اگه حتی یذره هم بهم حس نداشتی ، اگه انقد دلت از سنگ بود ، پس چرا روز آخری که خودت میدونستی بارِ آخره ، اونجوری محکم بغلم کردی ؟ :) چرا ؟ واقعا چرا ؟ :)💔 #ع_د

هنوز مهر تو باشد در استخوان ای دوست .. :) #سعدی

آن آخرین آغوش ، گرم‌ترین لرزشِ مرگ بود ؛ برای سبک شدنِ عذاب‌وجدانت ، سنگینیِ تمامِ رفتنت را در میانِ دستانم سپردی ؛ طعمِ آن آغوش ، مرگِ تدریجی بود .. :) #ع_د

امروز هم .. باز آمدی . مرز میان خواب و بیداری ، دوباره با رد پای تو مخدوش شد . خواب دیدم برگشته‌ای ؛ آرام ، بی‌تکلف ، درست همان‌گونه که جهان را پیش از این واژگونی می‌شناختم . عطر تنت در هوای اتاقِ وهم‌آلودِ رویا جاری بود و من ، در آن تعلیقِ بی‌نهایت ، باور کرده بودم که گاهی زمان به عقب برمی‌گردد تا خطاهای تقدیر را پاک کند . در آن حجم از حضور ، تمامِ نبودن‌ها تکذیب شده بود . اما بیداری .. بیداری رحم ندارد !. چشم که گشودم ، ضربه‌ی بی‌رحمِ واقعیت مثل یک پتکِ سنگین بر پیشانی‌ام فرود آمد ؛ سنگین ، کوبنده و بدونِ پناه . اتاق خالی بود و وزنِ سکوت ، از دیوارهای اتاق هم تن‌خراش‌تر . جای خالی‌ات در پهنه‌ی تخت ، تنم را به لرزه انداخت و سوزشِ آن ضربه ، تا اعماق استخوانم دوید .. :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

دیگه غریبه ای باهام .. :)💔