اینکه شما به من عکس میدید بنویسم باعث میشه سبک های جدید رو امتحان کنم و این خیلی باحاله

#عکساتون دوام آوردم دوام آوردم حتی در آن لحظه که سرخی خون بر جسم خسته ام می درخشید. حتی وقتی قطرات مذاب اشک گونه ام را می سوزاند. دستانم هم دیگر توانی نداشتند. اما من با تمام این ها نفس های خون آلودم را بیرون می دادم. تا آنجا که درد از چشمان محزونم چکه می کرد... _پناهگاه

#بیوهاتون ما را به صبر خود چنین گمان نبود :)

فرشته بهار دستش را بر شکوفه ها می کشید. آسمان اما در تیرگی غرق شده بود. او خوب می دانست که بهار دروغ بزرگی بود که پشت شکوفه های سفید پنهان شده بود. وقتی سرما هنوز در تار و پود دنیا گره خورده. بال های فرشته یخ زدند و او هم در زمستان غم انگیز و بی انتهای ما زندانی شد. _پناهگاه

بوس به هرکی عکس میفرسته

#عکساتون نور همان نجات دهنده بود. همان پنجره های ظریفی که به دستان نور اجازه ورود می دادند. و نوازش سازگار او بر تاریکی در و دیوار می نشست. نور همان نجات دهنده ای بود که من را بی هوا به سوی خود کشید. من همیشه به نور پناه آوردم. _پناهگاه

ولی ما حتی خدافظی هم نکردیم:)

01:45