دارم میرم از دس ولی ضربه ی آخرو تو از قصد زدی .. :)💔

آمدم برایت نامه بنویسم ، اما دستانم عاجزند از نوشتنِ نامت . انگار کلمات ، هم‌دستِ این دوری شده‌اند ؛ انگار جوهرِ قلم ، به جایِ واژه ، بغض بیرون می‌ریزد . چطور می‌شود نامی را نوشت که وقتی در ذهن تکرار می‌شود ، لرزه بر اندامِ هستی می‌اندازد ؟ من هر روز ، هزار بار می‌میرم و دوباره متولد می‌شوم . هر بار که خاطره‌ای مثل یک تکه شیشه در گلویم فرو می‌رود ، مرگ را تجربه می‌کنم . و هر بار که با همان زخم‌ ، دوباره می‌ایستم تا روز را به شب برسانم ، زنده می‌شوم ؛ نه برایِ زندگی ، که برایِ ادامه دادنِ این جان‌کندنِ تکراری . این زنده به گوری است ؛ اینکه تمامِ دنیا در حرکت است ، آدم‌ها می‌خندند ، قهوه‌شان را می‌نوشند ، عاشق می‌شوند ، اما تو زیرِ خروارها خاکِ خاطره ، تنها به سقفِ تاریکِ دلتنگی خیره شده‌ای و می‌شنوی که زندگی ، چطور بی‌رحمانه رویِ گورِ تو جریان دارد .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

تو رفتی و گرفتی جونمو ، حالا مبارکه با هرکی هستی پایدار .. :)💔

به رویت بوده امشب باز حیران ، چشم گریانی .. :) #کلیم‌کاشانی

مرگِ دلم آرزویِ تو بود ؟ اگر مانده بودی ، می‌دیدی .. :)

- اره داستان همین بود دیوونه ؛ حالا هرچقدر میخوای دنبالش بدو .. :)

یاری آن است که زهر از قِبَلش نوش کنی ؛ نه چون رنجی رسدت .. یار فراموش کنی .! (: #سعدی

می‌دونی رفامم ؟ انگار تمامِ آنچه را دوست داشته‌ام از من دزدیده‌اند . انگار تمامِ زیباییِ جهان را لایِ چمدانِ رفتنِ تو گذاشته‌اند و برده‌اند . حتی اگر تمامش را هم به من بازگردانند .. اگر فردا تمامِ آن خنده‌ها ، تمامِ آن نگاه‌ها ، تمامِ آن دوستت دارم هایِ ناتمام را پس بدهند ، دیگر کافی نخواهد بود . چون آن چیزی که دزدیده شده ، اعتمادِ من به معجزه بود . آن چیزی که غارت شده ، آن نخِ سرخِ سرنوشتی است که حالا گره‌اش کور شده و سرش در دستانِ توست ، که شاید یادت رفته کجا رهایش کردی‌ . #عباس‌معروفی چه درست می‌گفت‌ .. تو نباشی ، آنقدر گریه می‌کنم که خدا دنبالت بگردد و دعوایت کند . منِ ساده‌دل ، فکر می‌کردم عشق ، معیار حقیقت است . اما حالا می‌بینم که عشق ، گاهی ترازویِ سنگینی‌ست که فقط درد را وزن می‌کند . من در این دادگاهِ یک‌طرفه ، هم شاکی‌ام ، هم متهم ، هم قاضی که حکمِ حبسِ ابد در خاطراتِ تو را برایِ خودم صادر کرده‌ام . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز