- واقعا جای خیلیا خالیه..؛) -شهید‌محمد‌حسین‌عزیزی ↬@romyy133 -

- حکایتِ کسانی که رفتند تا بمانیم اما رفتنشان، زخمی بر دل گذاشت... روحتان شاد ای فداییانِ راهِ حقیقت(: -شهید‌محمد‌حسین‌عزیزی ↬@romyy133 -

- اتــحــٰاد ایــرانــی : 🇮🇷🕶. ↬@romyy133 -

- امسال، رقیه‌ها را دادیم… رقیه‌هایی که هنوز بوی کودکی می‌دادند،رقیه‌هایی که دستانشان اندازه آستین‌هایشان بود،رقیه‌هایی که نه گریه بلد بودند، نه معنی یتیمی را… اما یتیم شدند. ایستادند پشت در، چشم به راه بابا... دلشان را به سایۀ قدی بسته بودند که دیگر برنمی‌گشت. بعضی رقیه‌ها پدر را دیدند… اما پدری که نه صدا داشت،نه دست، نه نگاه… فقط سری بود که بر نیزه‌ها افتاده بود و با تابوتی چوبی آمد تا دخترش را آرام کند. و بعضی رقیه‌ها… حتی همین را هم نداشتند. فقط خبر آمد که «دیگر برنمی‌گردد». و این خبر، تیر خلاص بود بر دلی که هنوز بند نَفَس پدر بود. سه ساله اباعبدالله… تو با دست‌های کوچکت دنیا را زیر و رو کردی،و هنوز هم هر رقیه‌ای که یتیم می‌شود، انگار تو دوباره گریه می‌کنی. ↬@romyy133 -

- بچه‌های این سرزمین… همان‌هایی که سن‌شان کم است، اما دل‌شان قد آسمان. نترسیدن را از لالایی‌های مادر یاد گرفتند، از دست‌های زحمت کش پدر، از خاکی که هر بار زمین خوردند، دوباره بلندشان کرد. وقتی خطر نزدیک می‌شود، دل‌شان نمی‌لرزد؛ چشم‌هایشان می‌درخشد. انگار در رگ‌هایشان چیزی می‌دود که نامش ترس نیست… نامش غیرت است، جرأت است، قدم‌هایی که عقب نمی‌رود رجز نمی‌خوانند با صدا؛ با نگاهشان می‌خوانند، با ایستادنشان، با این که حتی اگر هزار بار بترسند، باز هم قدم بعدی را برمی‌دارند. می‌گویند: «ما کوچکیم… اما پشت‌مان خالی نیست. تا وقتی نفس می‌کشیم، هیچ خطری نمی‌تواند ما را از پا بیندازد.» این‌ها بچه‌هایی‌اند که وسط سختی، لبخند می‌زنند و روبه‌رو می‌ایستند؛ نه برای این‌که نترسیده‌اند، بلکه چون یاد گرفته‌اند دلِ بزرگی که در آن نام علی بن ابی طالب باشد جای ترس نمی‌گذارد. ↬@romyy133 -

متاسفانه قحطی شعر اومده مداح های عزیز یه شعر رو هرکدوم یه بار میخونن✨🤌🏻

- 🍃شادند از حضور تو اهل جهان ولی خوشحالی امام رضا جور دیگر است...(: ↬@romyy133 -

#📸

- روزِ دختران میناب هم مبارک(:💔 ↬@romyy133 -