یکماه و‌خورده ای از کنارهم بودنمون گذشته از آخرین باری که قول دادیم تا ابد کنار همیم یکماه گذشته این یکماه برای من پر از سختی بود پر از حالت تهوع های دم صبح پر از استرس پر از کف دستای زخم پر از لبای زخم و بریده پر از لرزش دست و یخ کردنایی که بدون رسیدن سرما به تنمه پر از اشکاهایی که صفحه های کتابمو خیس میکنه پر از دردسر یا لیوان شکسته گوشه اتاق که هنوز جمعش نکردم شایدم کوفتگی بدنم و میگرن های شدیدی که حتی قوی ترین قرصا روشون تاثیر ندارن یا پر از بدشانسی از سر کلاس تا باشگاه استرسی که باعث تکون دادن پام میشه مداوم خط زدن نوشته هایی که مینویسم یا کاغذای مچاله شده روی میز حتی این روزا هیچ مسافرتی رو قبول نمیکنم پامو هیچ مهمونی ای نمی‌زارم یکی درمیون باشگاه میرم و تمام تفریحای روزای تعطیل رو رد میکنم و جز اتاقم جایی نمیرم عکسی نمیگیرم چیزی نمینویسم چیزی نمیخورم چیزی درست نمیکنم نقاشی نمیکنم گلای جدید نمیخرم بچه هارو بغل نمیکنم و دوستشون ندارم حتی برای هیچکی تولد نمیگیرم تلفن و پیامارو توی صدم ثانیه جواب نمیدم بلکه نمیدونم اصلا گوشیم کجاست به هیچ گربه ای غذا نمیدم هیچ بیرون رفتنی رو قبول نمیکنم لباس جدید نمیخرم و توی خونه میمونم دیگه حوصله قهوه درست کردن یا شیرینی و کیکای مختلف ندارم آرایش نمیکنم مثل همیشه دوشنبه ها ماسک صورت نمی‌ذارم دیگه دیگه کثیف بودن و نبودن کتونیام مهم نیست دیگه هیچ فیلم جدیدی نگاه نمیکنم دیگه به آدمای رندوم لبخند نمیزنم دیگه با صدای بلند نمیتونم بخندم دیگه اهنگامو برات نمیفرستم دیگه اسمتو هیچ جا نمینویسم دیگه کفشارو جفت نمیکنم دیگه کلاسارو نمیپیچونم دیگه از لازانیا خوشم نمیاد دیگه لباسای تکراری و شبیه هم فرقی ندارن واسم دیگه وقت با مامان و بابا نمیگذرونم دیگه آخر هفته ها پیش مامان و بابابزرگ نمیرم دیگه نمیرم بیمارستان پیش مامان تا حالشو خوب کنم و براش یه دسته گل بخرم یا برای بابا تیرامیسو درست نمیکنم تا ببرم بانکو و خوشحالش کنم دیگه به هیچ آدمی امید واسه زندگی کردن نمیدم دیگه اسممو همراه اسمت هیج جای مدرسه نمینویسم دیگه به محض بارون اومدن بیرون نمیرم دیگه کلکسیون ادکلن هامو جمع نمیکنم و ادامه نمیدم دیگه وقتمو توی لوازم تحریری ها صرف نمیکنم دیگه کسی اکلیل گوشه چشمامو یا پشت پلک همیشگیمو ندیده دیگه هرروز موهامو مدل موی جدید نمیبندم دیگه نمیرم مهدکودک تا به بچها سر بزنم دیگه سر کلاس هیچ معلمی صدایی ازم در نمیاد دیگه کتابای جدید نمیخرم دیگه پولامو جمع نمیکنم دیگه دسته گلی واسه خودم نمیگیرم دیگه رندوم به آدما خسته نباشید نمیگم دیگه کادوهای دست‌ساز درست نمیکنم دیگه آخر هفته ها بچه هارو جمع نمیکنم تا بریم کوه دیگه لیست آرزو هامو تیک نمیزنم دیگه استیکر های مختلف جمع نمیکنم دیگه لگو های طولانی درست نمیکنم دیگه توی هیچ ورزشی اول نیستم دیگه آخرهفته ها به گلخونه نمیرم دیگه زیر هیچ بارونی کنار هیچ گلی نفس عميق نمیکشم تا با تمام وجود بوشو حس کنم دیگه زیبایی برام مهم نیست دیگه برای یه پفک چرخی توی سوپرمارکت خودمو آتیش نمیزنم دیگه هیچ چیزی توی دفترم نمینویسم
دیگه دست کشیدم هم از تو هم از همه چیز.
