچی بیشتر باهاشون راه بیای، وقیح‌تر میشن.

حالم مثل عمانی هست که پاکستان و بهش ترجیح دادن.

گاهی احساس می‌کنم هیچوقت نتونستم از دریچه‌ی درستی به زندگیم نگاه کنم، انگار که از همون اول از در اشتباهی وارد شدم و حالا به جای لابی سر از انبار درآوردم، از اون‌طرف دیوار صداهای ضعیفی میاد اما هیچ چیزش واضح نیست، و تردیدی ترسناک، اینکه نکنه پشت این دیوار هم انباری دیگه‌ای باشه؟ کامو جایی در یادداشت‌های شخصیش نوشته بود افسوس که به خودم جرأت دادم و فکر کردم، باید برم و دوباره سرم‌رو روی پاهای مادرم بذارم و اونی که زندگی‌رو سرراست‌تر از من فهمیده بهم بگه عیبی نداره، چیزی نیست.

روز دوم؟ کار و کار و کار برای فرار از هرگونه فکر و خیال اضافه.

الان تنها کاری که برای زندگیم از دستم برمیاد انجام بدم اینه که زود بخوابم.