🟡اجتماعی‌سازی علوم انسانی اسلامی یعنی: تبدیل پژوهش از «تولید دانش برای دانشگاه» به «راهبری فکری جامعه و نظام تصمیم». این تحول تنها با: 🔸اصلاح ساختارها، 🔸تغییر انگیزه‌ها، 🔸توانمندسازی پژوهشگران، و 🔸پیوند واقعی با مسائل جامعه ممکن خواهد بود. 🟠@research_hm .

🟠@research_hm .

🟡معرفی هفت ابزار هوش‌مصنوعی کاربردی 🟠@research_hm .

🟠@research_hm .

🔵اجتماعی‌سازی علوم سیاسی اسلامی در تراز حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در راستای توسعه علوم انسانی اسلامیِ مسئله‌محور، کاربردی و اثرگذار، و با هدف پاسخ‌گویی مستقیم به نیازهای حاکمیت، جامعه و نهادهای اجرایی، محورهای کلان زیر به‌عنوان اولویت‌های پژوهشی_فناورانه علوم سیاسی با رویکرد اسلامی معرفی می‌گردد: 🔷الف) محور کلان: سیاست‌گذاری عمومی مبتنی بر علوم انسانی اسلامی (پاسخ‌گویی مستقیم به نیاز حاکمیت و دستگاه‌های اجرایی) •طراحی الگوی بومی سیاست‌گذاری عمومی در جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر فقه حکمرانی؛ •بومی‌سازی چرخه سیاست‌گذاری عمومی با رویکرد حکمرانی اسلامی (از مسئله‌یابی تا ارزیابی سیاست‌ها)؛ •تبیین نقش علوم انسانی اسلامی در ارتقای کیفیت تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در نهادهای اجرایی؛ •ارزیابی تطبیقی الگوهای سیاست‌گذاری غربی و اسلامی در حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی؛ •طراحی «پیوست حکمرانی اسلامی» برای لوایح، طرح‌ها و سیاست‌های کلان کشور؛ 🔹 ذی‌نفعان بالقوه: سازمان برنامه و بودجه، مرکز پژوهش‌های مجلس، دولت، شوراهای عالی 🔷ب) محور کلان: حکمرانی، دولت و نهادهای عمومی (پیوند مستقیم با جامعه و صنعت حکمرانی) • طراحی الگوی حکمرانی اسلامی در تعامل دولت، مردم و نهادهای واسط؛ • بازتعریف مفهوم «دولت کارآمد» در اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل کارکرد نهادهای عمومی غیردولتی در چارچوب حکمرانی اسلامی؛ • طراحی شاخص‌های حکمرانی مطلوب اسلامی برای ارزیابی عملکرد نهادها؛ • تحلیل حکمرانی شبکه‌ای در ایران؛ ظرفیت‌ها و چالش‌ها از منظر اندیشه سیاسی اسلام؛ 🔹 خروجی‌های مورد انتظار: مدل‌های حکمرانی، شاخص‌های ارزیابی، راهنماهای سیاستی کاربردی 🔷ج) محور کلان: جامعه، مشارکت سیاسی و سرمایه اجتماعی (پاسخ به مسائل اجتماعی روز کشور) • تحلیل اسلامی مشارکت سیاسی و نسبت آن با سرمایه اجتماعی؛ • طراحی الگوی تقویت اعتماد عمومی به نهادهای حاکمیتی مبتنی بر آموزه‌های اسلامی؛ • تبیین نقش عدالت سیاسی در کاهش شکاف دولت–ملت؛ • کارآمدسازی سازوکارهای گفت‌وگوی دولت و جامعه در چارچوب اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل سیاست‌های اجتماعی ایران از منظر کرامت انسانی در اسلام؛ 🔹 کاربرد اجتماعی: کاهش نارضایتی اجتماعی، افزایش همبستگی و ارتقای سرمایه اجتماعی 🔷د) محور کلان: سیاست‌گذاری فرهنگی و رسانه‌ای (ارتباط مؤثر با صنعت فرهنگ و رسانه) • تبیین الگوی سیاست‌گذاری فرهنگی در جمهوری اسلامی با رویکرد حکمرانی اسلامی؛ • تحلیل نقش رسانه در شکل‌دهی به افکار عمومی از منظر اندیشه سیاسی اسلام؛ • طراحی الگوی اسلامی تنظیم‌گری فضای مجازی؛ • تحلیل گفتمان قدرت و رسانه در جامعه ایرانی؛ • سیاست‌گذاری هویت ملی–دینی در عصر شبکه‌های اجتماعی؛ 🔹 ذی‌نفعان: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما، شورای عالی فضای مجازی 🔷هـ) محور کلان: سیاست خارجی، دیپلماسی و نظم جهانی (تقویت مرجعیت بین‌المللی علوم انسانی اسلامی) • طراحی الگوی دیپلماسی اسلامی جمهوری اسلامی ایران در نظم در حال گذار جهانی؛ • تحلیل سیاست خارجی ایران مبتنی بر نظریه‌های بومی علوم سیاسی اسلامی؛ • تبیین نسبت عدالت جهانی و سیاست خارجی در اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل نقش قدرت نرم اسلامی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی؛ • بازخوانی مفهوم امنیت ملی از منظر علوم سیاسی اسلامی؛ 🔷و) محور کلان: آینده‌پژوهی و نظام مسائل علوم سیاسی اسلامی (پشتیبان مرجعیت علمی و تحول دانشی) • تدوین نظام مسائل اولویت‌دار علوم سیاسی اسلامی در ایران؛ • آینده‌پژوهی حکمرانی در ایران از منظر علوم انسانی اسلامی؛ • تحلیل چالش‌های نظری و عملی مرجعیت علوم سیاسی اسلامی؛ • طراحی نقشه راه تحول علوم سیاسی با رویکرد اسلامی–کاربردی؛ • ارزیابی میزان اثرگذاری علوم سیاسی اسلامی در فرآیند سیاست‌گذاری کشور؛ 🔵@research_hm

🔵«صنعت» در علوم انسانی به چه معناست؟ 🔹تعریف راهبردی «صنعت در علوم انسانی» به مجموعه نهادها، سازمان‌ها، بازارها و نظام‌هایی اطلاق می‌شود که برای حل مسائل خود به دانش، تحلیل، مدل، سیاست، معنا و تنظیم‌گری نیاز دارند و حاضرند برای آن هزینه کنند. به بیان ساده‌تر: 🔷در علوم انسانی، «صنعت» برابر است با محل مصرف و بهره‌برداری از دانش انسانی و اجتماعی نه الزاماً خط تولید، بلکه خط تصمیم، خط سیاست و خط رفتار اجتماعی. 🔹@research_hm .

🔵صنعت در علوم انسانی «چه چیزهایی را تولید می‌کند»؟ در علوم انسانی، صنعت با این خروجی‌ها سروکار دارد: • سیاست‌ها و خط‌مشی‌های عمومی • مدل‌های حکمرانی و مدیریتی • چارچوب‌های تنظیم‌گری • الگوهای فرهنگی و اجتماعی • تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری • افکار عمومی و سرمایه اجتماعی • معنا، هویت و سبک زندگی بنابراین «کارخانه» علوم انسانی، نظام تصمیم‌سازی کشور است. 🔵@research_hm .

🔵مصادیق روشن صنعت در علوم انسانی ۱. صنعت حکمرانی و سیاست‌گذاری • دولت، مجلس، شوراهای عالی • نیازمند تحلیل، سیاست، ارزیابی، پیوست اجتماعی و فرهنگی ۲. صنعت فرهنگ و رسانه • رسانه‌ها، فضای مجازی، صنایع خلاق • نیازمند معناپردازی، تنظیم‌گری، تحلیل افکار عمومی ۳. صنعت آموزش و سرمایه انسانی • آموزش‌وپرورش، دانشگاه‌ها، آموزش مدیران • نیازمند الگوی تربیت، مهارت نرم، فرهنگ سازمانی ۴. صنعت خدمات اجتماعی • خانواده، رفاه، آسیب‌های اجتماعی • نیازمند سیاست اجتماعی، مداخله اجتماعی، اعتمادسازی ۵. صنعت مشاوره، ارزیابی و سیاست‌یار • شرکت‌های مشاوره، اندیشکده‌ها • نیازمند مدل، تحلیل، شاخص، سناریو 🔵@research_hm .

🔵صنعت در علوم انسانی اسلامی چه تفاوتی دارد؟ در علوم انسانی اسلامی، «صنعت» فقط مصرف‌کننده دانش نیست؛ بلکه: • متعهد به ارزش‌ها و هنجارهای اسلامی است • به دنبال کارآمدی همراه با عدالت، کرامت و مشروعیت است • به فقه حکمرانی، اخلاق سیاست و معنای اجتماعی نیاز دارد پس: صنعت در علوم انسانی اسلامی برابر است با « نظام حل مسئله کشور در چارچوب ارزش‌های اسلامی» 🔵@research_hm .

🔴تحقیقات جدید افسانه «خفه شدن خلاقیت انسان توسط هوش مصنوعی» را به چالش کشید! 🔹یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد هوش مصنوعی می‌تواند تفکر خلاق را تقویت کند؛ نه فقط با افزایش بهره‌وری، بلکه با تشویق افراد به اکتشاف و ایده‌پردازی. 🔹در واقع به جای انجام خودکار وظایف، AI می‌تواند الهام‌بخش باشد و فرآیند خلاقیت انسانی را غنی‌تر کند. ✅ @qome_ziba

🔵عبور از فلسفه و کلام انتزاعی به فلسفه و کلام اجتماعی، مسئله محور و سیاست یار در راستای رویکرد اجتماعی‌سازی علوم انسانی و پاسخ‌گویی به مسائل جامعه و حکمرانی مراکز پژوهشی و عبور از از فلسفه و کلام انتزاعی به فلسفه و کلام اجتماعی، مسئله‌محور و سیاست‌پشتیبان برخی محورها و موضوعات پیشنهادی به شرح ذیل ارائه می‌شود. این موضوعات می‌توانند زمینه‌ساز ارتقاء اثربخشی پژوهش‌های پژوهشگران و گروه‌های پژوهشی فلسفه و کلام بوده و با تقویت ارتباط با جامعه، حاکمیت و صنعت فرهنگی، زمینه ایفای نقش فعال و مؤثر فلسفه و کلام را در مواجهه و حل ابرچالش‌های نظام حکمرانی فراهم آورند. 🔷1. فلسفه و کلام در نسبت با حکمرانی اسلامی و نظام تصمیم‌سازی 1. مبانی فلسفی و کلامی حکمرانی اسلامی در جمهوری اسلامی ایران. 2. تحلیل فلسفی مشروعیت، کارآمدی و مقبولیت در نظام حکمرانی دینی. 3. نسبت عقل، وحی و تجربه در تصمیم‌سازی‌های کلان حاکمیتی. 4. فلسفه مسئولیت، عدالت و حق در ساخت قدرت و حکمرانی اسلامی. 5. بررسی کلامی چالش‌های نظری حکمرانی دینی در جهان معاصر. 🔷2. فلسفه و کلام در مواجهه با ابرچالش‌های اجتماعی و فرهنگی 1. تحلیل فلسفی و کلامی بحران معنا، هویت و سبک زندگی در جامعه ایرانی. 2. مبانی الهیاتی مواجهه با تحولات خانواده، جنسیت و نسل جدید. 3. کلام اجتماعی و الهیات مسائل اجتماعی (فقر، نابرابری، طرد اجتماعی). 4. فلسفه اخلاق اسلامی در مواجهه با آسیب‌های اجتماعی نوپدید. 5. تبیین فلسفی نسبت دین، فرهنگ عمومی و انسجام اجتماعی. 🔷3. فلسفه علم و کلام معرفت در خدمت اجتماعی‌سازی علوم انسانی 1. بازاندیشی فلسفی در مفهوم «علم نافع» و کارآمدی علوم انسانی اسلامی. 2. مبانی معرفت‌شناختی اجتماعی‌سازی و کاربردی‌سازی پژوهش‌ها. 3. نقد فلسفی الگوهای تقلیدی علم و تولید دانش بومی مسئله‌محور. 4. جایگاه علوم انسانی در حل مسائل حکمرانی. 5. فلسفه روش‌شناسی پژوهش‌های مسئله‌محور در علوم انسانی اسلامی. 🔷4. فلسفه و کلام فناوری، صنعت و تحولات نوین 1. فلسفه و الهیات فناوری‌های نوین (هوش مصنوعی، زیست‌فناوری، فضای مجازی و علوم شناختی). 2. مبانی کلامی اخلاق فناوری و مسئولیت اجتماعی علم. 3. تحلیل فلسفی نسبت دین، فناوری و قدرت نرم. 4. فلسفه صنعت در علوم انسانی با تأکید بر نقش معنا، ارزش و هنجار. 5. الهیات پیشرفت و توسعه در نسبت با صنعت و جامعه. 🔷5. فلسفه سیاسی و کلام اجتماعی با رویکرد سیاست‌گذاری 1. فلسفه سیاسی اسلامی و مبانی نظری سیاست‌گذاری عمومی. 2. کلام سیاسی و تحلیل چالش‌های مشروعیت، مشارکت و سرمایه اجتماعی. 3. مبانی فلسفی عدالت اجتماعی در سیاست‌های عمومی. 4. تحلیل فلسفی نسبت آزادی، امنیت و نظم اجتماعی. 5. نقش فلسفه و کلام در ارتقاء عقلانیت سیاست‌گذاری. 🔷6. فلسفه و کلام در عرصه فرهنگ، رسانه و افکار عمومی 1. فلسفه ارتباطات و کلام رسانه در جامعه دینی. 2. تحلیل فلسفی شکل‌گیری افکار عمومی و اقناع اجتماعی. 3. الهیات روایت، معنا و گفتمان در فضای رسانه‌ای. 4. نسبت حقیقت، تبلیغ و اقناع در کلام اسلامی معاصر. 5. فلسفه فرهنگ و نقش آن در سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی. 🔷7. آزادسازی ظرفیت‌های علوم انسانی و تولید راه‌حل 1. تبدیل مباحث فلسفی و کلامی به بسته‌های سیاستی و تصمیم‌یار. 2. طراحی مدل‌های کاربردی الهیات اجتماعی برای نهادهای اجرایی. 3. توسعه کلام مسئله‌محور در پاسخ به نیازهای واقعی جامعه. 4. ارائه چارچوب‌های فلسفی برای حل تعارضات اجتماعی و نهادی. 5. بومی‌سازی نظریه‌های فلسفی در خدمت حل مسائل ملی. 🔷8. فلسفه و کلام تمدنی و آینده‌پژوهی 1. فلسفه تاریخ و الهیات تمدن اسلامی–ایرانی. 2. مبانی کلامی آینده‌پژوهی اجتماعی و حکمرانی. 3. تحلیل فلسفی سناریوهای پیش‌روی جامعه ایرانی. 4. نقش فلسفه و کلام در طراحی الگوی پیشرفت اسلامی. 5. الهیات مقاومت، امید اجتماعی و سرمایه معنوی جامعه. 🔵@research_hm