🔸 *با شوخی بیجا، اطرافیان را مجروح نکنید* 🔸
💬 اگر میخواهی با همسرت حرف بزنی یا شوخیای کنی، با عقلت مشورت بکن. بگو اگر او، اینطور مطایبهای با من بکند، خوشم میآید یا بدم میآید؟
اگر بدت میآید، این شوخی را نکن.
ما در قالب شوخی کردن، انتقام خودمان را میگیریم. بعد که میگویی چرا اینجوری با من حرف زدی؟میگوید: «شوخی کردم! میخواستم ادخال سرور کنم (خوشحال کنم)!»
یک کسی توی غذایش یک دانه ریگ کوچکی بود. مهمان بود. به خویشاوندش که میزبان بود گفت: «یک سنگ قبری کنار قبر آقای بروجردی گم شده!»
خب، این چه ربطی دارد؟
این حرف را برای مطایبه و شوخی گفت ولی در واقع این حرف شوخی نیست؛ چراکه این خورشت، محصول زحمت میزبان است. وقتی میخواهی تذکری بدهی، خیلی با لطافت تذکر بده. طوری که طرف مجروح نشود. گاهی ما با شوخیمان، خانوادهمان را مجروح میکنیم.
❎ ببینید، درست است که «ادخال سرور» خوب است ولی ما در تطبیق مفهوم به مصداق مشکل داریم!
ما هرچه سرمان میآید از دورۀ عملیمان است. در تئوری مشکل نداریم. در دورۀ عملی و بالینیمان مشکل داریم.
🔹 آیتالله حائری شیرازی 🔹
#درسنامه_تربیت #همسرانه #تربیت_بر_مدار_فطرت
💠 *مرکز تربیت مربی کرامت را در شبکههای مجازی دنبال کنید*
🔗 [بله](https://ble.ir/keraamat_ir)
هدایت شده از شبکه افق
2.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🩺 زیاد گوشی دستته؟ مراقب انگشتات باش!
👤سید مهدی میرغضنفری
متخصص طب سنتی
#انارستان @anarestan_tv
شنبه تا پنجشنبه
ساعت ۱۰
🆔@ofogh_tv
هدایت شده از هویت اول
.
.
😎باید به نوجوان «فضای خودمختاری» بدهیم!
بر اساس نظریه خودتعیینگری (SDT)، تا زمانی که انسان حس نکند خودش مالک و تصمیمگیرنده کارش است، هیچ انگیزه درونی برای انجامش نخواهد داشت.
هر چقدر شما بیشتر اصرار کنید و کنترلگری را بالا ببرید، نوجوان بیشتر لجبازی میکند.
در آداب خانوادههای اصیل ایرانی، بزرگترها همیشه به جوانترها میدان میدادند؛ مثلاً مدیریت یک بخش از کارهای مهمانداری یا خریدهای خانه را به عهده نوجوان میگذاشتند و دیگر در جزئیاتش دخالت نمیکردند.
این یعنی دادنِ حس مالکیت.
♨️۳ گام برای اجرای تکنیک خودمختاری در خانه:
۱. توافق روی اصلِ کار:
با نوجوان بنشینید و بگویید: «تمیز بودن این اتاق توافق ماست».
۲. تفویض اختیارِ زمانبندی:
بهجای اینکه بگویید «همین الان اتاقت را جمع کن»، بگویید: «تا فردا شب ساعت ۹ این اتاق چقدر زمان نیاز دارد جمع بشود. زمانبندیاش با خودت».
۳. پذیرش عواقبِ طبیعی:
اگر تا ساعت ۹ انجام نداد، داد نزنید. بگذارید عواقبش را تجربه کند؛ مثلاً بگویید: «چون اتاقت آماده نیست، امشب نمیتوانیم برنامه فیلم دورهمی را داشته باشیم».
نوجوان با کنترل شدن مسئولیتپذیر نمیشود؛ با چشیدن طعمِ اختیار و تجربه عواقبش رشد میکند.
#تربیت_فرزند
🔻ادامه دارد...
≡───────────────
هویتاول: رسانهتخصصیهویتنوجوان
عضو شوید 👈 بله | ایتا
🆔@first_identity
هدایت شده از زیر یک سقف ❤️
بسم الله الرحمن الرحیم
♡ دورهی سیاست زنانه و هوشمندی رفتاری(کارگاه استقبال و بدرقه).
● بنر دوره
● ثبتنام دوره
● شروع دوره
● کانالِ ثبت تجربیات شما از مطالب این دوره
▪️ روش دسترسی به مطالب دوره:
❋ کافیه روی اعداد زیر بزنید، مطالب به ترتیب براتون باز میشه.
[ ۱ . ۲ . ۳. ۴ . ۵ . ۶ . ۷ . ۸ . ۹ . ۱۰ . ۱۱ . ۱۲. ۱۳. ۱۴. ۱۵ . ۱۶ . ۱۷ . ۱۸ . ۱۹ .۲۰]
«zireyeksaqf»
روایت هایِ من🖊
بسم الله الرحمن الرحیم ♡ دورهی سیاست زنانه و هوشمندی رفتاری(کارگاه استقبال و بدرقه). ● بنر دور
همه ما این نکات رو و حتی بیشتر از اینها رو میدونیم
اما خوندن روزانه این نکات و یادآوری مجددِ این مطالب به پیشرفت روابطمون کمکِ زیادی میکنه💍
https://eitaa.com/joinchat/875823458Cf526927910
امام حسن عسگری(ع) فرمود:
تداوم دوستی و معاشرت با کسی که احتمال دارد سودی برایت داشته باشد، بهتر است از کسی که محتمل است شرّ ـ جانی، مالی، دینی و … برایت داشته باشد.
مستدرک الوسائل، ج ۸، ص ۳۵۱، ح ۵»
میلاد امام رحمت و پدر صاحب الزمان مبارک. 🌹🌼
🔹@revayathayeman🔹
بفرمایید به نظر شما چه مواردی به ضرر انسجام اجتماعی هست؟ 👇 (ناشناس هستید)
https://abzarek.ir/service-p/msg/5518177
با همه نداری روزی نبود که خانه ما خالی از مهمان باشد. نان اصلی ما گندم بود ولی هفته ای یکی دوبار هم نان ارزن و سالی دو سه بار هم برنج می خوردیم که به آن «قبولی» می گفتند. در صورتی برنج می خوردیم که مهمان داشتیم.
در همسایگی ما خانه ای بود که آه در بساط نداشت. مادرم که نان می پخت، بچه های او می ایستادند به تماشا. هنوز ایستادنِ آن دو دختر در ذهنم مجسّم است. مادرم چند دسته نان به آن ها می داد و این عمل هر روز تکرار می شد.
پدرم به شدت اهل نماز بود. شاید در آن وقت چند نفر نماز می خواندند؛ اما پدرم به شدت تقید به نماز اول وقت داشت. به حلال و حرام هم همین گونه بود. همه اهل عشیره مان او را به درستی می شناختند. آن وقت ها ایشان مشهد رفته بود و به «مَشدی حسن» مشهور بود.
زَکات مالَش را، چه در گندم و جو و چه در گوسفندها، به موقع به سیدمحمد می داد.
نکته ی دیگر که در عشایر، محدود یا نایاب بود، این بود که پدرم اهل غُسل بود.
#برشی از کتاب "از چیزی نمی ترسیدم"
(زندگینامه ی خودنوشت قاسم سلیمانی)
🔹@revayathayeman🔹