فرشته بهار دستش را بر شکوفه ها می کشید. آسمان اما در تیرگی غرق شده بود. او خوب می دانست که بهار دروغ بزرگی بود که پشت شکوفه های سفید پنهان شده بود. وقتی سرما هنوز در تار و پود دنیا گره خورده. بال های فرشته یخ زدند و او هم در زمستان غم انگیز و بی انتهای ما زندانی شد. _پناهگاه

بوس به هرکی عکس میفرسته

#عکساتون نور همان نجات دهنده بود. همان پنجره های ظریفی که به دستان نور اجازه ورود می دادند. و نوازش سازگار او بر تاریکی در و دیوار می نشست. نور همان نجات دهنده ای بود که من را بی هوا به سوی خود کشید. من همیشه به نور پناه آوردم. _پناهگاه

ولی ما حتی خدافظی هم نکردیم:)

01:45

دیگه ستاره ای برای پیدا کردن وجود نداره⭐️

#عکساتون امشب در قبرستان به ملاقات تو می آیم. امشب زیبایی از تار مو و بافت پیراهنت لبریز است. امشب ما دست در دست هم از زمین فاصله میگریم و به اوج آسمان نزدیک میشویم. میخواهم همه چیز را فراموش کنم. میخواهم همه چیز را نادیده بگیرم. این را که تو مدت هاست به جای آسمان، زیر خاک خانه داری... _پناهگاه

#خاطره آسمانی تنها در انتظار نشسته ابرهایش به دلتنگی می بارند درحالی که به فراموشی خورشید ها منتهی میشود و بعد از پاک کردن اشک هایش تو لبخند هفت رنگی به او هدیه میکنی همه چیز به زیبایی یک رنگین کمان به لبخند تو منتهی میشود:) _تقدیم به 08 اردیبهشت 1404_