پلوتوییهایِبیخانمان؛
به عنوان یه آدم کاملا خیال پرداز میتونم از جانب خودم بگم تخیل،قشنگ ترین چیزیه که من دارم و با اونه که زندم
اما خیالات باید خالص باشن.باید از عمق سرت پیداشون کنی اما!
تخیل نباید آدمو گیر بندازه.نباید اسیرش کنه. تخیل باید از رویا بیاد نه از حسرت ها،تویی که باید کنترلش کنی نه اون تورو🦕
واقعا چیزهایی که یکبار تو رو از پا درآوردن لیاقت یکی شدن با خیالات تو رو دارن؟
میگیرین؟
من معتقدم نویسنده های جوون شاید نوشتار پایین تری از نویسنده های سن و سال دار و باتجربه داشته باشن اما روح خیلی بیشتری توی اثرشون دارن،دقیقا چون جدی گرفته نمیشن،چون باید خودشون رو خیلی بیشتر ثابت کنن و تک تک نکاتو نه فقط به عنوان نکات ساده نوشتن،بلکه شرط حیات دنیاشون پیاده کنن و و تلاش و مشقتی که برای نوشته هاشون میزارن خیلی بیشتره.