حرفم نمیاد جدی حالم بده میخام گریه کنم ثانیه به ثانیه ولی نمیشه غرورم نمیزاره. ولی حتی نوشتن و فکر کردن بهش منو به وجه در میاره جدی این چه زندگیه حتی امیدی برای ادامه ندارم فکر میکنم همچنان دارم در جا میزنم. در جا درجا ....

بیش از یک ماه گذشت و من هیچ کاری نکردم جالبه نه؟

چون ایران به دنیا اومدی ای لک لک...:)