از زیارت امیرالمومنین که میام انقدر رقیق القلبم که دلم میخواد تموم خادم پوشیه‌ایای بداخلاقشو بغل کنم و بماچم. بچه های روبروی ایوون نجف رو بخورم. به همه لبخند بزنم و از خوشحالی جیغ بکشم.

آخ عزیزدلم...

- السهر من أعراض المُحبين... «شب‌بیداری» از نشانه‌های دلدادگان است.

قطعا هرکسی که به اسطوره های ادبی ایران جسارتی بکنه محکومه، ولی کسانی هم که دارن با شاهنامه مثل یک وحیِ منزل، یک کتاب مقدس و یا یک اساسنامه ی معتبر تاریخی رفتار می‌کنند هم بویی از خِرد نبردن...

هیچ وقت دلم نمیخواست اینقدر بزرگسال بشم. دست به هر چیزی میزنم تا اثری از خردسالِ درونم هنوزم بدرخشه تو چشمام... کسی هم نمیتونه جلوشو بگیره.

+ آخه سخته. - ولی غیر قابل تحمل نیست. پس انجامش بده‌!

- قرار نیست همیشه سهم تو از زندگی «شادی» باشه عزیزم. با سهامی دیگه‌ای که از اَقوال و احساسات قراره داشته باشی هم در صلح باش.

تو تنها آدمی بودی که هیج وقت نبخشیدمت ولی همیشه برات دعای خیر کردم...

از نظر روحی نیاز دارم شهید تفحص کنن، منم چشمامو دنبال تابوتش دوون دوون راهی کنم و ازش بخوام معصومیت از دست رفته ی روزهای خوبم رو بهم برگردونه. خسته‌م بچه‌ها...

اگه بذارید تو سکوت و با اِکو کردن حرفایی که شنیدم و خوردم کردن، خودم تنها مسیر خودمو برم، قول میدم بعدش جوری غنچه بدم که همه انگشت به دهن بمونن... اینو مطمئنم. چون بارها امتحانش کردم. بارها...