من با موزیک خیلی فلشبک میشم.
قشنگ یادم میاد با چه حالی در فصل چندم زندگیم اینو گوش دادم، پرت میشم قشنگ تو اون بازهی زمانی.
یا شاعران تو را دوست داشتهاند
یا من که در هر مصرع تو را میبینم.
اگر به جای قالیباف و عراقچی
خواهران منصوریان میرفتند مذاکره ، الان کانال سوئز هم دست ما بود.
خیلی طول میکشه تا بفهمی اگه تو بعضی از جمعها نری و ندونی که بعضیا چجوری خوش میگذرونن و برای فانش چه ریسکایی میکنن، قرار نیست چیزی رو از دست بدی.
سرتیفیکیتِ "وایسادن جلوی وسوسه ی تفریحات اونجوری" خیلی قیراطیتر و هیجانیتر از خود اون تجربههاست.
رو نوک قله ی بیاعتمادی و بیاعتقادی تازه به این نتیجه میرسی که آغوش خدا چقدر قشنگ بود پسر!
الآن دقیقا تو همون وضعیتم که هرچقدرم خودم رو شاد و باانگیزه و قوی نشون بدم بازم اگه امام علی(ع) پشتم نباشه و بهم دلگرمی نده بیگمان با این حجم از فشار روانی دق میکنم.