الان دقیقا تو حالیم که دلم میخواد جیغ بکشم ، یجوری که قلبم از دهنم بیرون بیاد ولی ؛ تا میام یچی بگم بغضم اجازه نمیده سکوتم بشکنه ..

تشنه بودم و گمانم تا کمر بود . پا که گذاشتم ، آب تا قوزک رسید ؛ گامی دیگر ، تا کمر همان اندازه که گمان برده بودم . گفتم می‌ایستم ، نفس میکشم ، تمام میشود . اما پایانم رفت . آب تمام نشد ؛ من تمام شدم . و همان لحظه‌ی فرو رفتن فهمیدم که دریایی ؛ از همان اول دریایی . حالا دیگر نمیپرسم چرا . نمیگویم کاش نشده بود . خدا خواست که تشنه بمانم تا بدانم سیراب شدن نصیب من نیست . خواست که تا کمر ببینم تا غرق شدنم گواهِ عمق او باشد .. :) نوشته بود که پایانم میرود ؛ نوشته بود که تو دریایی و من فقط تشنه‌ی بی سلاح . نوشته بود و من راضی‌ام . دعا نمیکنم که ساحلم کند ؛ دعا میکنم که این غرق شدن را از من بپذیرد . هر چه او کرد ، عین حکمت بود ؛ هر چه ندیدم ، عین نوشته . من تمام شدم تا تمام بودنش را بفهمم . :) #ع_د

نه این تنهایی حق من نبود .. :)

خواستم نوح شوم ، موجِ غمت غرقم کرد کشتی‌ام را شبِ طوفانی گرداب گرفت .. #فاضل‌نظری

دل بریدم تا نبینم دوست با من دشمن است ؛ دل بریدن گاه تنها راهِ عاشق ماندن است .. :) #فاضل‌نظری

ولی شاید اگه هنوز بودی ، داستان زندگیم یکم دیر تر به اینجور جاها کشیده میشد .. :)

باورم نمیشه شش ماه شد واقعن . :)

رو سیاهم‌ میکند‌ هرکس‌ که‌ می‌پرسد‌ ز‌ من ؛ آن‌ که‌ از‌ جان‌ دوست‌تر‌ میداشتی‌ حالا‌ کجاست ؟! :)