🔵نقش گروه پژوهشی «قرآن‌پژوهی» در اجتماعی‌سازی علوم انسانی گروه پژوهشی قرآن‌پژوهی با تکیه بر ظرفیت‌های معرفتی، اخلاقی و تمدنی قرآن کریم، می‌تواند نقش مهمی در کاربردی‌سازی علوم انسانی، ارتباط مؤثر با جامعه و صنعت، و پاسخ‌گویی به ابرچالش‌های نظام جمهوری اسلامی ایران ایفا کند. اجتماعی‌سازی علوم انسانی در این حوزه، به معنای تبدیل مفاهیم و یافته‌های قرآنی به راه‌حل‌های عملی، سیاستی و فناورانه برای مسائل واقعی جامعه است. 🔷خدمات مشاوره‌ای و سیاست‌گذاری قرآنی از جمله مهم‌ترین ظرفیت‌های این گروه، ارائه خدمات مشاوره‌ای مبتنی بر قرآن برای نهادهای حاکمیتی، فرهنگی و اجتماعی است، از جمله: 🔹مشاوره سیاست‌گذاری فرهنگی و اجتماعی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی 🔹تدوین پیوست قرآنی برای اسناد بالادستی و برنامه‌های کلان 🔹ارائه الگوهای قرآنی اخلاق حکمرانی و تصمیم‌گیری مدیریتی 🔹تحلیل مسائل خانواده، جوانان و آسیب‌های اجتماعی با رویکرد قرآنی 🔹پشتیبانی محتوایی برنامه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و آموزشی 🔷 تولید خدمات و محصولات فناورانه قرآنی یافته‌های پژوهشی قرآن‌پژوهی قابلیت تبدیل به محصولات فناورانه متنوعی را دارند، از جمله: 🔹سامانه‌های هوشمند تفسیر موضوعی و تحلیل مفهومی قرآن 🔹اپلیکیشن‌های قرآن‌محور در حوزه سبک زندگی، خانواده و اخلاق 🔹پایگاه‌های داده دیجیتال «مسائل اجتماعی و پاسخ‌های قرآنی» 🔹تولید محتوای چندرسانه‌ای قرآنی (ویدئو، پادکست، موشن‌گرافیک) 🔹پلتفرم‌های آموزش مجازی قرآن با رویکرد مسئله‌محور 🔷ارتباط با جامعه و صنعت گروه قرآن‌پژوهی می‌تواند با صنایع فرهنگی و نهادهای اجتماعی تعامل فعال داشته باشد، از جمله: 🔹همکاری با صنایع فرهنگی و خلاق برای تولید محصولات قرآنی 🔹تعامل با رسانه‌ها و شرکت‌های فناوری آموزشی 🔹ارائه بسته‌های آموزشی قرآنی برای مدیران، خانواده‌ها و جوانان 🔹پشتیبانی محتوایی از فعالیت‌های مساجد، مدارس و نهادهای مردمی 🔷نقش قرآن‌پژوهی در مواجهه با ابرچالش‌های کشور پژوهش‌های قرآنی می‌توانند در حل مسائل کلان کشور نقش‌آفرین باشند، از جمله: 🔹تبیین الگوی قرآنی سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی 🔹تحکیم خانواده و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی 🔹ارائه چارچوب‌های قرآنی عدالت، شفافیت و مبارزه با فساد 🔹تقویت سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی و انسجام ملی 🔹مقابله با جنگ شناختی و فرهنگی با تکیه بر آموزه‌های قرآن 🔷جمع‌بندی قرآن‌پژوهی زمانی به اجتماعی‌سازی علوم انسانی منجر می‌شود که از سطح تولید دانش نظری فراتر رفته و به خدمات مشاوره‌ای، محصولات فناورانه و راه‌حل‌های سیاستی قابل اجرا برای جامعه و نظام حکمرانی تبدیل شود. در این مسیر، گروه‌های پژوهشی قرآن‌پژوهی می‌توانند یکی از پیشران‌های اصلی پیوند علم، دین و جامعه باشند. 🔵@research_hm .

🟡اجتماعی‌سازی علوم انسانی اسلامی یعنی: تبدیل پژوهش از «تولید دانش برای دانشگاه» به «راهبری فکری جامعه و نظام تصمیم». این تحول تنها با: 🔸اصلاح ساختارها، 🔸تغییر انگیزه‌ها، 🔸توانمندسازی پژوهشگران، و 🔸پیوند واقعی با مسائل جامعه ممکن خواهد بود. 🟠@research_hm .

🟠@research_hm .

🟡معرفی هفت ابزار هوش‌مصنوعی کاربردی 🟠@research_hm .

🟠@research_hm .

🔵اجتماعی‌سازی علوم سیاسی اسلامی در تراز حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در راستای توسعه علوم انسانی اسلامیِ مسئله‌محور، کاربردی و اثرگذار، و با هدف پاسخ‌گویی مستقیم به نیازهای حاکمیت، جامعه و نهادهای اجرایی، محورهای کلان زیر به‌عنوان اولویت‌های پژوهشی_فناورانه علوم سیاسی با رویکرد اسلامی معرفی می‌گردد: 🔷الف) محور کلان: سیاست‌گذاری عمومی مبتنی بر علوم انسانی اسلامی (پاسخ‌گویی مستقیم به نیاز حاکمیت و دستگاه‌های اجرایی) •طراحی الگوی بومی سیاست‌گذاری عمومی در جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر فقه حکمرانی؛ •بومی‌سازی چرخه سیاست‌گذاری عمومی با رویکرد حکمرانی اسلامی (از مسئله‌یابی تا ارزیابی سیاست‌ها)؛ •تبیین نقش علوم انسانی اسلامی در ارتقای کیفیت تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در نهادهای اجرایی؛ •ارزیابی تطبیقی الگوهای سیاست‌گذاری غربی و اسلامی در حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی؛ •طراحی «پیوست حکمرانی اسلامی» برای لوایح، طرح‌ها و سیاست‌های کلان کشور؛ 🔹 ذی‌نفعان بالقوه: سازمان برنامه و بودجه، مرکز پژوهش‌های مجلس، دولت، شوراهای عالی 🔷ب) محور کلان: حکمرانی، دولت و نهادهای عمومی (پیوند مستقیم با جامعه و صنعت حکمرانی) • طراحی الگوی حکمرانی اسلامی در تعامل دولت، مردم و نهادهای واسط؛ • بازتعریف مفهوم «دولت کارآمد» در اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل کارکرد نهادهای عمومی غیردولتی در چارچوب حکمرانی اسلامی؛ • طراحی شاخص‌های حکمرانی مطلوب اسلامی برای ارزیابی عملکرد نهادها؛ • تحلیل حکمرانی شبکه‌ای در ایران؛ ظرفیت‌ها و چالش‌ها از منظر اندیشه سیاسی اسلام؛ 🔹 خروجی‌های مورد انتظار: مدل‌های حکمرانی، شاخص‌های ارزیابی، راهنماهای سیاستی کاربردی 🔷ج) محور کلان: جامعه، مشارکت سیاسی و سرمایه اجتماعی (پاسخ به مسائل اجتماعی روز کشور) • تحلیل اسلامی مشارکت سیاسی و نسبت آن با سرمایه اجتماعی؛ • طراحی الگوی تقویت اعتماد عمومی به نهادهای حاکمیتی مبتنی بر آموزه‌های اسلامی؛ • تبیین نقش عدالت سیاسی در کاهش شکاف دولت–ملت؛ • کارآمدسازی سازوکارهای گفت‌وگوی دولت و جامعه در چارچوب اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل سیاست‌های اجتماعی ایران از منظر کرامت انسانی در اسلام؛ 🔹 کاربرد اجتماعی: کاهش نارضایتی اجتماعی، افزایش همبستگی و ارتقای سرمایه اجتماعی 🔷د) محور کلان: سیاست‌گذاری فرهنگی و رسانه‌ای (ارتباط مؤثر با صنعت فرهنگ و رسانه) • تبیین الگوی سیاست‌گذاری فرهنگی در جمهوری اسلامی با رویکرد حکمرانی اسلامی؛ • تحلیل نقش رسانه در شکل‌دهی به افکار عمومی از منظر اندیشه سیاسی اسلام؛ • طراحی الگوی اسلامی تنظیم‌گری فضای مجازی؛ • تحلیل گفتمان قدرت و رسانه در جامعه ایرانی؛ • سیاست‌گذاری هویت ملی–دینی در عصر شبکه‌های اجتماعی؛ 🔹 ذی‌نفعان: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما، شورای عالی فضای مجازی 🔷هـ) محور کلان: سیاست خارجی، دیپلماسی و نظم جهانی (تقویت مرجعیت بین‌المللی علوم انسانی اسلامی) • طراحی الگوی دیپلماسی اسلامی جمهوری اسلامی ایران در نظم در حال گذار جهانی؛ • تحلیل سیاست خارجی ایران مبتنی بر نظریه‌های بومی علوم سیاسی اسلامی؛ • تبیین نسبت عدالت جهانی و سیاست خارجی در اندیشه سیاسی اسلام؛ • تحلیل نقش قدرت نرم اسلامی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی؛ • بازخوانی مفهوم امنیت ملی از منظر علوم سیاسی اسلامی؛ 🔷و) محور کلان: آینده‌پژوهی و نظام مسائل علوم سیاسی اسلامی (پشتیبان مرجعیت علمی و تحول دانشی) • تدوین نظام مسائل اولویت‌دار علوم سیاسی اسلامی در ایران؛ • آینده‌پژوهی حکمرانی در ایران از منظر علوم انسانی اسلامی؛ • تحلیل چالش‌های نظری و عملی مرجعیت علوم سیاسی اسلامی؛ • طراحی نقشه راه تحول علوم سیاسی با رویکرد اسلامی–کاربردی؛ • ارزیابی میزان اثرگذاری علوم سیاسی اسلامی در فرآیند سیاست‌گذاری کشور؛ 🔵@research_hm

🔵«صنعت» در علوم انسانی به چه معناست؟ 🔹تعریف راهبردی «صنعت در علوم انسانی» به مجموعه نهادها، سازمان‌ها، بازارها و نظام‌هایی اطلاق می‌شود که برای حل مسائل خود به دانش، تحلیل، مدل، سیاست، معنا و تنظیم‌گری نیاز دارند و حاضرند برای آن هزینه کنند. به بیان ساده‌تر: 🔷در علوم انسانی، «صنعت» برابر است با محل مصرف و بهره‌برداری از دانش انسانی و اجتماعی نه الزاماً خط تولید، بلکه خط تصمیم، خط سیاست و خط رفتار اجتماعی. 🔹@research_hm .

🔵صنعت در علوم انسانی «چه چیزهایی را تولید می‌کند»؟ در علوم انسانی، صنعت با این خروجی‌ها سروکار دارد: • سیاست‌ها و خط‌مشی‌های عمومی • مدل‌های حکمرانی و مدیریتی • چارچوب‌های تنظیم‌گری • الگوهای فرهنگی و اجتماعی • تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری • افکار عمومی و سرمایه اجتماعی • معنا، هویت و سبک زندگی بنابراین «کارخانه» علوم انسانی، نظام تصمیم‌سازی کشور است. 🔵@research_hm .

🔵مصادیق روشن صنعت در علوم انسانی ۱. صنعت حکمرانی و سیاست‌گذاری • دولت، مجلس، شوراهای عالی • نیازمند تحلیل، سیاست، ارزیابی، پیوست اجتماعی و فرهنگی ۲. صنعت فرهنگ و رسانه • رسانه‌ها، فضای مجازی، صنایع خلاق • نیازمند معناپردازی، تنظیم‌گری، تحلیل افکار عمومی ۳. صنعت آموزش و سرمایه انسانی • آموزش‌وپرورش، دانشگاه‌ها، آموزش مدیران • نیازمند الگوی تربیت، مهارت نرم، فرهنگ سازمانی ۴. صنعت خدمات اجتماعی • خانواده، رفاه، آسیب‌های اجتماعی • نیازمند سیاست اجتماعی، مداخله اجتماعی، اعتمادسازی ۵. صنعت مشاوره، ارزیابی و سیاست‌یار • شرکت‌های مشاوره، اندیشکده‌ها • نیازمند مدل، تحلیل، شاخص، سناریو 🔵@research_hm .

🔵صنعت در علوم انسانی اسلامی چه تفاوتی دارد؟ در علوم انسانی اسلامی، «صنعت» فقط مصرف‌کننده دانش نیست؛ بلکه: • متعهد به ارزش‌ها و هنجارهای اسلامی است • به دنبال کارآمدی همراه با عدالت، کرامت و مشروعیت است • به فقه حکمرانی، اخلاق سیاست و معنای اجتماعی نیاز دارد پس: صنعت در علوم انسانی اسلامی برابر است با « نظام حل مسئله کشور در چارچوب ارزش‌های اسلامی» 🔵@research_hm .

🔴تحقیقات جدید افسانه «خفه شدن خلاقیت انسان توسط هوش مصنوعی» را به چالش کشید! 🔹یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد هوش مصنوعی می‌تواند تفکر خلاق را تقویت کند؛ نه فقط با افزایش بهره‌وری، بلکه با تشویق افراد به اکتشاف و ایده‌پردازی. 🔹در واقع به جای انجام خودکار وظایف، AI می‌تواند الهام‌بخش باشد و فرآیند خلاقیت انسانی را غنی‌تر کند. ✅ @qome_ziba