نمیدونم. من بی تقصیرم. از کلمه باران این دلنوشته را نوشتم‌. هنوزم نمیدانم چرا مینویسم‌. برای چه مینویسم؟ اصلا چرا مینوسم؟ ابرهای سیاه، همچون سربی تیره، به سقف آسمان چسبیده‌اند ؛ و غرش‌ شان، مرا به یاد بغض‌ های خاموش دل تیره‌ام می‌اندازد. باران مستانه مستانه شروع به باریدن می‌کند و جان می‌بخشد به روزیِ مردم. اما باران دل و چشم‌ های من آن‌ قدر ها جاری شد که سیلی عظیم به جا گذاشت؛ سیلی از رفتن، از تمام شدن، و اکنون خشک و خاموش مانده است. و خبری از مستانگی و شوق دیدار تو ندارد. ای کاش این باران بی‌ رحم، به جای خشک کردن وجود من، به عشق سرکوب‌ شده‌ام در سینه‌ات جان تازه‌ای میبخشید و من را به یاد تو می‌انداخت... ✍️ علی جعفری/ چایپاره / اردیبهشت 1405

اگه تو هم به خاطر خراب بودن ویو (بازدید) کانالت آرامش روانتو از دست دادی اینو فوروارد کن تو کانالت تا ایتا فکری به حالش بکنه. #بازدید_را_برگردانید نشر حداکثری لطفا🙏 @Ketabkhaneh_pn

🎧🎻مال منی🎻 ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌☕️...☕️ ⍣༒⍣@reserverCafe⍣༒⍣