ولی شاید اگه هنوز بودی ، داستان زندگیم یکم دیر تر به اینجور جاها کشیده میشد .. :)

باورم نمیشه شش ماه شد واقعن . :)

رو سیاهم‌ میکند‌ هرکس‌ که‌ می‌پرسد‌ ز‌ من ؛ آن‌ که‌ از‌ جان‌ دوست‌تر‌ میداشتی‌ حالا‌ کجاست ؟! :)

امروز ، دقیقاً شش ماه شد . فردا ، شش ماه و یک روز .. و من ، هنوز در همان لحظه‌یِ نخست ، در همان نقطه‌یِ صفر ، در همان لحظه‌ای که رفتی و عقربه‌های قلبم همان‌جا ، زیرِ بارِ رفتنت خشک شدند . می‌گویند زمان ، زخم‌ها را التیام می‌بخشد ؛ اما زمانِ من ، شش ماه است که فقط یک کارِ ساده‌ بلد است ؛ او هر روز ، مراسمِ اولین روزِ رفتنت را ، با تمامِ آن بی‌رحمی ، در وجودم تکرار می‌کند . راستش را بخواهی ؛ اگر روزی ببینمت که در اوجِ خوشبختی ایستاده‌ای ، لبخند می‌زنم . نه از سرِ تسلیم ، نه از سرِ فراموشی ؛ از تهِ جان می‌خواهم که خوشبخت باشی . اما .. نمی‌دانم با قلبی که هنوز هم ، حتی در اوجِ ویرانی ، تو را تنها معنای خوشبختی می‌داند ، چه کنم ؟ .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

هیچ‌کس در من جنونم را به تو باور نکرد .. :)

صد و هشتاد و چند صبح که با یک امیدِ بیخود از خواب پریدم ؛ صد و هشتاد و چند شب که با یک چشم‌به‌راهیِ بی‌پایان به خواب رفتم ؛ و هنوز هم ، وقتی کسی از من می‌پرسد خوشبختی چیست؟ اولین چیزی که در تاریکیِ وجودم می‌درخشد ، لبخندِ توست . فکر می‌کردم آن نخِ قرمز ، وعده‌یِ تا ابد بودن است ؛ اما حالا می‌فهمم ، نخِ قرمز شاید قرار نبود ما را به هم برساند .. او فقط قرار بود ، حتی در این فاصله‌یِ مرگبار ، پیوندِ من را با تو حفظ کند . یک سرِ آن نخ ، هنوز به اعماقِ قلبِ من گره خورده ؛ و سرِ دیگرش.. هرجا که هستی ، به تو . پس اگر روزی خوشبخت شدی ، فقط کمی صبر کن .. تا این قلبِ نیمه‌جان ، یاد بگیرد که خوشبختیِ تو را ، بدونِ داشتنِ تو ، معنا کند . تا یاد بگیرد که چطور می‌توان عاشق بود ، حتی وقتی که هیچ مایی وجود ندارد . آن‌وقت ، قسم می‌خورم که لبخند بزنم ؛ نه از سرِ رضایتِ تلخ ، بلکه از سرِ یک عشقِ خالص و بی‌قید و شرط .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

من به بند بند تو اسیرم ؛ تو زِ من بی‌خبری .. :) #شهریار

غمت مباد که دنیا زهم جدا نکند .. رفیق های در آغوش هم گریسته را .. :) #فاضل‌نظری