_آغوش او

1900 متری گالریم چیزای جالبی پیدا میکنم

#عکساتون روزی پرواز خواهم کرد. همان روز که پرندگان به سرزمین بهار کوچ می کنند، من به همراه آنها بال می گشایم و میروم. همان روز که آسمان مزین به انوار طلایی خورشید شد، شناور در میان نورها و فراتر از ابرها آسمان را طی میکنم. روزی پرواز خواهم کرد و از اینجا میروم. _پناهگاه

حس کور شدن ذوق🚮

اینکه شما به من عکس میدید بنویسم باعث میشه سبک های جدید رو امتحان کنم و این خیلی باحاله

#عکساتون دوام آوردم دوام آوردم حتی در آن لحظه که سرخی خون بر جسم خسته ام می درخشید. حتی وقتی قطرات مذاب اشک گونه ام را می سوزاند. دستانم هم دیگر توانی نداشتند. اما من با تمام این ها نفس های خون آلودم را بیرون می دادم. تا آنجا که درد از چشمان محزونم چکه می کرد... _پناهگاه

#بیوهاتون ما را به صبر خود چنین گمان نبود :)

فرشته بهار دستش را بر شکوفه ها می کشید. آسمان اما در تیرگی غرق شده بود. او خوب می دانست که بهار دروغ بزرگی بود که پشت شکوفه های سفید پنهان شده بود. وقتی سرما هنوز در تار و پود دنیا گره خورده. بال های فرشته یخ زدند و او هم در زمستان غم انگیز و بی انتهای ما زندانی شد. _پناهگاه