توی تجمعات همه چیز خوبه و با مداحی و نماهنگ‌ها حس گرفتی و پرچم‌های قرمز جلوی روت به رقص افتادن که یهو نوشتۀ یکی از پرچم‌ها رو میخونی که روش نوشته یا لثارات الخامنه‌ای و تازه یادت میوفته چه اتفاقی افتاده و غم عالم روی دلت میشینه.

«به نظر می‌رسد عامل کلیدی در شکل‌گیری و اوج تمدن‌ها، علم است و تمدنی را نمی‌توان سراغ داشت که بدون دست‌یابی به سطح مناسبی از علم شکل گرفته باشد. در اینجا علم به معنای «دانایی» است که اعم و اقوی از علم به معنای «اطلاعات»است. در یک بررسی تاریخی، تأیید می‌شود که اوج تمدن اسلامی مرهونِ به‌میدان‌آمدن علما و رونق‌گرفتن علم و دانش و از همه مهم‌تر، به‌کارگیری نتیجة تلاش‌های علمی در عرصه عمل است. نکته مهم این است که یکی از مؤلفه‌های اصلیِ تمدن، «عینیت‌یافتگی» دارایی‌های فرهنگی و خاصّه علم است. اگر علم نتواند ظهور بیرونی پیدا کند و به‌ویژه روی عناصر کالبدی جامعه اثر بگذارد، تمدن به معنای دقیق کلمه شکل نمی‌گیرد. بنابراین، تا علما، دولتمردان و توده مردم دست‌به‌دست هم ندهند (به صرف کوشش عالمان) تمدنی ظهور نخواهد کرد. برای اثبات این واقعیت، می‌توان به مقاطعی از تاریخ نظیر قرن هفتم عنایت کرد که با وجود حضور علمای بزرگی چون خواجه‌نصیرالدین طوسی، قطب‌الدین شیرازی، مولوی، سعدی و… و کارهای مهمی که کردند، اثری از اوج‌گیری تمدن اسلامی در آن مقطع نیست. به نظر می‌رسد، دلیل عمده‌اش این است که اولاً: علم در آن مقاطع، به مرحله اثرگذاری نرسیده بود؛ ثانیاً: علما در آن جوامع منزوی بوده‌اند؛ ثالثاً: نه دولتمردان و نه توده مردم، آن‌طور که باید، دغدغة علم و اثرپذیری از علم را نداشتند».

"بشارت می‌دهد هر دم عصای پیر در دستم که مرگ این‌جاست، یا این‌جاست، یا این‌جاست، یا این‌جاست..."

چند وقته صبح‌ها هماهنگ نکردم کله‌پزی بریم با رفقا، انرژی روحیم ته‌نشین شده. به یک همراه برای کله‌پزی نیازمندیم.