eitaa logo
‹رُمَــیـــصــا🍃›
284 دنبال‌کننده
1.2هزار عکس
256 ویدیو
42 فایل
- ✨️زیرِ‌سایه‌حضرت‌معصومه از مریدان آوینی، باشد که رستگار شویم. ارتباط با من : https://abzarek.ir/service-p/msg/4893290 -
مشاهده در ایتا
دانلود
- 🕊آقای امام رضا... هرچه حاجت بر درت آورده هر کس تا کنون مطئمناً يا برآورده شده يا ميشود... ↬@romyy133 -
14.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- تا کسی شهید نَبود شهید نمی‌شود... شما اول شهید زندگی کردی، بعد شهید شدی سید❤️‍🩹🕊 ↬@romyy133 -
4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- واقعا جای خیلیا خالیه..؛) -شهید‌محمد‌حسین‌عزیزی ↬@romyy133 -
‹رُمَــیـــصــا🍃›
- واقعا جای خیلیا خالیه..؛) -شهید‌محمد‌حسین‌عزیزی ↬@romyy133 -
- حکایتِ کسانی که رفتند تا بمانیم اما رفتنشان، زخمی بر دل گذاشت... روحتان شاد ای فداییانِ راهِ حقیقت(: -شهید‌محمد‌حسین‌عزیزی ↬@romyy133 -
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- اتــحــٰاد ایــرانــی : 🇮🇷🕶. ↬@romyy133 -
14M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- امسال، رقیه‌ها را دادیم… رقیه‌هایی که هنوز بوی کودکی می‌دادند،رقیه‌هایی که دستانشان اندازه آستین‌هایشان بود،رقیه‌هایی که نه گریه بلد بودند، نه معنی یتیمی را… اما یتیم شدند. ایستادند پشت در، چشم به راه بابا... دلشان را به سایۀ قدی بسته بودند که دیگر برنمی‌گشت. بعضی رقیه‌ها پدر را دیدند… اما پدری که نه صدا داشت،نه دست، نه نگاه… فقط سری بود که بر نیزه‌ها افتاده بود و با تابوتی چوبی آمد تا دخترش را آرام کند. و بعضی رقیه‌ها… حتی همین را هم نداشتند. فقط خبر آمد که «دیگر برنمی‌گردد». و این خبر، تیر خلاص بود بر دلی که هنوز بند نَفَس پدر بود. سه ساله اباعبدالله… تو با دست‌های کوچکت دنیا را زیر و رو کردی،و هنوز هم هر رقیه‌ای که یتیم می‌شود، انگار تو دوباره گریه می‌کنی. ↬@romyy133 -
7.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- بچه‌های این سرزمین… همان‌هایی که سن‌شان کم است، اما دل‌شان قد آسمان. نترسیدن را از لالایی‌های مادر یاد گرفتند، از دست‌های زحمت کش پدر، از خاکی که هر بار زمین خوردند، دوباره بلندشان کرد. وقتی خطر نزدیک می‌شود، دل‌شان نمی‌لرزد؛ چشم‌هایشان می‌درخشد. انگار در رگ‌هایشان چیزی می‌دود که نامش ترس نیست… نامش غیرت است، جرأت است، قدم‌هایی که عقب نمی‌رود رجز نمی‌خوانند با صدا؛ با نگاهشان می‌خوانند، با ایستادنشان، با این که حتی اگر هزار بار بترسند، باز هم قدم بعدی را برمی‌دارند. می‌گویند: «ما کوچکیم… اما پشت‌مان خالی نیست. تا وقتی نفس می‌کشیم، هیچ خطری نمی‌تواند ما را از پا بیندازد.» این‌ها بچه‌هایی‌اند که وسط سختی، لبخند می‌زنند و روبه‌رو می‌ایستند؛ نه برای این‌که نترسیده‌اند، بلکه چون یاد گرفته‌اند دلِ بزرگی که در آن نام علی بن ابی طالب باشد جای ترس نمی‌گذارد. ↬@romyy133 -