رزق شهید گمنام باشه ؟!✨

گاهی باید یه سری اتفاق بیفته تا یادت بمونه تو این دنیا هیچکسی جز خدا نمیتونه به دادت برسه ..

گاهی که فکر می‌کنم ، می‌بینم اگر قرار بود خدا هم مثلِ آدم‌ها باشه ، شاید خیلی وقت پیش از دستِ تکرارِ گله‌های ما ، از این جهان استعفا می‌داد . اما او .. او خیلی مشتی‌تر از این حرف‌هاست . خدا تنها کسیه که وقتی غرورِ دنیا ، تمامِ درها رو به رومون می‌بنده ، خودش دست به کار میشه و از همون شکافِ عمیقِ میونِ قلبِ شکسته‌مون ، وارد میشه . اون لوتی‌تر از اینه که بذاره درد ، تنها داراییِ بنده‌اش باشه . میشینه پای درد و دل‌هامون ، اون‌قدر صبور که انگار در تمامِ هستی‌ ، فقط همین یه نفر رو برای شنیدن داره .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

عجیبه ؛ ما برای هم ، نقشِ آدم‌بزرگ‌ها رو بازی می‌کنیم ، از ترسِ اینکه نکنه دردِ درونمون ، شکوهِ ظاهرمون رو خراب کنه . اما پیشِ اون ، اون‌قدر عریانیم که دیگه نیازی به نقاب نیست . اون ، اون خدایِ دوردستِ سنگین نیست ؛ اون همون نخِ قرمزیه که وقتی تمامِ بندهای زندگی‌مون گره می‌خوره ، خودش میاد و با یه اشاره‌ی مرامی ، گره‌ها رو وا می‌کنه . در این میانِ شش ماه و یک روز که انگار قرن‌هاست بر شانه‌هام سنگینی می‌کنه ، فهمیدم که گاهی باید کسی بره تا بفهمیم اون کسی که هرگز نمیره ، چقدر عاشقانه پایِ دیوونگی‌هامون نشسته . ما از آدم‌ها ، معجزه خواستیم و اون‌ها با غرور جوابمون رو دادن ؛ اما اون ، سکوتِ ما رو به زیباترین شکلِ ممکن ترجمه می‌کنه . شاید دردِ این جدایی ، همون نسخه‌یِ شفابخشی باشه که خدا برام پیچیده تا بفهمم آدم‌ها ، فقط رهگذرن ، اما اون .. اون همیشه همون‌جاست ؛ همون‌قدر لوتی ، همون‌قدر مشتی ، و همون‌قدر بی‌نهایت ، که وقتی از همه بریدی ، تازه می‌فهمی چقدر بزرگه که با وجودِ این‌همه بزرگی ، باز هم برای تک‌تکِ قطره‌های اشکِ تو ، وقت داره . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

هی استخاره گرفتم ، دوباره فال زدم ؛ برای داشتنت رو به احتمال زدم کم از پرنده شدن نیست بی تو عاقبتم ، برای دیدنت از بس که بال بال زدم .. :)

می‌شوی از رفتنت روزی پشیمان منتها ؛ موقع برگشتنت دیگر من آن من نیستم .. :)

چه خوش گفت حضرت #امیرالمؤمنین 'ع' ایجاد عشق در دل کسی و ترک آن ، مساوی است با کشتن آن فرد .. :) غررالحکم .

ایپادم گم شده وای .💔

میدونی رفامم ؟ آره ، من مردم .. انگار که بندِ نافِ زندگیم رو با دست‌های خودت بریدی ؛ همون لحظه‌ای که مقابلِ اشتیاقِ لرزونم ، این‌قدر سرد و بی‌تفاوت وایسادی که انگار هرگز نبودم . تو اون روز ، فقط از من نرفتی ؛ تو من رو هم با خودت بردی . اون‌قدر که با اون سکوت و رفتنت ، منو در میانه‌یِ میدانِ عشق ، خلعِ سلاح کردی . ولی می‌دونی .. وقتی به آینه نگاه می‌کنم ، جایِ خالیِ اون منِ سابق رو می‌بینم که چطور بی‌دفاع موند . من نه بلدم بجنگم و نه می‌خوام با کلامی ، تقاصی از تو بخوام . من فقط .. فقط دلم می‌سوزه برایِ این‌همه حقی که ازم سلب شد ؛ حقِ زندگی ، حقِ اعتماد ، و حتی حقِ ساده‌یِ خوشبخت بودن . این‌ها مثلِ زخم‌هایِ باز ، هر روزِ منو می‌سوزونن .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

اما توی همین لحظه‌هایی که نفس کشیدن برام سخت‌ترین کارِ دنیاست ، یه چیزی هست که نمی‌ذاره فرو بریزم . خدا .. من به چشم‌هایِ اون ایمان دارم ؛ [ به همون عدالتی که نه به فریادِ من نیاز داره و نه به توضیحِ تو . ] اون خوب می‌دونه که من چقدر صادقانه ، بی‌اینکه سپر و زرهی داشته باشم ، خودم رو به دستِ سرنوشت سپردم . نمی‌دونم قراره چطور این حسابِ سنگین رو صاف کنی ؛ اما آرومم به این فکر که من دیگه تنها نیستم . من حقی دارم که حتی اگه خودم هم بخوام ازش بگذرم ، صاحبِ تمامِ کهکشان‌ها نمی‌ذاره این خونِ به هدر رفته‌یِ احساسم ، بی‌جواب بمونه !. من برایِ تو آرزویِ بد نمی‌کنم ؛ فقط .. فقط دلم می‌خواد روزی برسه که خودت هم بفهمی چقدر بی‌دفاع بودم و چقدر ، اون خدایی که بهش پناه بردم ، حواسش به تمامِ تکه‌هایِ شکسته‌یِ قلبم هست . همین برایِ ادامه‌یِ مسیرِ شش ماه و یک روزِ من کافیه . همین که می‌دونم اون تماشاگرِ مظلومیتِ منه ، درد رو کمی ، فقط کمی ، قابلِ تحمل‌تر می‌کنه . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز