#خاطره هنگامی که حالم را میپرسیدی و میگفتی "خوبی؟" همین باعث میشد احساس کنم "خوبم" با اینکه هیچوقت خوب نبودم... _تقدیم به 17 شهریور 1404_

شده تاحالا انقدر براتون سخت شه که نمیدونید گریه کنید یا سکوت کنید؟

#عکساتون و اما آغوش سیاه پوش او... آغوش او عمیق ترین سرپناه جسم پناهجوی من بود. آغوش او، هنگامی که دستان خسته و سردش را دور من گره میکرد. و من در حلقه ای از کهکشان غم انگیزش گم میشدم.. _پناهگاه

_آغوش او

1900 متری گالریم چیزای جالبی پیدا میکنم

#عکساتون روزی پرواز خواهم کرد. همان روز که پرندگان به سرزمین بهار کوچ می کنند، من به همراه آنها بال می گشایم و میروم. همان روز که آسمان مزین به انوار طلایی خورشید شد، شناور در میان نورها و فراتر از ابرها آسمان را طی میکنم. روزی پرواز خواهم کرد و از اینجا میروم. _پناهگاه

حس کور شدن ذوق🚮

اینکه شما به من عکس میدید بنویسم باعث میشه سبک های جدید رو امتحان کنم و این خیلی باحاله